طالبان و سینمای افغانستان؛ فیلم‌های نوستالژیک کجا ساخته می‌شد؟

صحنه‌ای از فیلم حماسه عشق

منبع تصویر،AFGHAN FILM

توضیح تصویر،صحنه‌ای از فیلم حماسه عشق

افرادی که آموزش دیدند، از رویدادهای مختلف دولتی برای نشریات آن زمان عکس و از سفرهای شاه و نخست‌وزیر افغانستان فیلم می‌گرفتند.

اما «شستن» فیلم و تبدیل‌کردن آن به ویدیو در افغانستان غیرممکن بود. بر اساس قراردادی با آمریکا، مدت پانزده سال فیلم‌ها برای چاپ و تنظیم از طریق هند به آمریکا فرستاده می‌شد. سه تا چهار ماه وقت می‌گرفت تا فیلم‌ها آمده شوند و دوباره به افغانستان برگردند.

در سال ۱۹۶۵ شاه محمد ظاهر، از سفیر آمریکا در کابل خواست که یک لابراتوار شستن فیلم را در افغانستان بسازند

تأسیس «افغان فلم» با حمایت آمریکا

تا این که در سال ۱۹۶۵ ظاهرشاه از سفیر آمریکا در کابل خواست که یک لابراتوار شستن فیلم را در افغانستان بسازند و با تایید رئیس جمهوری وقت آمریکا، آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده، ساخت این پروژه را به دوش گرفت. در همان سال، تهداب (بنیاد) اداره افغان فلم گذاشته شد.

پس از سه سال افغان فلم و استودیوی تولید، به کمک دولت آمریکا در سال ۱۹۶۸ ساخته شد. سلطان حمید هاشم که عکاس حرفه‌ای دربار بود، به ریاست افغان فلم مقرر شد. افراد آموزش‌دیده و کسانی که تجربه کار در اداره مطبوعات را داشتند، در افغان فلم شروع به کار کردند. گفته شده که شاه خود علاقمند به هنر سینما بود و هر از گاهی در سالن افغان فلم به تماشای فیلم حضور می‌یافت.

اما در آغاز، فیلم‌هایی که تولید می‌شدند، هنری و داستانی نبودند. در آن زمان «نیوز ریل» یا حلقه‌های خبری از رویدادهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی تولید می‌شد و هر مرتبه پیش از پخش فیلم‌های خارجی، در سینماها به نمایش گذاشته می‌شد. همچنین، برخی از فیلم‌های مستند هم تولید می‌شد.

طالبان نام افغان فیلم را به اداره سمعی و بصری تغییر دادند

توضیح تصویر،طالبان نام افغان فیلم را به اداره سمعی و بصری تغییر دادند

اولین فیلم هنری در افغانستان چگونه ساخته شد؟

اولین فیلم هنری در افغانستان، سال ۱۹۶۹ به نام «روزگاران» و در سه قسمت تهیه شد و در سینماهای کابل به نمایش در آمد. در ادامه، افغان فلم چارچوبی به نام اداره سیار را تشکیل داد تا با استفاده از پروژکتور و ژنراتور، در مناطق دوردست افغانستان چرخه‌های خبری و در مواردی فیلم به مردم نمایش بدهد.

مسئولان قبلی افغان فلم می‌گویند از سال ۱۹۶۷ و زمان حاکمیت محمد ظاهر، تا ۱۹۹۶ که طالبان در دوره اول به قدرت رسیدند، ۳۷ فیلم داستانی و بیش از ۱۰۰ فیلم مستند ساخته شد.

یک باور این است که سال‌های شکوفایی افغان فلم از نظر تولید، محتوا و فعالیت، زمان حاکمیت حکومت تحت حمایت شوروی سابق به رهبری حزب دموکراتیک خلق بود، چون در بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۲همه ساله سه تا چهار فیلم تولید می‌شد. در این دوره، افراد بیشتری به سینما رو آوردند و شمار زیادی هم در جمهوری چک، بلغارستان و لهستان (پولند) آموزش سینما دیدند.

درام «پسر بیوه» معروف به شاد گل، فیلم‌های اختر مسخره، گناه، مجسمه‌ها می‌خندند و مردها ره قول است، معروف‌ترین کارهای سینمایی افغان فلم در این دوره بود. از این جمع، پسر بیوه را رادیو تلویزیون ملی افغانستان و مجسمه‌ها می‌خندند را شرکت «آریانا فیلم» تولید کرده‌اند.

محتوای اکثر فیلم‌های آن سال‌ها، تبلیغاتی بود. حسین دانش در این باره گفت:« این فیلم‌های تبلیغی برای دولت، کارنامه افغان فلم را تا حدودی مخدوش ساخت.»

اولین فیلم هنری در افغانستان، سال ۱۹۶۹ به نام روزگاران

توضیح تصویر،اولین فیلم هنری در افغانستان، سال ۱۹۶۹ به نام روزگاران

نجات حافظه تصویری از آتش طالبان

در دهه هشتاد میلادی، برخی از فیلم‌های افغانستان در جشنواره‌های کشورهای جماهیر شوروی سابق و آلمان شرقی جوایزی هم به دست آوردند. اولین بار فیلم پرنده‌های مهاجر از لطیف احمدی جایزه صلح و دوستی را در جشنواره آسیا-آفریقا-آمریکای لاتین برد. اما این جوایز بیشتر تشویقی بودند و نه رقابتی.

افغان فلم در زمان محمد ظاهر شاه اداره‌ای مستقل بود. افغان فیلم در زمان خلف او محمد داوود، و اولین رئیس جمهوری افغانستان، با وزارت اطلاعات و فرهنگ ادغام شد.

سلطان حمید هاشم، صمد آصفی، خالق علیل، عبدالواحد نظری، صدیق برمک (دو دوره)، لطیف احمدی (دو دوره) ابراهیم عارفی و صحرا کریمی (سال‌های اخیر نظام جمهوری) در دوره‌های مختلف ریاست افغان فلم را به عهده داشته‌اند.

فعالیت اداره افغان فلم، همواره زیر تاثیر فضای سیاسی و تحولاتی بود که با تغییر رژیم‌ها در افغانستان اتفاق افتاده ‌است.

در زمان دولت اسلامی به رهبری برهان‌الدین ربانی اداره افغان فلم توانست به فعالیتش ادامه دهد. اگرچه در این دوره حضور زنان در سینما کمرنگ بود. فیلم عروج، ساخته صدیق برمک از مهمترین محصولات افغان فیلم در این دوره است. کار فیلم «سرگردان کوچه‌ها» از احد ژوند هم در این دوره تکمیل شد.

در دوره جنگ‌های داخلی چندین خمپاره به ساختمان افغان فلم برخورد کرد. اما سینماگران دشوارترین دوره برای افغان فلم و سینمای افغانستان را زمان طالبان، به ویژه دوره اول حاکمیت شان می‌دانند. در آن وقت فرمانی از سوی رهبری رژیم طالبان صادر شده بود که آرشیو افغان فلم نابود شود. با این حال، تعدادی از کارمندان این نهاد توانستند نسخه‌های اصلی فیلم‌ها و بایگانی افغان فلم را حفظ کنند و آن را از چشم طالبان که در تلاش نابودی‌اش بودند، پنهان نگه دارند.

سال ۲۰۱۸ آرشیو افغان فیلم، به دستور اشرف غنی به ارگ ریاست جمهوری منتقل شد

توضیح تصویر،سال ۲۰۱۸ آرشیو افغان فیلم، به دستور اشرف غنی به ارگ ریاست جمهوری منتقل شد

سال ۲۰۱۸ انتقال آرشیو افغان فلم، به دستور محمد اشرف غنی، رئیس جمهور پیشین، به ارگ ریاست جمهوری منتقل شد که واکنش‌ها و مخالفت فرهنگیان را به دنبال داشت. آرشیو این اداره هنوز در ارگ است و طالبان گفته است که جای آن مصون است.

حسین دانش می‌گوید نبود سرمایه‌گذاری به خصوص در بیست سال گذشته، کمبود تهیه‌کننده آموزش‌دیده و حرفه‌ای و امنیت از جدی‌ترین چالش‌های سد راه این اداره بوده‌اند:«دولت‌های دوره جمهوریت توجهی به مسئله سینما در افغانستان نداشتند، به این دلیل که می‌گفتند بحث آزاد است و هر کاری می‌خواهید بکنید.»

به گفته او، در سال ۱۹۷۰ کابل با ۴۰۰ هزار جمعیت، هژده (هیجده) سالن سینما و تئاتر داشت و سالن‌های سینمایی در ولایت‌های هرات، بلخ، قندوز، مزار شریف، بغلان و چند شهر دیگر هم فعال بوده، اما در سال ۲۰۲۰ کابل تنها پنج سالن فعال سینما داشت.

حکومت طالبان در تازه‌ترین اقدام، نام اداره «افغان فلم» را به ریاست سمعی و بصری تغییر داده‌ است. بر اساس گزارش‌ها، ماهیت این نهاد هم تغییر کرده و فعالیتش نسبت به گذشته متفاوت خواهد بود.

افغان فلم، هم از نظر تاریخی و هم از نظر هنر و سینما اهمیت زیادی برای افغانستان دارد. فیلم‌های مستند دوران جنگ جهانی و جنگ افغان - انگلیس و سفر‌های شاه امان‌الله از شروع حکومت او در سال ۱۹۱۹میلادی ثبت این آرشیو هستند.

این آرشیو همچنین مملو از فیلم‌های مستندی است که در دوران محمد ظاهر شاه، آخرین پادشاه و محمد داود، رئیس جمهور پیشین افغانستان، ساخته شده ‌است. فیلم‌های هنری و مستند دیگری از بنا‌های تاریخی - فرهنگی افغانستان، مستند‌های زیادی از دوران حاکمیت شاخه‌های خلق و پرچم حزب دموکراتیک خلق در افغانستان نیز در آرشیو افغان فلم بایگانی شده ‌است.

حسین دانش، منتقد سینما، در این باره گفت:« افغان فلم یکی از مراکز مدرن در افغانستان بود که مردم خاطره‌های زیاد تصویری خود را در آن دارند. در واقع حافظه تصویری افغانستان در افغان فلم بود و حفاظت می‌شد یا بخش‌هایی از آن در آن جا تولید شد.»

گروهی گزارش فرهنگی هفته نامه ای ندای غزنه

منبع :‌ بی بی سی

ممنوعیت سفر افغان‌ها به آمریکا؛ چه کسانی اجازه سفر دارند؟

ممنوعیت سفر افغان‌ها به آمریکا

منبع تصویر،GETTY IMAGES

در فرمان تازه مسافرتی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، افغانستان در فهرست کشورهایی قرار دارد که ورود شهروندانش به این کشور به‌طور کامل ممنوع شده است.

افغانستان و ۱۱ کشور دیگر از جمله ایران، یمن، لیبی، سودان، سومالی، گینه استوایی، چاد،‌ کنگو، برمه، اریتره و هائیتی، بنا به فرمان جدید ورود شهروندانشان به خاک آمریکا ممنوع اعلام شده است؛ مگر در مواردی که افراد دارای اقامت ایالات متحده باشند یا از قبل ویزای ورود به این کشور را دریافت کرده‌اند.

کاخ‌سفید گفته است این ممنوعیت‌ها از روز دوشنبه آینده، ۹ ژوئن به اجرا گذاشته خواهد شد.

این تصمیم آمریکا نگرانی‌های گسترده و سوال‌ها بی‌شماری را در میان افغان‌ها در داخل و خارج این کشور به وجود آورده است.

علت منع سفر افغان‌ها در فرمان جدید چیست؟

دو مهاجر تازه وارد افغان در فرودگاه دالاس ورجنیا

منبع تصویر،GETTY IMAGES

توضیح تصویر،دو مهاجر تازه وارد افغان در فرودگاه دالاس ورجنیا

در فرمان اجرایی صادرشده از سوی دونالد ترامپ،‌ علت اعمال این محدودیت بر شهروندان افغانستان، تسلط طالبان بر افغانستان که در فهرست «گروه‌های تروریستی جهانی» (SDGTs) قرار دارد، عنوان شده است.

همچنین نبود یک نهاد مرکزی معتبر و همکار برای صدور گذرنامه و مدارک مدنی و همچنین فقدان سیستم مؤثر برای بررسی و ارزیابی پیشینه متقاضیان سفر به آمریکا، از جمله دلایل مطرح‌شده در این فرمان هستند.

علاوه بر این، در گزارش سال مالی ۲۰۲۳ وزارت امنیت داخلی ایالات متحده، به نرخ بالای اقامت «غیرمجاز» میان شهروندان افغان دارای ویزاهای تجاری، گردشگری، دانشجویی و تبادل فرهنگی نیز اشاره شده و این مسئله به‌عنوان یکی از عوامل مؤثر در اعمال این محدودیت خوانده شده‌ است.

چه دسته از افغان‌ها اجازه سفر دارند؟

این فرمان برخی استثناها را نیز برای شهروندان افغانستان برای سفر به آمریکا در نظر گرفته است.

  • افرادی که دارای اقامت دائم ایالات متحده (گرین کارت) هستند یا پیش‌تراز اجرای این فرمان موفق به دریافت ویزای آمریکایی شده‌اند.
  • شهروندان افغان دارای تابعیت دوگانه که با پاسپورت کشوری سفر می‌کنند که ممنوعیت برایش لحاظ نشده است.
  • افغان‌های دارنده ویزای ویژه مهاجرت آمریکا (SIV)
  • اعضای درجه یک خانواده (مانند همسر و فرزندان خردسال) افرادی که دارای ویزای ویژه مهاجرت (SIV) هستند.
  • شهروندانی که با ویزاهای دیپلماتیک، برای حضور در سازمان ملل متحد یا عضو ناتو به آمریکا سفر می‌کنند.
  • ورزشکاران، مربیان و همراهان تیم‌های ورزشی که به جام جهانی، المپیک یا دیگر دیدارهای ورزشی دعوت شده و راه یافته‌اند.
  • افرادی‌ که پناهندگی‌شان در آمریکا پذیرفته شده است یا به عنوان پناهجو از پیش وارد این کشور شده‌اند.
  • افرادی که مشمول تعویق در اخراج یا تحت حمایت کنوانسیون منع شکنجه و سایر رفتارها یا «مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز» قرار گرفته‌اند.

در این فرمان آمده است: «هیچ‌یک از مفاد این فرمان نباید به‌گونه‌ای تفسیر شود که مانع از حق افراد برای درخواست پناهندگی، وضعیت پناهجویی، تعویق در اخراج یا حمایت تحت کنوانسیون منع شکنجه، مطابق با قوانین ایالات متحده، گردد.»

با این حال هنوز مشخص نیست که این فرمان چه تاثیری بر ده‌ها هزار شهروند افغان دارد که در چارچوب برنامه‌های مختلف مهاجرتی منتظر رفتن به آمریکا هستند.

افغان‌هایی که عازم آمریکا هستند

پیش از اعلام فرمان تازه، شاون وندایور، رئیس یک گروه غیرانتفاعی برای کمک به اسکان مجدد افغان‌های همکار سابق نیروهای آمریکایی، به روزنامه نیویورک تایمزگفته بود حدود «۲۰۰ هزار» افغان در داخل افغانستان و حدود «۵۱ هزار» افغان در خارج از کشور (عمدتا در پاکستان) در انتظار پرواز به آمریکا هستند و بیشتر آنها از مراحل بررسی‌های امنیتی گذشته‌اند.

چند هزار افغان دیگر تاییدشده در کشورهای قطر و آلبانی هم در انتظار پرواز به آمریکا به سر می‌برند.

مایکل مک‌کال، عضو مجلس نمایندگان که پیشتر رئيس کمیته روابط خارجی نیز بود، در بیانیه‌ای قبلا گفته بود که نگران است برنامه اسکان مجدد افغان‌ها نیز متاثر شود. او گفته بود: «از مارکو روبیو، وزیر خارجه می‌خواهم که به وعده‌هایی که به متحدان افغان که با آمریکا کار کرده‌اند دادیم، احترام شود.»

بنا به گزارش وزارت امنیت داخلی آمریکا بیش از ۹۰ هزار افغان در عملیات «استقبال از متحدان» در سال ۲۰۲۱ به آمریکا برده شدند. حدود ۴۰ هزار نفر دیگر نیز در کشورهای دیگر اسکان داده شدند.

دو دختر افغان پشت پنجره روی کاغذی نوشته شده اند: «ما در کشورمان در امنیت نیستیم»

توضیح تصویر،دو دختر افغان روی کاغذی از پشت پنجره نوشته‌اند: «ما در کشورمان در امنیت نیستیم»

آیا افغان‌های ساکن آمریکا در معرض اخراج هستند؟

در حال حاضر هیچ نشانه‌ای مبنی بر اینکه افغان‌های مقیم آمریکا در معرض اخراج باشند، وجود ندارد.

اخیرا شماری از افغان‌هایی که به طور غیرقانونی وارد آمریکا شده‌ بودند، بازداشت و به پاناما منتقل شدند.

پاناما ده‌ها مهاجر اخراجی از آمریکا را از اردوگاه آزاد کرده و به آنها یک ماه فرصت برای ترک این کشور داد.

آرزو بهبانو یکی از هفت دختر افغان در میان حدود ۳۰۰ مهاجر اخراجی به پاناما بود. او به بی‌بی‌سی گفت: «۱۱ کشور را پشت سر گذاشتم تا به آمریکا برسم. دو سال کامل در راه بودم.»

برخی افغان‌های دارنده گرین کارت می‌گویند می‌ترسند که اگر به خارج از آمریکا سفر کنند، ممکن است در برگشت اجازه ورود داده نشود.

تا هنوز هیچ نشانه‌ای که آمریکا در حال بررسی بازگرداندن افغان‌ها به افغانستان تحت کنترل طالبان باشد نشر نشده است، اما کشورهای دیگر از جمله آلمان سال گذشته شماری از مجرمان افغان را بنا با توافق با حکومت طالبان به کابل مسترد کرد و انتظار می‌رود که حکومت تازه آلمان نیز ممکن است این روند را ادامه دهد.

در فهرست اولیه‌ای که از ۴۳ کشور تهیه شده، کشورها را در فهرست‌های «سرخ، نارنجی و زرد» دسته‌بندی شده‌اند. افغانستان و ایران در فهرست سرخ قرار داده شده بود.

تفاوت با فرمان قبلی ترامپ چیست؟

دونالد ترامپ پس از امضای فرمان مهاجرتی در روز اول ورود به کاخ سفید ۶۰ روز به وزارت خارجه فرصت داده بود تا فهرست کشورها را آماده کند. وزارت‌های دادگستری، امنیت داخلی و دفتر مدیر اطلاعات ملی آمریکا موظف به همکاری در این پروژه شدند.

آقای ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری‌ در سال ۲۰۱۷ منع سفر شهروندان هفت کشورعمدتا مسلمان را به عنوان اقدامی علیه تهدیدات تروریستی معرفی می‌کرد.

در فرمان اجرایی قبلی منع سفر ترامپ که در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۷ صادر شد موسوم به «منع مسلمانها» از ورود به آمریکا از جمله شهروندان هفت کشور ایران، عراق، لیبی، سومالی، سودان، سوریه و یمن محدود شدند.

آن فرمان چند بار اصلاح شد و با چالش‌های قانونی روبرو شد، دادگاه‌های فدرال نسخه اول این ممنوعیت را مسدود کردند. نسخه نهایی آن فرمان که در ۲۰۱۸ از سوی دیوان عالی آمریکا نیز تایید شد شامل شهروندان کشورهای ایران، لیبی، سومالی، سوریه، یمن، کره شمالی و ونزوئلا بود و کاملا مسلمانان را هدف قرار نمی‌داد.

براثر آن فرمان ده‌ها هزار ویزا لغو شد. بسیاری از خانواده‌ها از هم جدا شدند و ساکنان قانونی برخی کشورها با مشکلات زیادی مواجه شدند. جو بایدن در سال ۲۰۲۱ در اولین روز ریاست جمهوری خود در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ آن را لغو کرد.

فهرست جدید، محدودیت سفر به آمریکا در نتیجه ارزیابی امنیتی گسترده‌تر از وضعیت گزارش‌دهی کشورهای مختلف است.

دونالد ترامپ در دسامبر ۲۰۱۵ در زمان کارزار انتخاباتی دور اول ریاست جمهوری خواستار «منع کامل ورود مسلمانان به آمریکا» شده بود.

جو بایدن در ژانویه ۲۰۲۱، او بلافاصله ممنوعیت‌های سفر ترامپ را لغو کرد و آن‌ را «لکه ننگی بر وجدان ملی» و «مخالف ارزش‌های دیرینه‌ آمریکا» خوانده بود.

نقشه‌ای که پناهجویان پس از گذشتن یازده کشور به آمریکا و کانادا رسیده‌اند

گروهی خبر هفته نامه ای ندای غزنه

منبع :‌ بی بی سی

چرا چین دومین معدن مس جهان در افغانستان را استخراج نمی‌کند؟

دو گارد طالبان و مقام چینی روی فرش قرمز

منبع تصویر،GETTY IMAGES

توضیح تصویر،یک مقام چینی روی فرش قرمز افتتاح معدن مس عینک، ۲۴ جولای ۲۰۲۴

۱۷ سال پس از امضای قرارداد تاریخی مس عینک میان افغانستان و چین، هنوز استخراج مس در این معدن آغاز نشده است.

کارشناسان و افرادی که از نزدیک در این پروژه دخیل بوده‌اند، به بی‌بی‌سی گفتند «شاید چین نمی‌خواهد» مس عینک را استخراج کند اما حکومت طالبان می‌گوید «قانع شده» که کار استخراج آغاز خواهد شد.

مس عینک نخستین قرارداد بزرگ بین‌المللی استخراج معدن در تاریخ افغانستان و نقطه عطفی در روابط کابل و پکن بود.

در سال ۲۰۰۸، «شرکت متالوژیک چین» (ام‌سی‌سی) با پیشنهاد ۲/۹ میلیارد دلاری برای دریافت امتیاز ۳۰ ساله این معدن برنده شد و قول داد تا ۵ میلیارد دلار برای توسعه زیرساخت‌ها مانند جاده، راه‌آهن و یک نیروگاه ۴۰۰ مگاواتی سرمایه‌گذاری کند.

دو مقام‌ ارشد وزارت معادن دولت سابق افغانستان به بی‌بی‌سی گفتند که چین «از ابتدا قصد استخراج مس عینک را نداشت و آن را مثل ذخیره استراتژیک برخلاف قرارداد برای آینده معطل نگه داشته است.»

عبدالغنی برادر و رئيس شرکت چینی ام‌سی‌سی

منبع تصویر،@FDPM_AFG

توضیح تصویر،عبدالغنی برادر و وانگ جی چینگ، رئیس عمومی شرکت چینی ام‌سی‌سی، ۹ مه ۲۰۲۴

حکومت طالبان: با برخی شرایط تازه چین موافقت کردیم

ظاهرا با تغییر نظام سیاسی در افغانستان شرکت ام‌سی‌سی تلاش کرده تعدیلاتی را در قرارداد مس عینک اعمال کند.

همایون افغان، سخنگوی وزارت معادن، در گفتگو با بی‌بی‌سی گفت که در آغاز، حکومت طالبان با شرکت ام‌سی‌سی در مواردی اختلاف نظر داشت و گفتگوهای آنها تا سال گذشته طول کشید.

او تایید کرد که طرف چینی «خواستار تعدیل در قرارداد مس عینک» شده بود.

به گفته او، ام‌سی‌سی به حکومت طالبان پیشنهاد کرده بود که سهم افغانستان از ۱۹/۵ درصد کمتر شود و تعهد ام‌سی‌سی برای تولید برق هم از ۴۰۰ مگاوات به ۲۰۰ مگاوات کاهش یابد.

مهمتر از همه، آقای افغان می‌گوید چینی‌ها اصرار داشتند که مس استخراج شده در افغانستان «نیمه تصفیه» شود ولی در اصل قرارداد آمده که مس پس از تصفیه کامل در داخل افغانستان به بیرون انتقال داده شود. او تاکید می‌کند که «ما پیشنهاد چینی‌ها را نپذیرفتیم و گفتیم باید همه‌چیز مطابق قرارداد اصلی پیش برود.»

آقای افغان گفت «تنها چیزی که ما پذیرفتیم تمدید قرارداد تا ۱۵ سال دیگر پس از ختم موعد فعلی است.»

به این ترتیب قرارداد مس عینک ۴۵ ساله می‌شود.

معدن مس عینک

منبع تصویر،GETTY IMAGES

توضیح تصویر،تاکنون شرکت چینی تنها دو کمپ برای کارکنانش احداث کرده است

آقای افغان می‌گوید در حال حاضر شرکت ام‌سی‌سی در حال «مطالعات حفر تونل‌ها، ساخت‌وساز‌ کمپ‌ها و فابریکه‌های پروسس (کارخانه‌های فراوری) مس است. وزارت معادن قانع شده که کار عملی استخراج آغاز خواهد شد.»

او اشاره کرد که «چین از متحدین امارت اسلامی است.»

شرکت ام‌سی‌سی به درخواست‌های مکرر بی‌بی‌سی در مورد دلایل تعویق کار این پروژه پاسخی ارائه نکرده‌ است.

اما یک منبع مطلع که قبلا سال‌ها با این پروژه کار کرده‌ است و نخواست نامش در گزارش ذکر شود به بی‌بی‌سی گفت که بنا به مشکلات متعدد فنی و پروژه‌های زیربنایی مرتبط که از نظر ام‌سی‌سی کار حکومت افغانستان است، استخراج در آینده نزدیک عملی نیست.

در تازه‌ترین تحول، در ۹ مه ۲۰۲۵، عبدالغنی برادر از وانگ جی چینگ، رئیس عمومی شرکت چینی ام‌سی‌سی، خواست کار پروژه مس عینک را هرچه سریع‌تر آغاز کند.

در وبسایت وزارت معادن افغانستان، ذخایر این معدن در ولسوالی محمدآغه لوگر در ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی کابل ۱۱/۵ میلیون تن به ارزش حدود «۵۰ میلیارد دلار» برآورد شده است.

سازمان زمین‌شناسی آمریکا در سال ۲۰۱۰ ارزش مجموع معادن افغانستان را یک تریلیون دلار برآورد کرد.

حکومت طالبان که برای تامین بودجه خود چشم به سرمایه‌های خارجی در معادن دارد، صدها قرارداد معادن کوچک و متوسط به ارزش «۶/۵ میلیارد دلار» را به معدن‌کاران داخلی و خارجی سپرده است.

سرمایه‌گذاران بخش خصوصی چین مرتبا به کابل سفر و با مقام‌های وزارت معادن در مورد سرمایه‌گذاری در سایر معادن از جمله لیتیم (قابل استفاده برای خودروهای برقی) سرب، روی، تالک و طلا نیز گفتگو کرده‌اند.

وزیر سابق معادن افغانستان: روزی را نمی‌بینم که چین مس عینک را استخراج کند

در سال ۲۰۰۸ پروژه مس عینک با وعده‌های مقام‌های چین برای توسعه پروژه‌های زیربنایی، امیدواری‌های زیادی ایجاد کرد. علاوه بر آن ۸۰۰ میلیون دلار حق امتیاز فوری نیز باید در سه قسط به دولت افغانستان پرداخت می‌شد که ظاهرا نشده است.

چین همچنین متعهد شده بود سهم ۱۹/۵ درصدی خود از استخراج مس را بر اساس قیمت روز بازار فلزات لندن پرداخت کند. بر اساس قرارداد، ساخت زیرساخت‌های جاده‌ای، تأمین برق و آموزش نیروی کار محلی نیز به‌عنوان بخشی از پروژه استخراج مس در نظر گرفته شده بود.

داود شاه صبا در گفتگو با بی‌بی‌سی می‌گوید وقتی در سال ۲۰۱۵ وزیر معادن و پترولیم در حکومت اشرف غنی شد، دریافت که «از اول چینی‌ها قصد استخراج معدن مس عینک را نداشتند.»

به گفته او قرارداد به صورتی تنظیم شده که شرکت چینی هر وقت بخواهد «بهانه‌گیری کند و زیر قرارداد بزند.»

آقای صبا می‌گوید گزارشی در این زمینه به کابینه آن زمان ارائه کرد اما رئیس جمهور وقت «مخالف هر نوع اقدام برای لغو قرارداد بود.»

مقام‌های چینی و حکومت طالبان ایستاده‌اند

منبع تصویر،GETTY IMAGES

توضیح تصویر،مراسم افتتاح در ۲۴ جولای ۲۰۲۴ آقای برادر در این مراسم گفت امیدوار است که کار عملی پروژه به‌زودی آغاز شود و در مورد تامین امنیت کارکنان چینی این پروژه اطمینان داد

حکومت طالبان از همان ابتدا اجرای قرارداد معدن مس عینک را در اولویت قرار داد و به‌دلیل تاخیرهای طولانی، برای شرکت چینی یک مهلت یک‌ماهه جهت آغاز عملیات تعیین کرد. سرانجام در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۴، لی چون، معاون وزیر فرهنگ چین، ژائو شینگ، سفیر چین در کابل، به همراه مقام‌های ارشد طالبان از جمله عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی نخست‌وزیر، طی مراسمی در محل معدن، آغاز رسمی فعالیت‌های مس عینک را اعلام کردند.

تأمین امنیت از جمله دلایل اصلی شرکت چینی ام‌سی‌سی برای به تعویق انداختن اجرای پروژه عنوان شده بود؛ هرچند دولت پیشین افغانستان نیز یک واحد ویژه امنیتی برای حفاظت از این معدن تشکیل داده بود.

داودشاه صبا می‌گوید «روزی را نمی‌بیند» که شرکت ام‌سی‌سی مس عینک را استخراج کند، به گفته او: «بهانه می‌آورند و افتتاحی که صورت می‌گیرد، خوراک سیاسی دارد و از نظر متخصصین و شخص خودم هیچ ارزشی ندارد، و در آینده نزدیک این کار نمی‌کنند.»

جدول تعهدات شرکت ام سی سی

چین قرارداد مس عینک را چگونه بدست آورد؟

بر اساس متن قرارداد که در وب‌سایت وزارت معادن نشر شده، شرکت چینی موظف است طی ۶۰ ماه کار «تولید» مس را آغاز کند.

در سال ۲۰۰۷ حکومت حامد کرزی معدن مس عینک را به مزایده بین‌المللی گذاشت. ۹ شرکت بین‌المللی محل معدن را از نزدیک بررسی کردند و پنج شرکت «هنتر دیکسن» کانادا، شرکت «قزاق‌مس» قزاقستان، شرکت ام‌سی‌سی چین، شرکت «فیلیپس داژ» آمریکا و شرکت «سترایک فورس» روسیه در مزایده شرکت کردند.

شرکت ام‌سی‌سی پیشنهادهای بالاتر از رقبا ارائه کرد که بنا به ارزیابی دولت وقت افغانستان با «نمره ۹۱/۹۰ برنده اول و شرکت هنرت دیکسن با اخذ نمره ۷۳/۳ دوم و رزرف معرفی شدند.»

شرکت ام‌سی‌سی با ارائه پیشنهادهایی بیشتر از سایر رقبا، در ارزیابی دولت وقت افغانستان موفق شد با کسب «امتیاز ۹۱/۹۰ به‌عنوان برنده اول» انتخاب شود. شرکت «هنتر دیکسن» کانادا نیز با «امتیاز ۷۳/۳» در جایگاه دوم قرار گرفت و به عنوان گزینه ذخیره معرفی شد.

شورای وزیران حکومت حامد کرزی در۵ مه ۲۰۰۸ قرارداد با شرکت ام‌سی‌سی را تصویب کرد.

در ماده ۳۰ قرارداد آمده است که ام‌سی‌سی به حکومت افغانستان تعهد می‌دهد که «تنها با هزینه خود راه‌آهن مرتبط با پروژه را می‌سازد.» در ادامه این ماده آمده که عدم انجام آن به فسخ قرارداد منجر می‌شود.

در قرارداد تصریح شده است که همزمان با آغاز عملیات استخراج مس، شرکت ام‌سی‌سی متعهد به احداث یک خط راه‌آهن از گذرگاه مرزی تورخم در شرق افغانستان تا تاجیکستان در شمال خواهد بود؛ مسیری که از معدن عینک عبور کرده و از کابل، بامیان و دره‌صوف سمنگان می‌گذرد.

اما شرکت ام‌سی‌سی تاکنون هیچ برنامه‌ای برای احداث راه آهن اعلام نکرده است.

تنها اقدام عملی انجام‌شده در چارچوب پروژه مس عینک، ساخت ۲۵ کیلومتر جاده دسترسی به این معدن است که شرکت ام‌سی‌سی در تابستان ۲۰۲۴ از پایان یافتن آن خبر داد.

بنا به قرارداد، ام‌ام‌سی همچنین متعهد شده که به ساکنان محلی متضررشده بنا به معیار بانک جهانی غرامت بپردازد، و در محل برای کارکنان معدن، اقامتگاه و تسهیلات درمانی بسازد.

بنا به قرارداد همچنین شرکت ام‌‌سی‌‌سی متعهد شده که برای تولید ۴۰۰ مگاوات برق از زغال سنگ معدن کهمرد بامیان استفاده کند.

بعدا مشخص شد که ام‌سی‌سی ذخایر این معدن را برای تولید برق درازمدت کافی نمی‌داند. همایون افغان، سخنگوی وزارت معادن می‌گوید آنها زمینه‌های تولید برق آبی را به عنوان گزینه بدیل زغال سنگ به ام‌سی‌سی پیشنهاد کرده‌اند.

باستان شناس در حال کار با پاهای مجسمه بودا

منبع تصویر،GETTY IMAGES

توضیح تصویر،باستان شناسی در حال کار روی پاهای تندیس بودا که در محل مس عینک پیدا شده است، سال ۲۰۱۰

حکومت طالبان: بقایای آثار باستانی مانع استخراج نیست

در بالای بخش مرکزی معدن مس عینک، که بیشترین ذخایر معدنی در آن قرار دارد، آثار باستانی بودایی با قدمتی تا دو هزار سال کشف شده است.

گفته شده که کار جمع‌آوری آثار باستانی «حدود ۱۵۰ میلیون دلار» هزینه در بر دارد. بیش از ۲۰ منطقه متعلق به راهبان بودایی در این منطقه مدفون است. یکی از دلایل به تعویق افتادن کار استخراج، انتقال آثار باستانی از محوطه‌های باستانی اطراف معدن بوده است.

حکومت طالبان می‌گوید که بقایای این آثار مانع ادامه کار مس عینک نیست.

شهاب‌الدین دلاور، وزیر پیشین معدن حکومت طالبان، در ماه آوریل ۲۰۲۴ در حضور سفیر چین در هنگام بازدید از محل مس عینک گفت: «هزاران اثر تاریخی از محل معدن به موزه‌های منطقه‌ای منتقل شده و بقیه در جریان استخراج جابه‌جا خواهند شد.»

شرکت ام‌سی‌سی کار حفاری و حفاظت آثار باستانی در منطقه را مسئولیت خود نمی‌داند.

همایون افغان، سخنگوی وزارت معادن، می‌گوید انتقال کامل این آثار «بسیار دشوار و پرهزینه» است؛ بنابراین «توافق کردیم که به‌جای جابه‌جایی آثار تاریخی به محل دیگر، عملیات استخراج از طریق حفر تونل در زیر آن منطقه انجام شود.»

نیروی طالبان در بالای تپه آثار باستانی در معدن مس عینک

منبع تصویر،GETTY IMAGES

توضیح تصویر،برآورد شده که آثار باستانی یافت شده قدمت هزار تا دو هزار ساله دارند

استخدام کارکنان افغان در مس عینک

شرکت ام‌سی‌سی تاکنون نتوانسته کارکنان کافی افغان به‌ويژه تکنسین‌ و مهندس استخدام کند.

بر اساس قرارداد، شرکت موظف است تنها برخی مهندسان و فناوری‌های مورد نیاز را از چین وارد کند و ارتقای مهارت کارگران ساده و مهندسان افغان نیز بخشی از تعهدات آن در قالب این قرارداد است.

در ماده ۳۹ قرارداد تصریح شده که شرکت چینی در ابتدا باید نیمی از کارگران، تکنسین‌ها و مدیران را از میان نیروهای افغان استخدام کند. سهم کارکنان افغان باید طی هشت سال به «۸۵ تا ۱۰۰ درصد» برسد و عدم تحقق این هدف، تخلف از مفاد قرارداد محسوب خواهد شد.

یک منبع مطلع از روند اجرای پروژه مس عینک می‌گوید شرکت ام‌سی‌سی تاکنون موفق نشده شمار کافی از کارکنان محلی را به خدمت بگیرد.

جدول درصدی کارکنان افغان که شرکت ام‌سی‌سی باید استخدام کند

افغانستان می‌تواند قرارداد مس عینک را فسخ کند؟

خدیجه جوادی، معاون مسلکی وزارت معادن در حکومت اشرف‌غنی، می‌گوید شرکت چینی برای بردن قرارداد، وعده‌های «غیرواقعی» می‌داد و این قرارداد «باید مدت‌ها پیش فسخ می‌شد». به گفته او، دولت غنی در آستانه فسخ آن قرار داشت، اما از تأثیرات احتمالی آن بر روابط افغانستان و چین نگران بود.

او معتقد است که قرارداد مس عینک «باید به سمت فسخ برود. برای اینکه معادن جزو فرصت‌های خاص هستند. هرچه زمان بگذرد به ضرر کشور است و بنا به قانون بدون فسخ هم می‌توانیم دوباره معدن را به مزایده بگذاریم.»

در ماده ۴۸ قرارداد مس عینک آمده است که در صورت نقض قرارداد، هر دو جانب «طی یک سال» می‌توانند موضوع را به «مرکز بین‌المللی داوری و حل منازعه سرمایه‌گذاری» (ICSID) در لندن ارجاع دهند.

منابع سفارت دولت پیشین افغانستان در لندن به بی‌بی‌سی گفتند از طرف حکومت وقت شکایتی در این زمینه برای ارجاع به این دادگاه بین‌المللی دریافت نکردند. در سایت این مرکز نیز شکایتی از جانب افغانستان برای داوری درج نشده است.

«انستیتوت صلح ایالات متحده» که مرکز آن در واشنگتن است، در گزارشی که حدود یک دهه پس از قرارداد مس عینک در سال ۲۰۱۷ در این مورد منتشر کرده بود، پیشنهاد مذاکره مجدد در مورد قرارداد یا توافق برای فسخ آن و اعلان مجدد مزایده مس عینک را داده بود.

در این گزارش آمده است که «مشکل اصلی این است که کنسرسیوم چینی که این قرارداد به آن اعطا شده، وعده‌های غیرواقعی داده که عملی‌ ساختن آنها غیرممکن یا بسیار غیراقتصادی است.»

خانم جوادی با توجه به موجودیت انواع معادن در افغانستان می‌گوید این کشور مشهور به «جدول مندلیف» است و بیشتر عناصر کمیاب را دارد و «هدف چین در انحصار گرفتن معادن بزرگ افغانستان است.»

در واقع، سال‌هاست که چین سهم عمده‌ای از تولید و فرآوری عناصر کمیاب زمین را در اختیار دارد و نقش مسلطی در زنجیره تأمین جهانی این مواد ایفا می‌کند.

«چین آماده است در این خلا گام بگذارد»

وانگ یی و امیرخان متقی در پکن

منبع تصویر،CHINA FM

توضیح تصویر،وانگ یی و امیرخان متقی در پکن

تنها پنج روز پس از ورود افراد طالبان به کابل، در ۲۰ اوت ۲۰۲۱ ژو بو، استراتژیست چینی در ستون دیدگاه روزنامه نیویورک تایمز نوشت: «چین آماده است در این خلاء گام بگذارد».

او نوشت: «با خروج ایالات متحده، پکن می‌تواند آنچه را که کابل بیش از همه نیاز دارد تامین کند؛ بی‌طرفی سیاسی و سرمایه‌گذاری اقتصادی… در عوض افغانستان نیز بیشترین امتیازات را برای چین دارد ... دسترسی به یک تریلیون دلار ذخایر معدنی دست‌نخورده.»

از آن زمان، شی‌ جین‌ پینگ، رهبر چین، سفیر حکومت طالبان را پذیرفته و متقابلاً سفیر خود را به کابل اعزام کرده است. به‌ نظر می‌رسد تنها بخشی از پیش‌بینی آقای بو محقق شده است: چین موفق شده بزرگ‌ترین قراردادهای استخراج معادن و منابع نفت و گاز افغانستان را به دست آورد.

اما وانگ یی، وزیر خارجه چین در دیدار با امیرخان متقی، وزیرخارجه طالبان در می ۲۰۲۵ تاکید کرد که چین «هرگز به‌دنبال ایجاد حوزه نفوذ در افغانستان نبوده است.»

ناظران غربی سرمایه‌گذاری چین در معادن و نفت و گاز افغانستان را دروازه نفوذ چین در افغانستان می‌دانند. متقابلا افغانستان همواره در این رویا بوده که همسایگی و اتصال جغرافیایی با چین زمینه توسعه این کشور را فراهم کند.

دونالد ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خود علاقمندی به ذخایر زیرزمینی افغانستان نشان می‌داد و بارها در مورد افتادن افغانستان به دست چین هشدار داده است.

نفت و گاز شمال افغانستان

منبع تصویر،@MOMPAFGHANISTAN

توضیح تصویر،حکومت طالبان در سال ۲۰۲۳ قرارداد ۲۵ ساله با شرکت چینی «نفت و گاز سین‌کیانگ و آسیای میانه» برای استخراج نفت از منطقه آمو دریا با سرمایه‌گذاری ۵۴۰ میلیون دلار امضا کرد که ۲۰ درصد سود آن سهم افغانستان است

گروهی خبر هفته نامه ای ندای غزنه

منبع :‌ بی بی سی