هفته نامه ي ندای غزنهN.D.G Weekly News
عصر رسانه ها و جنگ آن در افغانستان ن  
لینک دوستان

حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان از اعلام نتایج نهایی انتخابات شانزدهم حمل/فروردین که هیچ برنده‌ای نداشت، استقبال کرد.

 

 

 

 

 

 

 

آقای کرزی همچنین از ابراز آمادگی عبدالله عبدالله و اشرف غنی احمدزی برای رفتن به دور دوم انتخابات، ستایش کرد و گفت که پذیرش نتیجه انتخابات از سوی دو نامزد پیشتاز "نمایانگر تقویت دموکراسی و مردم سالاری" است.

رئیس جمهور افغانستان یک روز پس از اعلام نتایج نهایی انتخابات ریاست جمهوری واکنش نشان داد و از مردم کشورش خواست که در دور دوم به طور گسترده در انتخابات شرکت کنند آقای کرزی گفت که "همان گونه که در دور اول با شور و شوق پای صندوق های رای رفتید و اراده ملی خود را تمثیل کردید این بار هم مردم سالاری را هر چه بیشتر" نهادینه کنید.

کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان دیروز پنجشنبه (۲۵ ثور/اردیبهشت) نتایج نهایی انتخابات ریاست جمهوری را اعلام کرد و با پخش تقویم انتخاباتی دور دوم انتخابات گفت که همه برای دور بعدی که تا یک ماه دیگر برگزار خواهد شد آماده شوند.

در خبرنامه ریاست جمهوری افغانستان آقای کرزی بار دیگر به نیروهای نظامی و کارکنان دولت دستور داده که از هر گونه مداخله در جریان انتخابات و یا "استفاده از امکانات دولتی به نفع یا ضرر نامزدان" خودداری کنند.

آقای کرزی در حالی به این مساله تاکید کرد که روز گذشته اشرف غنی احمدزی دومین نامزد پیشتاز انتخابات ریاست جمهوری در واکنش خود نسبت به نتایج نهایی از حامد کرزی خواست که نیروهای امنیتی را نگذارد در روند انتخابات مداخله کنند و خودش نیز بی طرفی خود را در دور دوم حفظ کند.

اشرف غنی احمدزی با ۳۱.۵۶ درصد رای دومین نامزدی که به دور دوم انتخابات راه یافته نیز نتایج انتخابات شانزدهم حمل را قبول کرد و گفت که برای دور دوم آماده است.

واکنش دبیرکل سازمان ملل

بان‌کی مون دبیر کل سازمان ملل متحد نیز در واکنش به اعلام نتایج نهایی انتخابات شانزدهم حمل، از اعلام رسمی این نتایج استقبال کرد و گفت که برگزاری انتخابات توسط افغان‌ها گام مهمی برای انتقال مسالمت آمیز قدرت در این کشور بود.

آقای بان همچنین به کمیسیون های برگزاری انتخابات و همچنین دو نامزد پیشتاز انتخابات تبریک گفت و افزود افغانستان با عبرت از این انتخابات در دوره های بعدی نیز شفافیت و بی طرفی را در روند مراحل رای‌گیری تامین کند.

دبیرکل سازمان ملل متحد گفت که برگزاری انتخابات شانزدهم حمل درسی برای فرایند سیاسی افغانستان است

سفیر بریتانیا در کابل نیز گفت که اشتیاق مردم در دور اول انتخابات برای او الهام بخش بوده و در انتظار شرکت وسیع مردم در دور بعدی نیز است.

دفتر هیات معاونت سازمان ملل متحد نیز از مبارزات انتخاباتی نامزدان تقدیر کرد و خواست که به نتیجه اعلام شده احترام بگذارند.

گروهی خبر هفته نامه ای ندای غزنه

منبع : بی بی سی


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/5/17 ] [ 10:25 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

مقام‌های محلی در ولایت بامیان می‌گویند که وزارت اطلاعات و فرهنگ تلاش دارد تا بامیان به عنوان مرکز فرهنگی کشورهای عضو سارک (اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا) معرفی شود.
به نقل از خبرگزاری بخدی، غلام علی وحدت والی بامیان می‌گوید که انتخاب بامیان به عنوان مرکز فرهنگی کشورهای عضو سارک، باعث رشد فرهنگ، اقتصاد و تجارت در این ولایت خواهد شد.


آقای وحدت می‌گوید در صورت انتخاب بامیان به عنوان مرکز فرهنگی کشورهای عضو سارک٬ تحولات عمیق اقتصادی و اجتماعی در این ولایت ایجاد خواهد شد.
سارک یا اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا، سازمان سیاسی و فرهنگی است که هشت کشور در آن عضویت دارند.
این سازمان در راستای فقر زدایی، توسعه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در کشورهای عضو فعالیت می‌کند.
افغانستان در سال ۲۰۰۷ میلادی، عضویت این سازمان را کسب کرده است.
با این حال٬ محمدآصف مبلغ معاون والی بامیان می‌گوید که این ولایت به زودی به عنوان مرکز فرهنگی کشورهای عضو سازمان سارک اعلام خواهد شد.
آقای مبلغ افزود در آینده نزدیک هیاتی به نمایندگی از این سازمان به بامیان سفر خواهد کرد.
بامیان از ولایت‌های باستانی و تاریخی افغانستان است که بزرگ‌ترین پیکر بودا در آن ولایت موقیت دارد.
بیشتر آثار این ولایت در زمان گروه تروریستی طالبان ازبین رفت و یا قسما تخریب شده است.
ولایت بامیان درحالی مرکز فرهنگی کشورهای عضو سارک معرفی خواهد شد که به گفته مقام‌های محلی این ولایت، آثار تاریخی و میراث‌های فرهنگی جهانی در این ولایت در معرض خطر جدی نابودی قرار دارند.
محمد آصف مبلغ با ابراز نگرانی از این وضع گفت که تلاش‌های آنان برای حفظ میراث‌های فرهنگی جهانی در بامیان جریان دارد.
او تاکید کرد که عدم آگاهی مردم از ارزش میراث‌های فرهنگی و ساخت هوتل‌ها و ساختمان‌ها خطرات جدی را متوجه میراث‌های فرهنگی در بامیان کرده است.

گروهی خبر هفته نامه ای ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/5/17 ] [ 10:12 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

 

نمایندگان و هیات‌ کشورهای مختلف جهان در توکیو گردهم آمده‌اند و در مورد آینده افغانستان بحث کردند. این نشست در حالی صورت می‌گیرد که جامعه بین‌المللی تا پایان سال روان میلادی نیروهای رزمی خود را از

افغانستان بیرون می‌کشد.
به گزارش دویچه‌وله، گروه بین‌المللی تماس افغانستان و پاکستان، که شامل نمایندگان تقریبا ۵۰ کشور و سازمان‌ بین‌المللی است، دیروز در توکیو پایتخت جاپان در مورد افغانستان بحث و گفتگو کردند. ریاست هیات افغانی را در این اجلاس ارشاد احمدی معین وزارت خارجه افغانستان به عهده داشت. این در حالیست بیرون رفتن نیروهای بین‌المللی در پایان سال روان میلادی شمار زیادی از افغان‌ها را نگران ساخته است.
آقای احمدی در مراسم افتتاح کنفرانس گفت: «مهم این است که جنگ تا هنوز پایان نیافته است.» او هم‌چنین یادآور شد: «برای بدست آوردن موفقیت‌های همیشگی در این دوره حساس، به تداوم حمایت جامعه بین‌المللی نیاز احساس می‌شود.»
پیش از آغاز این کنفرانس یک مقام حکومت جاپان گفت که این نشست برای این نیست که کشورهای جهان کمک‌های مالی به افغانستان وعده بدهند. این مقام جاپانی گفته است: «اگر در مجموع حرف بزنیم، این نشست یک فرصت خوب برای جامعه جهانی است تا ادامه کمک‌های خود به افغانستان را وعده بدهد.» او هم‌چنین گفت: «سربازان بین‌المللی در پایان سال روان میلادی از افغانستان بیرون می‌شوند. آنها (افغان‌ها) از سال آینده به بعد خود مسوولیت حفظ امنیت عامه کشور خود را به عهده می‌گیرند و مشکلات داخلی در آنجا در جای خود باقی است.»
این مقام جاپانی در ادامه گفته که دموکراسی جوان افغانستان «با چالش‌های زیادی روبرو است، مانند تطبیق قانون ضد پول‌شویی و یا ساختن یک چارچوب قانونی برای بهره‌برداری از منابع و معادن کشور.»
کنفرانس توکیو پیرامون افغانستان در حالی برگزار می‌شود که پس از انتخابات ریاست جمهوری شانزدهم حمل امسال، تا هنوز رهبری سیاسی برای آینده کشور معلوم نشده است.

گروهی خبر هفته نامه ای ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/5/17 ] [ 10:10 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
مقام‌های محلی ولایت نیمروز می‌گویند که هفتاد تن از زندانیان محبس مرکزی این ولایت براساس فرمان رییس جمهوری کرزی از بند رها شده‌اند.

آنان می‌گویند که بر اساس فرمان آقای کرزی، این زندانیان به مناسبت فرا رسیدن سالروز هشتم ثور، روز پیروزی

جهاد افغانستان، آزاد شدند.

احمد عرب، سخنگوی والی ولایت نیمروز به خبرگزاری بخدی گفته است: «براساس فرمان شماره شانزده رییس جمهور کرزی، هفتاد تن از زندانیان زندان مرکزی ولایت نیمروز از بند رها شده‌اند.»
آقای عرب گفت این زندانیان شامل شصت و دو مرد، سه زن و پنج کودک هستند.
او می‌گوید که زندانیان آزادشده، در هنگام آزادی‌شان تعهد کردند که پس از این در خدمت ملت و دولت خود باشند.
گفته می‌شود که افراد رها شده به دلیل ارتکاب جرایمی چون لت و کوب٬ قطع درختان پسته٬ زنا و قاچاق مواد مخدر به زندان افتاده بودند.
در حال حاضر ده‌ها نفر دیگر در محبس مرکزی ولایت زندانی هستند که شماری از آنها را زنان تشکیل می‌دهند.
در ولایت شمالی بغلان نیز بیش از هفتاد زندانی بر اساس فرمان رییس جمهور کرزی به مناسبت هشتم ثور از زندان آزاد شده‌اند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار، سیاسی
[ 2014/5/10 ] [ 9:54 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
- ظفرشاه رویی

کمیسیون شکایات انتخاباتی می‌گوید که پس از اعلام نتایج ابتدایی انتخابات ریاست‌جمهوری، نه‌صد مورد شکایت را در جلسات علنی خود مورد بررسی و رسیدگی قرار داده است.
این کمیسیون نه‌صد مورد شکایت را در پنج جلسه علنی با حضور نمایندگان نامزدان انتخابات ریاست‌جمهوری و رسانه‌ها مورد رسیدگی و بررسی قرار داده است. به‌گفته‌ی مسوولان این کمیسیون، سه‌صد مورد شکایت در ولایات و شش‌صد مورد آن در مرکز مورد رسیدگی و بررسی قرار گرفته است.

نادر محسنی، سخنگوی کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی می‌گوید شکایت‌هایی که در جلسات علنی مورد رسیدگی و بررسی قرار گرفته، شامل دوره‌های مختلف می‌شود. آقای محسنی در این مورد می‌گوید: «در مجموع طی جلسات علنی که کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی داشت، حدود نه‌صد مورد شکایت از سراسر افغانستان بررسی شد که در این مجموعه حدود شش‌صد مورد آن در مرکز رسیدگی شد. در این شکایات، قضایایی که قبلا مورد رسیدگی قرار نگرفته بود هم شامل می‌شد و هم‌چنین مواردی که نظر به فیصله‌های کمیسیون‌های ولایتی کمیسیون شکایات انتخاباتی که در آن استیناف‌طلبی صورت گرفته بود نیز شامل بود. هم‌چنین مواردی که نسبت به نتیجه ابتدایی درج شده بود هم مورد رسیدگی گرفت.»
کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی جلسه علنی خود را در مورد رسیدگی به شکایات انتخابات روز پنج‌شنبه، هجدهم ثور به پایان رساند. به‌گفته‌ی نادر محسنی، با خاتمه یافتن روند رسیدگی شکایات در جلسات علنی، کمیسیون رسیدگی به شکایات انتخاباتی سر از امروز، شنبه ۲۰ ثور، تصمیم‌گیری در مورد نتیجه کارش را آغاز می‌کند. آقای محسنی می‌گوید که این کمیسیون تلاش دارد تا قبل از بیست‌وچهارم ثور نتیجه نهایی کار خود را به کمیسیون مستقل انتخابات بفرستد.
کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی می‌گوید که تاهنوز مشخص نیست که شکایت‌هایی بررسی شده چه قدر می‌تواند روی نتیجه انتخابات تاثیر بگذارد. به‌گفته‌ی نادر محسنی، با آغاز کار روی شکایت‌های بررسی‌شده، مشخص خواهد شد که این شکایات روی نتیجه انتخابات ثاثیر می‌گذارد و یا خیر.
در همین‌حال، کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی می‌افزاید که در جلسات علنی فرصت‌های کافی برای نمایندگان نامزدان انتخابات ریاست‌جمهوری داده شد تا آنان بتوانند ادعاها و دفاعیه‌های خود را مستدل سازند. نادر محسنی می‌گوید که نمایندگان نامزدان انتخابات ریاست‌جمهوری در تمام جلسات علنی حضور داشتند و از خود دفاع کردند. او گفت:‌ »آن‌ها (نمایندگان نامزدان) حتا نسبت به همه‌ی شکایت‌هایی که درج شده بود، ابراز نظر و اسناد لازم خود را ارایه کردند و در حدی که آن‌ها نیاز داشتند ما به آن‌ها فرصت دفاع برای‌شان دادیم و از خود دفاع کردند.»
رسیدگی علنی، تصمیم‌گیری غیابی
در همین‌حال، بنیاد انتخابات آزاد و عادلانه افغانستان، فیفا، می‌گوید، هرچند روند بررسی شکایات به‌صورت علنی و با حضور نمایندگان نامزدان انتخابات و رسانه‌ها صورت گرفته، اما تصمیم‌گیری در مورد این شکایات غیابی بوده است.
فهیم نعیمی، سخنگوی فیفا می‌گوید که مطابق قانون، روند بررسی و تصمیم‌گیری در مورد شکایات باید به‌صورت علنی باشد. به‌گفته‌ی او، در چند جلسه‌ای که شکایت‌ها مورد بررسی قرار گرفته، نتایج آن به‌صورت علنی اعلام نشده و این مساله ممکن است که بی‌اعتمادی‌ها در باره رسیدگی به شکایات انتخاباتی را دامن بزند. آقای نعیمی می‌گوید تاکنون کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی به‌صورت علنی اعلام نکرده که تصمیم‌شان در مورد شکایات بررسی‌شده چه بوده است. او گفت:‌ »آن‌چه که برای ما قابل نقد بود این بود فیصله‌هایی که کمیسیون شکایات انتخاباتی می‌کند باید مطابق قانون، علنی باشد. منظور از علنی بودن رسیدگی به شکایات تنها این نیست که جلسات رسیدگی علنی باشد و در آن اعتراض‌ها شنیده می‌شود و استدلال‌هایی که مطرح می‌شود علنی باشد ولی زمانی‌که کمیسیون شکایات انتخاباتی فیصله می‌کند، فیصله‌های‌شان در پشت پرده و دفاتر صورت گیرد و بعد هم وقتی‌که فیصله خود را به نشر می‌رساند، همان دلایلی را که برمبنای آن فیصله کرده آن را نشر نکند.» سخنگوی فیفا هم‌چنین افزود: «تا به حال آن‌چه را که در جلسه اول فیصله کرده و فیصله خود را به نشر رسانده، بنیادها و یا اساساتی که براساس آن فیصله صورت گرفته و یا اسناد و شواهدی که براساس آن فیصله کرده و یا تعدادی از آرا را در جلسه اول باطل اعلام کرد، به دلایلش اشاره نکرده است. توقع ما از کمیسیون شکایات انتخاباتی این بود در کنار این‌که جلسات علنی می‌شود و به استدلال ناظرین نامزدان گوش می‌دهد، باید فیصله‌های خود را هم علنی بسازد.»
با این‌حال، بنیاد انتخابات آزاد و عادلانه افغانستان می‌گوید که براساس قانون انتخابات، کمیسیون شکایات انتخاباتی مسوولیت دارد تا تصمیمی که می‌‌گیرد، دلایل و مبنای آن را نیز اعلام کند.
قرار است کمیسیون شکایات انتخاباتی نتیجه بررسی‌های خود را پیش از ۲۴ ثور به کمیسیون مستقل انتخابات ارایه کند. کمیسیون انتخابات مسوولیت دارد تا در ۲۴ ثور نتیجه نهایی انتخابات ریاست‌جمهوری را اعلام کند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار، سیاسی
[ 2014/5/10 ] [ 9:51 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
مقام‌ها در ولایت بغلان می‌گویند که در نتیجه جاری شدن سیلاب‌های تازه در این ولایت صدها منزل مسکونی تخریب شده است.

محمد نصیر کوهزاد، رییس اداره مبارزه با حوادث طبیعی بغلان روز پنجشنبه به خبرگزاری بخدی گفته است: «شب گذشته در اثر بارندگی شدید و جاری شدن سیلاب در شماری از مناطق صدها منزل مسکونی تخریب و ده‌ها

مواشی تلف شده است.»

به گفته او، این سیلاب‌ها در شش ناحیه شهر پل خمری و بخش‌هایی از ولسوالی پل حصار ولایت بغلان جاری شد.
در چند هفته اخیر این برای چندمین بار است که در ولایت بغلان سیلاب، تلفات و خساراتی برجا می‌گذارد.
هم‌چنین در دیگر ولایت‌های شمالی کشور از جمله جوزجان و فاریاب ده‌ها تن کشته شدند.
بارش‌های شدید در ولایت‌های شمالی کشور باعث جاری شدن سیلاب سنگین و رانش زمین در شماری از ولایات در شمال کشور شده است.
تخار و بدخشان از جمله ولایت‌هایی‌اند که رانش زمین در اثر بارندگی زیاد تلفات و خسارات سنگینی بر جا گذاشته است.
رانش زمین در تخار باعث تخریب شدن صدها منزل مسکونی و آوارگی صدها خانواده شده است، در بدخشان نیز حادثه طبیعی مشابه سه‌صد خانواده را زیر آوار کرده است.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار، اجتماعی
[ 2014/5/10 ] [ 9:18 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
یکی از موضوعات بسیار مهم که باعث پایین آمدن کارکرد ولسی‌جرگه شده است، عدم حضور نمایندگان است. ولسی‌جرگه وظیفه نظارت، تقنین و نمایندگی از مردم را به عهده دارد ، اما زمانی‌که نمایندگان مجلس حتی حاضر نباشند در جلسات عمومی مجلس حاضر شوند، چگونه می‌توانند به وظایف خویش عمل کنند.

وضعیت حاضری در یک ماه اخیر:

در ماه اخیر شاهد حضور کم‌رنگ نمایندگان مجلس در جلسات عمومی بودیم، چنان‌که از جدول بالا مشخص می‌شود در اکثر روزها نصاب مجلس نمایندگان تکمیل نمی‌شود. این موضوع باعث اعتراض برخی از نمایندگان مجلس شد. رمضان بشردوست، عضو مجلس نمایندگان، با انتقاد تند از غیرحاضری برخی نمایندگان گفت: «نماینده‌هایی که می‌آیند بعضی اوقات گروگان یک وکیل می‌شوند؛ یعنی ۱۲۴ نفر می‌آیند اما یک وکیل نیست و آمدن ۱۲۴ نفر برای این‌که یک وکیل از خواب بیدار نشده، خنثی می‌شود.»۱
غلام‌حسین ناصری، عضو مجلس نمایندگان می‌گوید: «وکیلانی بوده‌اند که در طول دور جدید پارلمان حتی ۴ ماه هم در مجلس حضور نداشته‌اند.»۲  بسیاری از نمایندگان مجلس خواهان اجرای قانون عزل نمایندگانی شدند که بدون عذر موجه، غیرحاضری‌های فراوان و بیش‌ از حد داشته‌اند.

حاضری وکیلان از دید قانون اساسی و اصول وظایف داخلی:

قانون اساسی افغانستان در مورد حاضری وکلای پارلمان در ماده یک‌صدوهشتم چنین تصریح دارد: «امور مربوط به حضور و غیاب اعض`ای شورای ملی در اصول و وظایف داخلی تنظیم می‌گردد.»۳  قانون اساسی در ماده یک‌صدوپنچاه‌ودوم به موضوع مهم دیگری اشاره دارد که به نوعی به موضوع حاضری وکلای پارلمان ارتباط دارد زیرا بعضی از وکلا به‌خاطر اشتغال به وظایف دیگر، از حضور در جلسات ولسی‌جرگه امتناع می‌کنند.۴  مطابق ماده یک‌صدوپنجاه‌ودوم: «رییس‌جمهور، معاونین رییس‌جمهور، وزرا، روسا و اعضای شورای ملی و ستره‌محکمه، لوی‌سارنوال و قضات نمی‌توانند در مدت تصدی وظیفه به مشاغل دیگری اشتغال ورزند.» ۵
مطابق فصل دوازدهم اصول وظایف داخلی مجلس نمایندگان ماده ۷۲ در صورتی‌که وکلای پارلمان به حاضری پایبند نباشند، مستوجب تطبیق تدابیر انظباطی می‌شوند که شامل توصیه، اخطار، نشر نام عضو متخلف در جریده رسمی جرگه، اخراج عضو متخلف از شرکت در جلسه همان روز. مطابق ماده ۷۳ چنان‌چه وکیلی غیرحاضری مسلسل بدون عذر موجه بیش از سه ماه داشته باشد، به پیشنهاد یک ثلث و تصویب اکثریت کل اعضا عضویتش الی یک سال به حالت تعلیق در می‌آید.
بنابراین مطابق با اصول و وظایف داخلی مجلس، نام وکلایی که تخلف انظباطی داشته‌اند باید در جریده رسمی ولسی‌جرگه ذکر شود تا موکلین آنان و مردم افغانستان از کارکردهای وکیل خویش و تخلفات آن آگاه باشند و هنگام رای‌دهی تمامی موارد را مورد توجه قرار دهند. اما به‌نظر می‌رسد که پایندی به این موضوع وجود ندارد و قانون در داخل خود مجلس نمایندگان که مظهر قانون‌گذاری است، تطبیق نمی‌شود.۶
چرا وکلا در جلسات ولسی‌جرگه حضور نمی‌یابند؟

۱- نبود انگیزه و حس مسوولیت‌پذیری

تعدادی از نمایندگان مجلس به «وکالت از مردم» بیشتر به چشم فرصتی برای استفاده از امتیازات حقوقی می‌نگرند تا مسوولیت. بنابراین «انگیزه و علاقه‌مندی برای کار پارلمانی در تعداد از نمایندگان وجود ندارد. تعدادی از وکلا در پارلمان حضور می‌یابند تا این‌که از امتیازات حقوقی پارلمان استفاده بکنند و حتی امتیازات مادی هم برای‌شان مهم نیست، بنابراین زمانی‌که افراد با این نوع دیدگاه وارد پارلمان می‌شوند، نه قانون‌گذاری و نه نظارت و نه نمایندگی از مردم برای این افراد جذابیت دارد.»۷  طبیعی است که حضور چنین افرادی در پارلمان کم‌رنگ است.» اکثر کسانی‌که در قوه مقننه خود را کاندید می‌کنند تاجر هستند و توسط پول کمپاین می‌کنند، به ولسی‌جرگه می‌آیند که از حیثیت، وجاهت و اعتباری که قانون برای یک وکیل قایل است، استفاده کرده و مصروف تجارت خود هستند.»۸

۲- مصلحت‌سنجی رییس مجلس و روسای کمیسیون‌ها

مطابق گفته‌های نمایندگان، یکی از دلایل غیرحاضری مکرر برخی از نمایندگان معامله‌ای است که با رییس مجلس و روسای کمیسیون‌ها وجود دارد «معامله‌گری میان رییس مجلس و وکلای غیرحاضر است که این باعث بی‌علاقگی وکلای دیگر می‌شود تا آن‌ها نیز در جلسه حضور پیدا نکنند، عدالت وجود ندارد قانون بالای یکی تطبیق و بالای دیگر تطبق نمی‌شود، از طرفی دیگر کسانی‌که در بر سر کار آمدن رییس مجلس نقش داشتند غیرحاضری‌شان زیاد است.»۹
«مصلحت‌سنجی‌ها و مصلحت‌گرایی‌ها وجود دارد، رییس کمیسیون به‌خاطر این‌که ریاستش ادامه یابد، باید با همه از راه مصلحت برخورد بکند وی نمی‌تواند گزارش منفی علیه عضو خود بدهد، هیات اداری به‌خاطری که کسی برایش مشکل ایجاد نکند آن‌ها هم این قانون را تطبیق نمی‌کند. بالاترین مصلحت اجرای قانون است اما در افغانستان بالا‌ترین قانون رعایت مصلحت است.» ۱۰
موضوع غیرحاضری نمایندگان فقط در جلسات عمومی نیست بلکه این موضوع کارکرد کمیسیون‌ها را نیز مختل کرده است. دلیل غیرحاضری نمایندگان در کمیسیون‌ها ناشی از چند مورد می‌شود: اول این‌که ریاست کمیسیون‌ها براساس معامله بین وکلا انتخاب می‌شود۱۱  نه براساس توانایی و صلاحیت افراد. خانم هاشمی در این زمینه می‌گوید: «غیرحاضری وکلا در کمیسیون‌ها در اثر معامله‌گری است. مثلا: قبل از انتخاب رییس کمیسیون، اعضای کمیسیون با وی معامله می‌کنند که «من برای موفقیت‌ات رای می‌دهم اما شما باید متوجه غیرحاضری‌ام باشید.»۱۲  این‌گونه رفتارها در نهایت باعث افزایش غیرحاضری و اخلال در کار کمیسیون و نهایتا مجلس می‌شود.
ثانیا عدم بی‌برنامگی در برخی از کمیسیون‌ها باعث شده که دلچسپی برای حضور نمایندگان در کمیسیون‌ها وجود نداشته باشد۱۳  که به نوعی به مدیریت ضعیف روسای برخی از کمیسیون‌ها برمی‌گردد که براساس مصلحت انتخاب شده‌اند.

۳- ضعف هیات اداری و مدیریت:

چنان‌که ذکر شد مطابق با قانون تدابیر انظباطی برای غیرحاضری نمایندگان وجود دارد و مسوولیت تطبیق این موضوع را نیز هیات اداری بر عهده دارد. اما «تدابیر انضباطی هیچ‌وقت به‌صورت جدی اجرا نشده است.»۱۴
عده‌ای از نمایندگان مجلس معتقدند که یکی از دلایل اصلی عدم حضور نمایندگان مجلس در جلسات عمومی و کمیسیون‌ها عدم تطبیق اصول وظایف داخلی توسط هیات اداری مجلس نمایندگان است. «ولسی‌جرگه قانون اصول وظایف داخلی را بنام دارد زیرا ماده‌های آن تطبیق نمی‌شود… به‌ویژه رییس مجلس، اصول وظایف داخلی ولسی‌جرگه را آن‌طوری که باید تطبیق کند، نمی‌کند.»۱۵  آقای بشردوست می‌گوید: نمایندگان قسم یاد کرده‌اند که به قانون اساسی عمل می‌کنند؛ اگر مجلس به یک ماده قانون اساسی عمل کند مشکل غیرحاضری حل خواهد شد. ما می‌توانیم مطابق ماده ۱۰۸ قانون اساسی وکیلی را که بیش از سه ماه پیوسته غیرحاضری دارند، عزل کنیم. آقای منصور نیز، گفت: عزل در قانون اساسی آمده و ما می‌توانیم در مورد وکلایی که مجلس را با این مشکل مواجه نموده‌اند، قانون را تطبیق نماییم.۱۶

۴- اشتغال به کارهای تجاری

گفته می‌شود که بیشتر نمایندگان غیرحاضر مجلس، مصروف کارهای تجاری‌اند و حاضر نیستند تا منافع کاری خود را به‌خاطر حضور در مجلس نمایندگان، از دست بدهند. در حالی‌که مطابق ماده یک‌صدوپنچاه‌ودوم نمایندگان پارلمان در زمان نمایندگی خویش حق اشتغال به وظیفه دیگر را ندارند اما بسیاری از وکلا علاوه بر کارهای تجاری مصروفیت‌های شغلی دیگری هم دارند که این خود نقض قانون توسط نمایندگان مجلس است. آقای منصور می‌گوید: در اکثر موارد کسانی‌که غیرحاضری‌شان زیاد است، افراد ثروتمند، تاجران، سیاسیون و… هستند که حضور یافتن در مجلس برای‌شان همانند دیگران آسان نیست. آقای عبدالطیف پدرام می‌گوید: که برخی از اعضای ولسی‌جرگه سرگرم تجارت در بیرون از مجلس هستند، قراردادهای کلان را وساطت می‌کنند و یا هم شخص وکیل امضا و اجرا می‌کند. ۱۷

۵- عدم تخصص و در نتیجه عدم علاقه‌مندی و عدم

حضور یکی دیگر از دلایلی که منجر به عدم حضور نمایندگان می‌شود، نبود دانش و سطح بالای تحصیلات است. آقای ناصری عضو مجلس نمایندگان در این زمینه می‌گوید «درجه تحصیل وکلا حداقل باید لیسانس باشد، در تمام کشورها قوه مقننه جای نخبگان کشور است، با کمال تاسف که در افغانستان چنین نیست.»۱۸  زمانی‌که بحث‌های تخصصی مطرح می‌شود و از طرفی ظرفیت کافی در بین وکلا وجود ندارد، در نتیجه باعث خستگی و نهایتا غیرحاضری وکلای پارلمان می‌شود.

تبعات عدم حضور وکلا در جلسات ولسی‌جرگه:
۱- عدم امکان حکومت‌داری خوب

نبود قانون و یا قانون ضعیف همواره اجراات را با مشکل مواجه می‌سازد در صورتی‌که نمایندگان غیرحاضری‌های مکرر کند نهایتا مردم هستند که آسیب می‌بینند. «عدم حضور نمایندگان طبعا پروسه قانون‌گذاری را به‌مشکل مواجه می‌سازد، بسیاری از کارها به تعویق می‌افتد، زمانی‌که قانون نهایی نمی‌شود، طبعا قوه مجریه هم در اجراات خود مشکل پیدا می‌کند.»۱۹  در این شرایط امکان تحقق حکومت‌داری خوب وجود ندارد.

۲- ضعیف شدن پارلمان

عدم حضور وکلا، پارلمان را تبدیل به یک نهاد بی‌کاره می‌کند.۲۰ غیرحاضری دایمی شماری از نمایندگان و در مواردی، غیبت درازمدت شمار دیگر، می‏تواند پیامدهای ناخوشایندی داشته باشد و نقش و تاثیرگذاری مجلس نمایندگان را زیر سوال ببرد.۲۱  ممکن است تصمیم‏گیری‏های جدی و سرنوشت‏ساز به‌دلیل عدم تکمیل نصاب مجلس معلق بماند و فرصت‏های خوب، هدر رود.

۳-افزایش فساد

«عدم حضور وکلا باعث می‌شود که فساد موجود و قانون‌شکن‌های موجود و ناکارآمدی‌های قوه مجریه ما هم‌چنان ادامه یابد در حالی‌که اداره فاسد، و زیر ناکار آمد، باید مورد بازخواست پارلمان قرار بگیرد.»۲۲  از طرفی نبود قانون هم باعث افزایش فساد می‌شود و عدم حضور وکلا بر کند شدن روند قانون‌گذاری تاثیر می‌گذارد. بر بنیاد اصول وظایف داخلی مجلس، طرح‌های قانون که از جانب حکومت به مجلس نمایندگان فرستاده می‌شود، از جانب هیات اداری به کمیسیون‌های مربوطه راجع می‌شود و کمیسیون‌ها مکلف هستند ظرف ۲۰ روز طرح‌ها را بررسی کرده و برای تصمیم نهایی به نشست عمومی مجلس پیشنهاد کنند، اما غیرحاضری شماری از نمایندگان، سبب تاخیر این روند شده است.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: سیاسی، اجتماعی
[ 2014/5/10 ] [ 9:15 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

مقام‎های محلی در ولایت بامیان می‌گویند که خطر رانش زمین در روستای سرخ جوی این ولایت، باعث شده که حدود ۵۰ خانواده از خانه‌های شان آواره شوند.
عبدالرحمن احمدی، سخنگوی والی بامیان که از محل حادثه دیدن کرده به بی‌بی‌سی گفته که بررسی‌های هیات اعزامی به این منطقه نشان می‌دهد که حدود ۵۰ خانواده به صورت مستقیم در تهدید قرار دارند.

زمین در این منطقه ترک برداشته است و هر لحظه امکان رانش آن وجود دارد.
او افزود که اکنون حدود ۵۰ خانه در منطقه تخلیه شده و صاحبان آنها در خیمه‌ها زندگی می‌کنند و دفتر والی بامیان و نهادهای همکار برای آنان کمک‌های اولیه را فراهم کرده‌اند.
سخنگوی والی بامیان گفت که برآوردها نشان می‌دهد در صورت رانش زمین در این منطقه، بیشتر از ۱۰۰ خانواده آسیب ببینند و بیشتر از هزار جریب (۲۰۰ هتکار) زمین کشاورزی نیز از بین برود.
آقای احمدی تاکید کرد که مردم این محل اکنون نیاز به کمک‌های انسان دوستانه دارند.
روستای سرخ‌جوی در حدود ۱۵ کیلومتری مرکز بامیان قرار دارند.
روز جمعه ۱۲ ثور، در اثر رانش زمین در ولسوالی ارگو در ولایت بدخشان، صدها تن جان خود را از دست دادند.
رانش زمین صدها خانه را زیر گل و لای مدفون کرد و باعث آوارگی اهالی روستای آب باریک شد.
مقام‌های دولتی اعلام کردند که به دلیل عمق گل و لای در محل رانش زمین، عملیات نجات و جستجوی اجساد قربانیان این حادثه متوقف شده است،
اما بازماندگان قربانیان و ساکنان منطقه از این تصمیم به شدت انتقاد کرده‌اند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/5/10 ] [ 9:13 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
مهمانی یا امداد رسانی برای سوگداران (ارگو)

این تشنه گان نگاره های یادگاری، به «تپه گل غندی» یا تفرجگاه پغمان قدم رنجه نکرده اند؛ همین حالا زیر پای اینان،  هزاران جانباخته ی «ارگو»ی بدخشان خوابیده است. اما «هرکس درپی کار خویش است.» من نتوانستم درک کنم که چرا حاجی صاحب شهرانی و چند خادم دیگر «ملت!» این چنین ذوق زده و مسعود به نظر می رسند و چرا به پذیرایی شان دریک چنین اوضاع وحشتناک فرش سرخ پهن شده است؟!
متوجه شده باشید که یک سگ، گاو یا گربه پس از آن که یک انسان ( صاحبش یا کس دیگری) در گوری دفن می شود؛ همان جا لمحاتی نشیمنگاه خود را همراه با پاهای عقبی بر زمین تکیه داده؛ ناله می کنند؛ بو می کشند و بر خاک تازه پوزه می مالند. اما این لعنتی ها را بنگرید!
 فراموش نکنید آنانی که نفس ومفهوم انتخابات مردمی را در قمار یک ائتلاف فرسوده ی دیگر درحال حل کردن هستند؛ قرار است درائتلاف جدید انتخاباتی، همین ذوات بدون قلب، تا مادام العمر درقدرت ابقا شوند.
لطفاً این صحنه را به اشتراک بگذارید.


موضوعات مرتبط: اخبار، خبر های تازه از افغانستان و جهان
[ 2014/5/5 ] [ 9:30 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

- فریدون آژند

هرات در غرب افغانستان از ولایت‌هایی است که فعالیت رسانه‌ای گسترده را شاهد است. نخستین رسانه خصوصی افغانستان پس از فروپاشی طالبان نیز در هرات شکل گرفت. سیمای غوریان، نخستین رسانه تصویری بود که با امکانات دست داشته توسط یک انجنیر هراتی در ولسوالی غوریان به کار آغاز کرد. از آن زمان تا حال فعالیت رسانه‌ها در غرب کشور گستردگی چشم‌گیری داشته است و ده‌ها رسانه

تصویری، صوتی، چاپی و دیجیتال در غرب افغانستان به فعالیت آغاز کرده‌اند که هرچند یک تعداد در نیمه راه از فعالیت باز ماند، ولی تعدادی تا هنوز هم به فعالیت خود ادامه می‌دهند. در کنار آن اکثر رسانه‌های سراسری و تعدادی از رسانه‌های بین‌المللی نیز در هرات نمایندگی یا خبرنگار فعال دارند که مسایل مربوط به هرات و غرب کشور را پوشش می‌دهند.

هرچند از نگاه کمی، تعدد رسانه‌ها در غرب کشور چشم‌نواز است، که البته این تعدد در هرات بیشتر دیده می‌شود تا ولایت‌های دیگر نظیر بادغیس و فراه و غور، با این حال کیفیت نشراتی این رسانه‌ها جای تامل دارد. پس از آن‌که نظام بازار آزاد مبنای نظام اقتصادی کشور قرار گرفت و بخش عمده فعالیت‌هایی که در گذشته بر عهده دولت بود به سکتور خصوصی واگذار شد، فعالیت آزاد رسانه‌ای نیز به‌عنوان بخش عمده یک نظام مردم‌سالار مورد تایید دولت قرار گرفت.
نهادهای کمک‌رسان بین‌المللی بخشی از کمک‌های خود را برای رشد دموکراسی، حقوق بشر، آزادی بیان و آزادی‌های شهروندی اختصاص دادند. این ارزش‌ها نیاز به تریبونی داشت که رسانه بهترین زبان آن بود. به همین دلیل فعالیت‌های رسانه‌های خصوصی در افغانستان مورد حمایت قرار گرفت. ده‌ها رسانه در کابل و به‌دنبال آن در دیگر ولایت‌های کشور شروع به فعالیت کردند. در هرات نیز در نخست بیشتر رسانه‌ها با کمک و یاری سازمان‌های بین‌المللی شکل گرفت ولی بعدها افراد و جریان‌های سیاسی و اقتصادی نیز دست به تاسیس و اداره رسانه‌ها زدند. یک تعداد از این رسانه‌ها بخش عمده فعالیت نشراتی خود را به تفریح و سرگرمی اختصاص دادند.
مخاطب اصلی نشرات چنین رسانه‌هایی جوانان بودند که علاقه فراوان به برنامه‌های تفریحی داشتند. موسیقی تقریبا بخش اعظم نشرات رسانه‌های صوتی و تصویری را احتوا کرده بود. رسانه‌های چاپی محدودی نیز در هرات فعالیت خود را آغاز کردند ولی یک تعداد از این رسانه‌های چاپی قبل از این‌که یک‌سالگی نشرات خود را جشن بگیرند، از فعالیت باز ماندند. بخش محدود نشرات رسانه‌ها به مسایل مهم کشوری اختصاص داشت.
خبر، برنامه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی نشرات کم‌تر داشت و تنها زمانی که کشور در آستانه یک مساله مهم سیاسی مانند انتخابات، معاهده‌های مهم استراتژیک و یا کنفرانس‌های بین‌المللی مهم برای افغانستان قرار می‌گرفت، برنامه‌های سیاسی مقداری رخ می‌نمود. با کم شدن حمایت‌های مالی سازمان‌های بین‌المللی و کاهش پروژه‌ها فعالیت رسانه‌ها هم با رکود روبه‌رو شد. اکثر رسانه‌ها نتوانستند در طول فعالیت‌شان مخاطب کافی که بتواند پشتوانه تداوم فعالیت‌شان شود را به‌دست بیاورند. آگهی‌های تجارتی نیز که بخش عمده هزینه‌های رسانه‌ها را تشکیل می‌داد، به‌دلیل رکود فعالیت‌های اقتصادی نیز کم شد.
در هرات رسانه‌ها نیز برای جذب تبلیغات بیشتر، کم‌ترین قیمت را برای جذب تبلیغات در نظر گرفتند. رفته رفته این مساله به‌جایی رسید که رسانه‌ها مجبور شدند در قبال یک بار نشر یک تبلیغ تجارتی بارها آن را رایگان نشر کنند تا بتوانند تبلیغ بیشتری را جذب کنند. یک تعداد از رسانه‌ها نیز که از سوی سرمایه‌گذاران ایجاد شده بود به‌دلیل عدم سوددهی تعطیل گردید. در حال حاضر نیز به استثنای تعدادی از رسانه‌ها که فعالیت‌شان به‌طور روتین پیش می‌رود، بخشی از فعالیت رسانه‌ای در هرات یا صرف برنامه‌های تفریحی است یا هم در کم‌ترین وضعیت فعالیت خود قرار دارند.
با این حال نباید به‌طور کل از تاثیرگذاری رسانه‌ها چی رسانه‌های سرتاسری باشد یا رسانه‌های محلی، بر روند شکل‌دهی مناسبات اجتماعی غافل بود. رسانه‌ها در غرب کشور توانسته‌اند در بسیاری معضلات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی تاثیرگذار باشند. آنان توانستند با انعکاس نابه‌سامانی‌های متعدد در ادارات دولتی، سازمان‌های غیردولتی و خود جامعه دولت را مجبور به اتخاذ تدابیر لازم در این رابطه سازند. به‌طور مثال ناامنی در هرات چالش مهم و تاثیرگذار بوده و است. بسیاری از فعالیت‌های اقتصادی زیر سایه ناامنی با رکود مواجه شدند.
فعالیت‌های سیاسی و مدنی نیز از ناامنی‌ها تاثیرپذیر بودند. اختطاف پیهم سرمایه‌داران یا حتا کسانی‌که زندگی نسبتا مرفه‌تری دارند، امان مردم را در هرات می‌ربود و در چنین احوالی بود که رسانه‌ها به‌طور مستمر و متداوم ناامنی و تاثیرات آن را پوشش دادند. خصوصا انعکاس واکنش‌های شهروندان که گاه در قالب اعتراض و اعتصاب شکل می‌گرفت توسط رسانه‌ها پوشش داده شد. و این مساله باعث گردید تا دولت برای تغییر دست به کار شود و گاه حتا رهبری اداره محلی را تغییر دهد.
از سوی دیگر هرات از جمله مناطقی افغانستان است که خشونت زیادی را علیه خبرنگاران اعمال کرده است. در قدم اول مسوولین اداره دولتی بیشترین خشونت را علیه خبرنگاران در هرات اعمال کرده‌اند. به‌دنبال آن تروریست‌ها، زورمندان محلی و حتا مردم عادی نیز به خبرنگاران خشونت ورزیده‌اند. این خشونت‌ها گاه تعدادی از خبرنگاران را مجبور به خودسانسوری کرده است و گاه مجبور ساخته است تا از نشر گزارش‌های چالش‌برانگیز ابا ورزند. به‌طور کل همان‌طور که تعدد رسانه‌ها در هرات چشمگیر است، همان‌قدر مشکلات و چالش‌های پیش روی رسانه‌ها نیز گسترده و زیاد است. با این حال خبرنگاران تلاش کرده‌اند تا حد امکان مشکلات موجود در جامعه را در رسانه‌های سراسری، محلی و بین‌المللی انعکاس بدهند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار، اجتماعی، صفحه اختصاصي براي ژورناليستان تازه آموزش ديده
[ 2014/5/5 ] [ 9:26 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]


- محمدهاشم قیام

حامد کرزی، رییس‌جمهور کشور، از تلاش فراوان برای حفظ آزادی بیان در دولت خود سخن گفته است. می‌توان گفت که آزادی بیان یکی از ارزش‌های عظیمی است که در دوازده سال اخیر نصیب مردم افغانستان شده است. این مهم از این جهت ارزش عظیم است که رول مهمی می‌تواند در سازمان‌دهی و سامان‌دهی جامعه داشته باشد. در جامعه‌ای که آزادی بیان وجود داشته باشد، این فرصت برای مردم به میان می‌آید که خواسته‌ها و مشکلات خود را مطرح کرده و باعث جلب توجه دولت به خواسته‌ها و مشکلات‌شان شود.


اگرچه قربانی‌های زیادی هم در راستای تامین و گسترش و نهادینه شدن آزادی بیان از سوی جامعه رسانه‌ای افغانستان داده شده است، اما می‌توان گفت که این ارزش اکنون در حال نهادینه شدن است و دولت‌های بعد از دولت تحت مسوولیت آقای کرزی نیز باید این ارزش را به‌عنوان یک ارزش نهادینه شده و همه‌پذیر بپذیرند. آزادی بیان و گسترش فعالیت‌های ارتباط جمعی و میدیا باعث شده است که در بسیاری از عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، امنیتی و سیاسی بر کارکرد دولت نیز تا حدودی نظارت صورت گیرد.
البته باید قبول کرد که آزادی بیان نیز به آسانی به‌دست نیامده است. این آزادی بخشی از ارزش‌هایی است که در دموکراسی وجود دارد و برای استقرار نظامی که در آن مردم‌سالار و تصمیم‌گیرنده و صاحب مالکیت نظام باشد، قربانیان زیادی تقدیم شده و مشکلات زیادی نیز از سوی فعالینی که در راستای تامین و استقرار چنین نظامی کوشیده‌اند، تحمل شده است. در این میان فعالان رسانه‌ای نیز که انتساب جدی به فعالیت‌های مرتبط به آزادی بیان دارند، در راستای نهادینه‌سازی آن از قربانی دادن بی‌نصیب نمانده‌اند. در خصوص قربانی‌هایی که برای نهادینه شدن آزادی بیان از سوی جامعه‌ی رسانه‌ای کشور داده شده است، گفته شده است که در سیزده سال گذشته بیش از چهل‌ودو نفر از خانواده رسانه در افغانستان قربانی شده‌اند.
با آن‌هم از آن‌جایی که آزادی یک متاع کم‌ارزش نیست و اگر به تاریخ بسیاری از ملل جهان دیده شود، این نعمت و این متاع با دادن قربانیان زیادی به‌دست آمده است، می‌توان گفت که قربانی‌هایی راه تامین آزادی بیان که خود بخشی از آزادی می‌باشد، در برابر متاع ارزشمندی تقدیم شده‌اند. اما چیزی‌که مهم‌ترین بخش مورد توجه در این عرصه باید محسوب شود، حفظ این دست‌آورد و در کنار آن حفظ حرمت این ارزش می‌باشد. از یک‌سو باید کوشش صورت گیرد تا این ارزش حفظ شود و از دست نرود، و از سوی دیگر باید تلاش صورت گیرد تا حرمت این ارزش حفظ شود و این ارزش مهم آلوده نشود و به ابزاری برای کام جویی‌های شخصی و یا سازمانی در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و غیره قرار نگیرد.
به جرات می‌توان گفت که آزادی بیان به‌عنوان یک ارزش مهم و مشترک، نقش بارزی در ایجاد بسیاری از بسترهای مثبت هم‌زیستی، همگرایی و هم‌پذیری در جامعه داشته است. این‌که دیده می‌شود در بسیاری از موارد در خوشی‌ها و غم‌ها اشتراک احساسات صورت می‌گیرد، می‌تواند به‌عنوان اثرات ایجاد روحیه و ذهنیت هم‌پذیری و همگرایی جمعی در جامعه باشد.
وقتی در شمال و شمال‌غرب کشور سیلاب باعث قربانی شدن صدها تن از هموطنان ما می‌شود، وقتی در بدخشان ۲۵۰۰ تن قربانی رانش زمین می‌شوند، وقتی در کنر ۲۱ سرباز اردوی ملی قربانی دشمنان امنیت مردم این سرزمین می‌شوند، دیده می‌شود که موجی از احساسات مشترک بروز می‌یابد و واکنش‌های مشترک و هم‌سو نشان داده می‌شود. یا وقتی‌که یک خبر خوشحال‌کننده‌ای مثل موفقیت‌های ورزشی به نشر می‌رسد، دیده می‌شود که باز هم موجوی از احساسات مشابه و مشترک بروز می‌یابد. این هم‌سویی‌ها بخشی از دست‌آوردهای موجودیت آزادی بیان است که نقش بارزی در اشتراک دیدگاه‌ها در این جامعه داشته است.
از این‌رو می‌توان گفت که ارج‌گزاری به آزادی بیان و شناسایی و رعایت حد و مرزهای آن باید به‌عنوان یک امر مهم از سوی فعالین رسانه‌ای مورد نظر قرار گیرد. زیرا اگر این حد و مرزها حرمت‌گذاری نشود، باعث آن خواهد شد که جایگاه آزادی بیان در نزد افکار عامه تنزیل یابد. اگر از نعمت آزادی بیان استفاده‌های شخصی چه از سوی افراد و چه از سوی سازمان‌های فعال در این عرصه صورت گیرد، احترامی که به این ارزش وجود دارد، از بین خواهد رفت و اثرات آن نیز در عرصه اثرگذاری‌های مثبت کاهش خواهد یافت. به جرات می‌توان گفت که اگر قرار شود آزادی بیان به‌عنوان ابزاری برای تامین خواسته‌ها و اقتدار شخصی مورد استفاده قرار گیرد، هرگز نخواهد توانست که سیر روبه رشد خود را حفظ کند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار، فرهنگی، صفحه اختصاصي براي ژورناليستان تازه آموزش ديده
[ 2014/5/5 ] [ 9:23 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
در حالی که نیروهای رزمی بین‌المللی برای خروج از افغانستان آمادگی می‌گیرند، هند موافقت‌نامه‌ای را امضا نموده است که براساس آن پول تهیه اسلحه و تجهیزات برای نیروهای مسلح افغانستان را به روسیه می‌پردازد.

طبق این موافقت‌نامه، سلاح‌های کوچک مانند توپخانه سبک و هاوان در روسیه تهیه شده و به افغانستان انتقال داده می‌شود. اما این موافقت‌نامه می‌تواند سرانجام به انتقال توپخانه سنگین، تانک‌ها و حتا هلیکوپترهای جنگی بیانجامد که سال گذشته افغانستان از هند مطالبه نموده بود.
قبلا هند افسران نظامی افغانستان را آموزش می‌داد و سال گذشته یک گروه ۶۰ نفری نیروهای ویژه افغانستان را در دشت‌های راجستان پذیرفت و برای آن‌ها وسایط نقلیه جنگی و تجهیزات طبی در ساحه تهیه نمود.

اما تصمیم به پاسخ گفتن به تقاضاهای نظامی افغانستان مانند تهیه سخت افزارهای نظامی که البته از روسیه تهیه می‌شود، بیانگر نقش عمیق هند در افغانستان می‌باشد که هدف آن جلوگیری از افتادن این کشور در دست طالبان و سایر گروه‌های اسلامگرا است که دشمن هند می‌باشند.
به گزارش دویچه‌وله، یک مقام وزارت خارجه هند که نخواست نامش ذکر شود، گفته است: «ما نمی‌توانیم به افغانستان سرباز بفرستیم، ما نمی‌توانیم آن تجهیزات نظامی را که از ما خواسته‌اند به آن‌ها بدهیم. این امر دلایل متعددی دارد، از جمله این‌که ما چیز اضافی در انبارهای مان نداریم.»
این مقام با توجه به برنامه تهیه تجهیزات نظامی از روسیه برای افغانستان گفت: «شامل ساختن جناح سوم بهترین گزینه است.»
فقدان دسترسی مستقیم به افغانستان مانع دیگری را برای انتقال تسلیحات به این کشور تشکیل می‌دهد.
این مقام وزارت خارجه هند گفت که تیم هندی برای انعقاد این قرارداد در ماه فبروری از مسکو دیدار نموده است.
هر دو کشور همچنان به افغانستان کمک خواهند کرد تا یک فابریکه تسلیحاتی که نزدیک به کابل قرار دارد، دوباره به کارش شروع کند و یک لیست تجهیزات نظامی روسی در افغانستان را تهیه کند که دوباره برای استفاده آماده شوند. این مساله به سال‌های تهاجم شوروی به افغانستان بر می‌‌گردد که بین ۱۹۷۹ و ۱۹۸۹ را در بر می‌گیرد و بسیاری از سخت افزارهای آن زمان غیرقابل استفاده شده‌اند.
یک مقام دولت افغانستان در دهلی جدید گفته است: «ما با هند مستقیما و همچنین به صورت سه جانبه با روسیه کار می‌کنیم.»
او افزود: «بسیاری سلاح‌های هند در روسیه ساخته می‌شوند و یا با همکاری روسیه ساخته می‌شوند، بنابراین موضوع قابل درک است. همچنین این ترتیبات سه جانبه، اقتصادی تمام می‌شود.»
مقام‌های هندی گفته‌اند که آن‌ها با چین، جاپان و ایران در مورد یافتن راه‌حل‌های جهت تمویل تقاضاهای امنیتی افغانستان گفتگو کرده‌اند.

گروهی خبر هفته نامه یدای غزنه

منبع: 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/5/3 ] [ 12:7 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

- احسان‌الله بکتاش

واحد تحقیق و ارزیابی افغانستان، آریو، با تحقیق تازه در مورد چگونگی بهره‌مندی زنان از برنامه‌های آموزش حرفه‌، می‌گوید هرچند آموزش حرفه در بهبود وضعیت زندگی و مناسبات اجتماعی زنان کمک کرده، اما دسترسی بیشتر آنان به اشتغال نیازمند سیاست‌ جدید و کلی‌تر است.

این تحقیق که بیشتر میزان تاثیرگذاری آموزش‌ها و کسب مهارت‌های اولیه زندگی و امرار معاش را مورد ارزیابی قرار داده است، حاکیست که نزدیک به یک‌سوم افراد تحت تحقیق توانسته‌اند به رشد اقتصاد خانواده‌های خود سهم بگیرند. در این تحقیق با ۳۶۶ زن که برنامه‌های آموزش مهارت‌های اولیه زندگی و امرار معاش را در ولایات کابل و پروان سپری کرده، مصاحبه شده است.
واحد تحقیق و ارزیابی افغانستان در نتیجه تحقیق خود می‌گوید: «دوره‌های آموزشی مهارت‌های زندگی و کسب درآمد تاثیرات مثبت بالای روابط اجتماعی اشتراک‌کنندگان، از جمله خانواده‌ها و اعضای اجتماع داشته است. یعنی اشتراک‌کنندگان توانسته‌اند که قدردانی و احترام بیشتری از سوی اعضای خانواده و اجتماع نسبت به خود جلب کرده و میزان ارتباطات شخصی و اجتماعی خود را گسترش دهند.»
مسوولان این اداره غیردولتی تحقیقاتی می‌گویند هرچند راه‌اندازی برنامه‌های آموزش مهارت‌های اولیه زندگی و کسب درآمد به بهبود وضعیت زندگی شماری از زنان کمک کرده، اما تنها این برنامه‌ها نمی‌تواند مشکل دسترسی زنان به اشتغال را حل کند.
چونا اچاوز، معاون واحد تحقیق و ارزیابی افغانستان می‌گوید: «مساله دسترسی زنان به اشتغال، نمی‌تواند تنها با اجرای برنامه‌های کاریابی حل شود.» وی هم‌چنین می‌افزاید: «جنسیت عامل عمده‌ای است که روی دسترسی زنان به منابع، خدمت، فرصت‌ها و در نهایت روی دسترسی آن‌ها به فرصت‌های کاری تاثیر می‌گذارد. از این جهت نیاز تا برنامه‌های کاریابی طوری ترتیب داده شود که با پالیسی‌های بزرگ‌تر در زمینه اصلاحات هم‌خوانی داشته باشد.»
در همین‌حال، میراحمد جوینده از مسوولان ارشد واحد تحقیق و ارزیابی افغانستان، روز پنج‌شنبه، یازدهم ثور، در یک نشست خبری گفت که راه‌اندازی برنامه‌های آموزش حرفه و مسلک برای زنان، کوتاه‌مدت و به‌صورت پراکنده بوده و از همین‌رو، وضعیت و مناسبات اجتماعی زنان بهبود چندانی نیافته است. آقای جوینده می‌گوید: «یکی از یافته‌های تحقیق این است که هر نوع برنامه ایجاد مهارت‌های مسلکی برای زنان شامل یک پالیسی عموم نبوده یعنی کوتاه‌مدت و پراکنده در جزایر گوشه بوده و از همین‌رو نمی‌توانیم برای بهبود زندگی زنان کارهایی را انجام بدهیم. به همین‌خاطر باید یک برنامه‌ریزی ملی وجود داشته باشد تا زنان بتوانند از برنامه‌های آموزش‌های مسلکی و حرفه‌ای استفاده کنند.»
واحد تحقیق و ارزیابی افغانستان می‌گوید که موسسات و نهادهای زیادی در راستای آموزش حرفه برای زنان کار کرده‌اند. به‌گفته‌ی مسوولان این اداره، زنانی که در بخش‌های صحی تحت آموزش‌ مهارت‌های اولیه زندگی و کسب درآمد قرارگرفته‌، دست‌آوردهای خوب‌تری داشته و توانسته‌اند از مهارت‌های یادگرفته کار بگیرند. به‌گفته‌ی میراحمد جوینده، شصت‌وچهار درصد از مصاحبه‌شوندگان گفته‌اند که آموزش‌ مهارت‌های صحی برای‌شان بیشتر مفید تمام شده است.
میراحمد جوینده هم‌چنین گفت که بیشتر زنان خواهان تعلیم و تربیه هستند. به‌گفته‌ی او، با زنانی‌که مصاحبه شده گفته‌اند که بدون تعلیم نمی‌توانند حرفه‌ای را بیاموزد. آقای جوینده گفت: «یکی از یافته‌های ما این است که زنان معتقدند که تعلیم حق‌شان است و باید فرصت‌های برابر برای تعلیم زنان فراهم شود.»
محدودیت‌ها
هرچند زنانی‌که تحت برنامه‌های آموزش مهارت‌های اولیه زندگی و کسب درآمد قرار گرفته‌اند از راه‌اندازی چنین برنامه‌هایی ابراز خرسندی کرده، اما می‌گویند که آنان محدودیت‌های زیادی نیز در استفاده از مهارت‌های خود در پیش دارند.
میراحمد جوینده می‌گوید که وضع موجود باعث شده تا شماری از زنان که از برنامه‌های آموزش مهارت‌های زندگی و کسب درآمد مستفید شده‌اند، نتوانند از مهارت‌های خود کار بگیرند. به‌گفته‌ی او، مردسالاری، رواج‌های ناپسند و تهدیدها باعث شده تا این زنان از مهارت‌های خود کار گرفته نتوانند. او گفت: «متاسفانه ما یافتیم که زنان در کار کردن در بیرون از خانه محدودیت‌هایی دارند و این محدودیت‌ها باعث شده تا زنان نتوانند از مهارت‌هایی که دارند در بیرون از خانه استفاده کنند. دیگر این‌که، هنوزهم زنانی که در جامعه‌ی ما در بیرون از خانه کار می‌کنند با تهدیدها و خطرات مواجه هستند. یکی از عواملی که زنان نتوانند از مهارت‌های خود کار بگیرند، همین تهدیدها و خطرات است.»
میراحمد جوینده افزود، یافته‌های واحد تحقیق و ارزیابی افغانستان نشان می‌دهد که زنان کارگر در بیرون از خانه باید همراه خود معییت داشته باشند. به‌گفته‌ی او، تا زمانی‌که سیاست‌های مشخصی به‌منظور سهم‌گیری بیشتر زنان در اقتصاد خانواده‌ها ایجاد نشود، زنان نمی‌توانند از مهارت‌هایی که آموخته‌اند کار بگیرند.

گروهی سیاسی هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: سیاسی، اجتماعی
[ 2014/5/3 ] [ 11:50 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

چهار پناه‌جوی افغان در انقره پایتخت ترکیه٬ در اعتراض به عدم رسیدگی به پرونده‌های‌شان توسط کمیشنری عالی پناهندگی سازمان ملل٬ لب‌های خود را دوختند.
در میان این چهار تن یک خانم نیز حضور دارد که به نمایندگی از دیگر پناهجویان لب‌های خود را دوخته است.
به نقل از خبرگزاری بخدی، ویب‌سایت «افغان رفوجی» وابسته به پناه‌جویان افغان در ترکیه گزارش داده است که این چهار تن براساس برنامه از قبل تعیین شده اقدام به دوختن لب‌های خود کرده و تا چند روز دیگر سایر پناهجویان نیز لب‌های خود را خواهند دوخت.
روز چهارشنبه ۱۰ ثور، پناهجویان معترض در انقره هشدار داده بودند در صورتی‌که کمیشنری‌ عالی سازمان ملل در امور پناهندگان به خواسته‌های آنان رسیدگی نکند٬ آنها دست به اعتصاب غذایی خواهند زد.
این پناه‌جویان می‌گویند که کمیشنری عالی پناهندگان سازمان ملل در انقره با پناهجویان افغان در ترکیه برخورد دوگانه می‌کند و به گفته معترضان از سال‌ها بدین‌سو٬ دوسیه‌های‌شان را بررسی نکرده است.
چند روز پیش٬ ماموران پولیس ترکیه به محل تحصن پناهجویان افغان در مقابل دفتر کمیشنری عالی سازمان ملل در امور پناهندگان یورش بردند.
ماموران پولیس حداقل سه‌صد پناهجوی معترض را با زور سوار بس کردند و به شهرهای دور انتقال دادند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع: 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/5/3 ] [ 11:48 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
مقام‌های محلی بدخشان می‌گویند که در اثر حادثه لغزش کوه در روستای آب باریک ولسوالی ارگوی این ولایت بیش از ۲۵۰۰ تن جان‌های خود را از دست داده‌اند.

آنان می‌گویند در این رویداد صدها منزل مسکونی تخریب شده و هزاران تن در این منطقه در زیرتوده های خاک گیرمانده اند.

داکتر شاه ولی الله ادیب، والی بدخشان این حادثه را نهایت غم انگیز خواند و در صحبتی به ۸صبح گفت: «حادثه لغزش کوه در آب باریک ولسوالی ارگوساعتی ازده بجه پیش از چاشت روز گذشته رخ داده است و در این حادثه ۲۵۰۰ تن از باشندگان محل اعم از زنان، مردان و کودکان در زیر توده‌های خاک گیرمانده‌اند و کشته شدند.»

آقای ادیب می‌گوید تلاش‌های آنان برای نجات افراد گیر مانده به دلیل وجود توده‌های بزرگ خاک ناشی از لغزش کوه بی نتیجه  مانده است و شماری از منازل مسکونی باقی مانده هم در معرض تهدید قرار دارند.

او گفت: «خانه های مسکونی ۳۰۰ خانواده به صورت کامل زیر توده های بزرگ خاک ناشی از لغزش کوه باقی مانده است که بیرون کشیدن اجساد از توان نیروی بشری بالا می‌باشد و هیچ امکان برای بیرون کردن اجساد وجود ندارد.»

والی بدخشان می افزاید که هم اکنون ۷۰۰ خانوده دیگر در معرض تهدید لغزش کوه دراین منطقه قرار دارند و به دلیل نگرانی از خطر لغزش کوه خانههای شان ترک کرده و درفضای باز به‌سر می‌برند.

به گفته او، اداره محلی این ولایت با همکاری با نهادهای امداد رسان مقیم این ولایت یک مقدار مواد غذایی وغیر غذایی را برای ۷۰۰ خانواده که خانه های شان را ترک کرده اند به محل فرستاده اند.

در عین حال، مسوولان محلی ولسوالی ارگو هم می‌گویند که به اثر تلاش مردم محل و تیم های نجات اجساد شماری از کشته شدگان این حادثه و مجروحان ناشی از آن از زیر خاک بیرون کشیده است و متباقی در زیر خاک قرار دارند.

مسوولان اداره مبارزه با حوادث طبیعی در بدخشان می‌گویند که وقوع این حادثه نه تنها در بدخشان بلکه در سطح کشور بی سابقه بوده است و آنان برای اسکان ساکنان باقی مانده این روستا که هنوزهم درمعرض تهدید قرار دارند، تلاش می‌کنند تا شاهد این‌گونه حوادث ناگوار نباشند.

سید عبد الله دهقان مسوول اداره امادگی مبارزه با حوادث طبیعی بدخشان گفت:«این حادثه واقعا برای جامعه بشری تکان دهنده است شماری زیادی ازهموطنان ما قربانی این حادثه شدند.»

به گفته او تلاش برای در نظر گرفتن اسکان برای افراد باقی مانده در معرض خطر به شدت ادامه دارد اما تلاش‌های کمیته نجات برای بیرون کشیدن افراد گیرمانده بی نتیجه باقی مانده است.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع: 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/5/3 ] [ 11:42 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
حکومت برنامه تازه‌ای را برای آموزش کودکان آسیب پذیر و کارگر ارایه کرده است.

وزارت کار و امور اجتماعی اعلام کرده که تصمیم دارد زمینه آموزش و پرورش را برای سه هزار کودکی که مشغول کارهای سنگین هستند، فراهم کند. این برنامه شامل ایجاد پرورشگاه‌ها و کودکستان‌ها برای کودکان آسیب پذیر است.

به نقل از بی‌بی‌سی، واصل نور مهمند، معاون وزارت کار در نشست خبری در کابل گفته که این برنامه در هماهنگی با شانزده نهاد دولتی و خصوصی اجرا خواهد شد.
آقای مهمند همچنین گفت که این برنامه با هزینه ۱۵۰ میلیون افغانی معادل ۲.۶ میلیون دالر در یک سال آینده تطبیق خواهد شد.
قرار است در این مراکز کودکانی نگهداری و شامل برنامه‌های آموزشی شوند که خانواده‌های‌شان در جریان جنگ‌های داخلی متضرر شده‌اند.
این برنامه همزمان با سالروز دو رویداد تاریخی هفتم ثور ۱۳۵۷ (کودتای حزب دموکراتیک خلق افغانستان علیه داوود خان) و هشتم ثور ۱۳۷۱ (پیروزی مجاهدین) اعلام شده است.
سال‌ها جنگ، میلیون‌ها کشته و آواره از پیامدهای این رویدادها به شمار می‌روند. در حال حاضر میلیون‌ها شهروند افغانستان در کشورهای ایران و پاکستان آواره‌اند و برآوردهای کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان نشان می‌دهد که وضعیت تعداد زیادی از میلیون‌ها افغانی‌که به کشور بازگشت کرده‌اند هم قابل نگرانی است.
بر اساس آمار وزارت امور مهاجران و عودت کنندگان، افغانستان بیش از ۲۹۷ هزار بی‌جا شده داخلی دارد که وضعیت این جمعیت قابل نگرانی است.
وزارت کار می‌گوید که این برنامه در شهرهای کابل، ننگرهار، سمنگان، بامیان و غزنی راه‌اندازی می‌شود که در نتیجه آن ده کودکستان، سه پرورشگاه و سه مرکز آموزشی ساخته خواهد شد و در اختیار کودکانی قرار خواهد گرفت که توان پرداخت هزینه آموزش و پرورش را ندارند.
آقای مهمند گفت: «بخش خصوصی و دولتی دست به دست هم داده که با هماهنگی و همکاری یکدیگر بتوانیم مشکلات افراد جامعه کشور را حل بسازیم.»
افغانستان به ۵۵ کودکستان و ۴۳ پرورشگاه غیردولتی مجوز فعالیت داده که بیش از یازده هزار کودک را تحت پوشش قرار می‌دهند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار، اجتماعی
[ 2014/4/29 ] [ 8:40 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

- حکیمی

کمیسیون شکایات انتخاباتی روز گذشته اعلام کرد که ۷۱ مورد شکایت در رابطه به نتایج ابتدایی انتخابات از سوی این کمیسیون ثبت شده است. این کمیسیون می‌گوید هفتاد مورد این شکایت‌ها از سوی تیم انتخاباتی داکتر عبدالله عبدالله و یک مورد دیگر از سوی تیم انتخاباتی گل‌آغا شیرزوی ثبت شده است.

مسوولان کمیسیون شکایات انتخاباتی از نامزدانی که در مورد نتایج ابتدایی شکایت کرده‌اند خواست تا در جلسات علنی رسیدگی به شکایات با اسناد و مدارکی که در دست دارند، حاضر شوند.
این کمیسیون هم‌چنین گفته که قرار است امروز رسیدگی به شکایت‌ها در مورد آرای باطل شده، آغاز شود. مسوولان کمیسیون شکایات انتخاباتی گفته‌اند که ناظران، مشاهدین و رسانه‌ها می‌توانند از روند رسیدگی به شکایات نظارت کنند.
نادر محسنی، سخنگوی کمیسیون انتخاباتی، گفته است: «این شکایت‌ها در مورد آرای ولایات کابل، لوگر، ننگرهار، لغمان، غزنی، پکتیا، خوست، کنر، بلخ، قندهار، فاریاب، بادغیس و هرات به ثبت رسیده‌اند. قرار بود مهلت تعیین شده برای ثبت شکایت‌ها نسبت به نتایج ابتدایی انتخابات ریاست‌جمهوری تا ساعت هفت شام دیروز به پایان برسد، اما کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی بنا بر نشر نشدن نتایج به‌شکل مشرح توسط کمیسیون مستقل انتخابات این مهلت را برای ۲۴ ساعت دیگر یعنی تا ساعت هفت شام امروز دوشنبه تمدید کرد.»
آقای محسنی گفت پس از درج شکایت‌ها در مورد آرایی که باطل شده‌اند، ۲۴ ساعت بعد روند رسیدگی به این شکایت‌ها آغاز می‌شود. او افزوده که جلسه علنی رسیدگی به سایر شکایت‌ها و هم‌چنین نامزدانی که در مورد آرای باطل شده استیناف‌خواهی کرده‌اند، در اوایل هفته آینده برگزار خواهد شد.
کمیسیون شکایات انتخاباتی هم‌چنین گفته است در صورتی که شکایت‌هایی در مورد باطل شدن ۵۲۵ محل رای‌دهی ثبت شود، به این شکایات رسیدگی خواهد شد.
این در حالی است که دوتن از نامزدان پیشتاز ریاست‌جمهوری از کمیسیون شکایات انتخاباتی خواسته است تا بی‌طرفانه عمل کند. داکتر عبدالله روز یک‌شنبه در یک کنفرانس خبری گفت به شکایت‌هایی که از سوی تیم او در کمیسیون شکایات شده، پاسخی داده نشده است.
تیم داکتر عبدالله ادعا کرده که اسناد و شواهد کافی در اختیار دارد که نشان می‌دهد کمیسیون‌های انتخاباتی بی‌طرفانه عمل نمی‌کنند. این تیم گفته است که عملکرد کمیسیون شکایات انتخاباتی موجب نگرانی تیم اصلاحات و همگرایی می‌باشد.
داکتر عبدالله از کمیسیون انتخابات نیز خواست تا در مورد کمبود ورق‌های رای‌دهی در روز انتخابات پاسخ واضح ارایه کند. آقای عبدالله گفته است در صورتی‌که در روز انتخابات ورق‌های کافی رای‌دهی در محلات وجود می‌داشت، انتخابات به دور دوم نمی‌رفت. او گفت پیش از انتخابات بارها از مسوولان کمیسیون انتخابات خواسته بود تا در روز رای‌دهی ورق رای‌دهی نباید کم شود. او اما گفت که کمیسیون انتخابات هنوز پاسخ قناعت‌بخشی در این مورد ارایه نکرده است.
اشرف‌غنی احمدزی نیز از کمیسیون شکایات انتخاباتی خواسته است تا به‌صورت شفاف به شکایات رسیدگی کند. آقای احمدزی گفته است تمام آرای ناپاک باید از آرای پاک جدا گردد. او گفته است در صورتی که آرای تقلبی از آرایی که مردم به صندوق‌ها ریخته‌اند جدا شود، درصدی‌های رای نامزدان تغییر خواهد کرد.
براساس نتایج ابتدایی داکتر عبدالله ۴۴٫۹ درصد آرا و اشرف‌غنی احمدزی ۳۱٫۵ درصد آرا را از آن خود کرده‌اند. در دور انتخابات هیچ یک از نامزدان نتوانستند آرای کافی به‌دست آورند؛ از همین‌رو کمیسیون انتخابات گفته است به احتمال قوی انتخابات به دور دوم خواهد رفت.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع:8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار، سیاسی
[ 2014/4/29 ] [ 8:39 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

حملات راکتی نظامیان پاکستانی بر مناطقی از شرق کشور همچنان ادامه دارد.
در تازه‌ترین مورد، چهار نفر به شمول یک زن، دو کودک و یک مرد میان‌سال در نتیجه این حملات راکتی در ولایات نورستان و کنر  زخمی شدند.
به گزارش آژانس خبری باختر، حملات راکتی نظامیان پاکستان بر مناطق شرقی کشور ادامه یافته و از شب دوشنبه تا صبح همین روز، چندین فیر راکت از آن سوی خط دیورند بر مناطقی از ولایت‌های کنر، پکتیکا و نورستان شلیک شده است.یک فرمانده پولیس سرحدی در شرق کشور به آژانس باختر گفته، در جریان حملات راکتی نظامیان پاکستان در شب دوشنبه، دو منزل مسکونی در ولسوالی کامدیش ولایت نورستان و کنر در نزدیکی خط دیورند آماج حملات راکتی قرار گرفت که این رویداد منجر به زخمی شدن یک زن دو کودک خورد سال و یک پیر مرد شده است.
این فرمانده پولیس سرحدی افزوده که در این حملات راکتی نظامیان پاکستانی، چندین خانه تخریب و چند راس مواشی هم تلف شده‌اند.
حملات نظامیان پاکستانی بر شرق کشور سه سال قبل در ماه حمل آغاز شد و کماکان تاهنوز ادامه دارد.
بر اساس ارقام ارایه شده، حداقل یازده هزار راکت در جریان سه سال اخیر توسط نظامیان پاکستانی بربخش‌هایی از شرق کشور پرتاب شده است.
این حملات تاکنون حداقل یک صد کشته و زخمی به جا گذاشته است.
قربانیان این حملات راکتی غیرنظامیان و از باشندگان محل بوده‌اند.
مقامات نظامی و نهادهای دیپلوماتیک پاکستان تاکنون دلایل روشنی به این حملات یک جانبه راکتی شان بر کشور ارایه نکرده‌اند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/4/29 ] [ 8:37 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
- سلیم آزاد

با انتشار گام به گام نتایج شمارش ابتدایی انتخابات تا حد زیادی روشن بود که انتخابات به دور دوم می‌رود، هرچند که تا هنوز هم تیم داکتر عبدالله با امیدواری بسیار زیاد به پیروزی شگفت‌انگیز وزیر خارجه سابق می‌نگرند. اما آقای غنی هم نشان داد که برخلاف انتخابات قبلی، آرای بیشتری از مردم به‌دست آورده و به لحاظ قومی به مراتب جای ثابت‌تر و استوارتر پیدا کرده است. به این حساب، اگر تیم آقای عبدالله پیروزی خود را در این انتخابات مسجل بداند، عنصر اشرف‌غنی در حکومت بعدی را نمی‌تواند نادیده بگیرد. به‌ویژه اگر همانند بار قبل موضوع نرفتن به دور دوم مطرح شود، دو تیم اصلی بایستی خود را برای مذاکرات سخت روی تقسیم قدرت آماده کنند.
طبیعی است که دور دوم انتخابات برای هر دو نامزد پیشتاز هم مهم و هم نگران‌کننده است. آنان باید در فاصله زمانی کوتاه آمادگی‌های تبلیغاتی و انتخاباتی خود را بگیرند. مهم‌ترین بخشی این فعالیت‌ها به مذاکرات‌شان با سایر نامزدان مطرحی که به دور دوم راه پیدا کرده نتوانستند، اختصاص دارد. این نامزدان مهم، مانند آقای زلمی رسول و عبدرب الرسول سیاف، آرای کاندیدان اصلی را شکستانده و باعث شدند که آقایان عبدالله و غنی در مناطق مختلف آرای لازم برای پیروزی در دور اول را به‌دست نیاورند.
مهم است که در چند روز آینده کاندیدان مهم قبلی از چه کسانی حمایت می‌کنند. در میان کاندیدان باخته آرای آقای رسول و سیاف برجسته است. بنا تصور می‌رود که آقای غنی و عبدالله هرچه زودتر دروازه‌های این دو نامزد را دق‌الباب کنند و پس از خوردن چای و تعارفات معمول بروند سر اصل مطلب.
به رغم این‌که نامزدشدن آقای رسول به ارگ نسبت داده می‌شد و او را نامزد حکومتی می‌خواندند، میزان آرای به‌دست آورده‌اش به مراتب کم‌تر از حد توقع بود. آقای رسول، براساس نتایج فعلی توانسته که تنها چیزی بیشتر از ۱۱ درصد آرا را به خود اختصاص بدهد. آقای غنی در جلب آرای مردم در ولایاتی چون قندهار موفق نبوده است. با این حال آقای رسول توانست که برخلاف آقای غنی در میان غیرپشتون‌ها هم آرای بیشتری به خود اختصاص دهد. به همین خاطر به‌دست آوردن حمایت آقای رسول در دور دوم برای کاندیدان پیشتاز مهم است.
اهمیت آقای رسول برای آقای عبدالله و غنی چیست؟ با این‌که آقای عبدالله از جمله کاندیدان پیشتاز است اما آرای اصلی خود را از بیشتر از مناطق غیرپشتون‌نشین به‌دست آورده است. ولایت‌های پرجمعیت و کلانی چون کابل، هرات، تخار و بدخشان بیشتر آرای خود را در صندوق آقای عبدالله ریخته‌اند. شانس آقای عبدالله در این است که ولایات مذکور امن بوده و تعداد بیشتری از مردم امکان مشارکت امن در انتخابات را پیدا کردند. اما آرای بالا در هرات و بلخ به معنای این نبود که آقای عبدالله در مناطق جنوب و شرق رای مناسبی به‌دست آورد. در این مناطق آقای غنی، به جز از قندهار، نقش سیاسی خوبی بازی کرد و میزان آرای خود را نسبت به آقای رسول و گل‌آغا شیرزوی که تصور می‌رفت آرای بیشتری را به خود اختصاص دهند، افزایش داد.
با این حساب آقای غنی و عبدالله باید آقای رسول و متحدانش را به‌حساب آورند. برادران کرزی و چهره‌هایی در ارگ آقای رسول را حمایت کرده و امید داشتند که او در دور اول آقای غنی را پس بزند که چنین نشد. عبدالله برای گرفتن رای بیشتر در میان رای‌دهندگان پشتون باید آقای رسول را با خود همراه سازد. البته، گفته می‌شود که آقای عبدالله و آقای رسول با هم دیدارهایی داشته‌اند. از سوی دیگر، تیم عبدالله در تماس نزدیک با ارگ نیز است. بدون شک، آقای عبدالله برای نزدیک شدن به با آقای رسول، آقای کرزی، قیوم و محمود کرزی و برخی از چهره‌های قدرتمند در ارگ که زلمی رسول را تا این‌جا رساندند، نیز وارد مذاکره خواهد شد.
آقای غنی نه تنها خود را به آقای رسول که به کاندیدان پشتون‌تبار دیگر نیز نزدیک خواهد ساخت. آقای غنی برای یکپارچه ساختن آرای رای‌دهندگان پشتون و حامیان قدرتمند آقای رسول، برای شمولیت آقای رسول در حکومت آینده مایه زیاد بگذارد. اتفاقا آقای اشرف‌غنی بیشتر از آقای عبدالله به طرفداری آقای زلمی رسول نیازمند است. چون، هم اختلاف خود را با آقای عبدالله کم کند و هم آرای طرفداران آقای رسول در قندهار و هلمند را به‌سوی خود بکشاند. آقای غنی بدون رای یکپارچه در مناطق پشتوزبان هرگز پیروزی‌ای در برابر آقای عبدالله به‌دست آورده نمی‌تواند. چون، سهم آقای غنی از ولایات پرجمعیت و اصلی فارسی زبان و هزاره‌نشین به‌شکل غیر‌منتظره‌ای بی‌نهایت اندک می‌باشد.
به همین‌سان، دو نامزد پیشتاز باید آقای سیاف را نیز به‌حساب آورند. آقای سیاف، چیزی بیشتر از ۷ درصد آرا را به خود اختصاص داده و این برای هر دو کاندید، به‌ویژه آقای غنی رای بسیار مهمی است. اما به‌نظر می‌آید که نزدیکی‌های آقای عبدالله و سیاف بیشتر از نزدیکی‌های آقای غنی و سیاف است. آقای عبدالله و سیاف هر دو از سابقه جهادی برخوردار بوده و در جریان جنگ‌های کابل و نبرد علیه طالبان در کنار یک‌دیگر بوده‌اند. بنا به همین سابقه مشترک احتمالا آقای سیاف خود را بیشتر به عبدالله نزدیک احساس کند تا با آقای غنی که یک فرد تکنوکرات و درس‌خوانده در غرب است. اگر آقای سیاف از عبدالله حمایت کند، آرای آقای عبدالله در میان طیف جهادیون نزدیک و هم‌فکر با آقای سیاف بیشتر می‌شود. مثلا، می‌شود گفت که آقای عبدالله در ولایت هرات که آقای اسماعیل‌خان، معاون آقای سیاف، به نوعی از آن‌جا نمایندگی می‌کند، آرای بی‌نهایت گسترده را به‌دست خواهد آورد؛ به‌ویژه که در دور اول چیزی بیشتر از صدهزار رای آقای عبدالله در این ولایت باطل شده است.
البته چالش‌های زیادی در همین دور اول باقی مانده است. تیم آقای عبدالله نتایج اولیه انتخابات را قبول نداشته و معتقد به موجودیت تقلب و تخطی‌های فراوان است. آن‌ها از کمیسیون انتخابات می‌خواهند که در ارتباط به مشکلاتی چون کمبود برگه‌های رای و هم‌چنان ابطال آرای آقای عبدالله در ولایاتی چون هرات پاسخ قانع‌کننده بدهد. از همه مهم‌تر این‌که در میان برخی از رای‌دهندگان جوان آقای عبدالله یک نوع عصبانیت و خشم دیده می‌شود. آن‌ها فکر می‌کنند برای اولین‌بار افغانستان صاحب یک رییس‌جمهور منتخب غیرپشتون در تاریخ معاصر خود خواهد بود. برای همین لازم است که تیم‌های آقایان عبدالله و غنی با معقولیت و آرامش بیشتری با نتایج انتخابات برخورد کنند. البته، این زمانی ممکن است که کمیسیون‌های برگزاری انتخابات و شکایات انتخاباتی با شفافیت و قانونمداری هرچه بیشتر برخورد کرده و از هیچ نوع تلاشی برای قانع ساختن تیم‌های اصلی انتخاباتی دریغ نورزد. بدون شک، عملکرد ناشفاف کمیسیون همانند سال ۲۰۰۹ میلادی می‌تواند تنش‌های انتخاباتی فراوانی را ایجاد کند. برای همین در قسمت آرامش پس از انتخابات همان‌قدر که نقش کاندیدان پیشتاز مهم است، نقش کمیسیون‌های انتخابات و رسیدگی به شکایات کم‌تر از آن نمی‌باشد.َ

گروهی خبر هفته نامه ی ندای عزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: سیاسی
[ 2014/4/29 ] [ 8:36 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]


- ظفرشاه رویی

با نزدیک شدن روز بین‌المللی مطبوعات، داکتر سید مخدوم رهین، وزیر اطلاعات و فرهنگ، می‌گوید که وی طی دوازده سال اخیر به‌خاطر نشرات برخی از رسانه‌ها به‌ویژه رسانه‌های تصویری، فشارهای زیادی را تحمل کرده

است.

آقای رهین که روز شنبه، ششم ثور، در مراسمی به مناسبت گرامیداشت از روز بین‌المللی مطبوعات سخن می‌گفت، افزود که نشر برخی از سریال‌های تلویزیونی توسط شماری از رسانه‌های تصویری، وی را تحت فشارهای شدید خانواده‌ها، علما و اعضای کابینه قرار داده است.
از سال ۱۹۹۱ میلادی به این طرف، همه ساله از سوم ماه می‌ به‌عنوان روز بین‌المللی مطبوعات در برخی از کشورها گرامی داشته می‌شود. طی سال‌های اخیر، از روز بین‌المللی مطبوعات در افغانستان نیز با برگزاری مراسم‌های مختلف گرامی‌ داشته می‌شود.
سید مخدوم رهین در مراسمی که توسط وزارت اطلاعات و فرهنگ به‌منظور گرامیداشت از روز بین‌المللی مطبوعات راه‌اندازی شده بود، گفت: «مشکلات ما در بعضی از سریال‌ها، توهین به کرامت اشخاص، نه تنها صحنه‌های برخی از سریال‌ها بلکه سوژه این سریال‌ها سبب شده که من در همین دوازده سال گذشته سخت زیر فشار باشم؛ زیر فشار شورای وزیران، زیر فشار پارلمان، زیر فشار شورای علما و زیر فشار تعداد زیادی از خانواده‌ها. البته همیشه حق با آن‌ها بوده است. من همیشه کوشش کرده‌ام که دفاع بکنم به‌منظور این‌که ما نسل جوان خود را بیشتر به طرف تهذیب بکشانیم نه مجازات.»
وزیر اطلاعات و فرهنگ افزود که او به‌خاطر نشرات برخی از رسانه‌ها بار ملامت را به شانه خود کشیده، انتقادها و اظهار نظرهای تلخ را تحمل کرده است. وی شماری از رسانه‌های صوتی را نیز مورد انتقاد قرار داد و گفت که این رسانه‌ها در برنامه‌هایی که در آن مکالمات تلیفونی صورت می‌گیرد، بیشتر توجه کنند.
مخدوم رهین هم‌چنین گفت که کار رسانه‌ها طی سال‌های اخیر بهتر شده و اصلاحات زیادی رونما شده، اما برخی از رسانه‌ها هم‌چنان غیرمسلکی عمل می‌کنند.
وزیر اطلاعات و فرهنگ از ارسال قانون حق دسترسی به اطلاعات به وزارت دولت در امور پارلمانی و تهیه طرزالعمل رسانه‌های خصوصی نیز خبر داد و گفت که قرار است قانون حق دسترسی به اطلاعات در آینده نزدیک به‌منظور تصویب به پارلمان فرستاده شود. داکتر سید مخدوم رهین افزود: «مقرره‌ها و قوانین دیگری که در ارتباط با خبرنگاران و موضوع اطلاع‌رسانی هستند، یکی طرح مقرره فعالیت‌های رسانه‌های خصوصی است که مدت‌ها پیش تنظم شده و به وزارت محترم عدلیه سپرده شده، تعدیل قانون کاپی‌رایت است که این هم به وزارت عدلیه رفته است. قانون حق دسترسی به اطلاعات که به همکاری خود خبرنگاران درست شده، دو-سه بار به کابینه آمد و بعدا به وزارت عدلیه رفت و اخیرا وزارت عدلیه به وزارت امور پارلمانی روان کرده تا هرچه زودتر به پارلمان برسد.»
قانون حق دسترسی به اطلاعات، از جمله مهم‌ترین قوانین برای بهبود فعالیت رسانه‌ها در کشور پنداشته می‌شود. اتحادیه‌ها و نهادهای حامی حقوق خبرنگاران و رسانه‌ها بارها از حکومت خواسته‌اند تا این قانون را زودتر به‌منظور تصویب به مجلس نمایندگان بفرستد.
هم‌زمان با برگزاری مراسم گرامیداشت از روز بین‌المللی مطبوعات توسط وزارت اطلاعات و فرهنگ، این وزارت برای نخستین بار گزارشی از وضعیت رسانه‌ها در افغانستان ارایه کرد.
سیمین‌ حسن‌زاده، معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ، با انتشار گزارشی در مورد وضعیت رسانه‌ها در کشور، گفت که براساس ارزیابی‌های انجام شده، افغانستان در میان کشورهایی قرار دارد که آزادی بیان در آن رعایت می‌شود. به‌گفته‌ی خانم حسن‌زاده، اکثر کشورهای جهان از آزادی بیان برخوردار نیستند، اما افغانستان از جمله کشورهایی است که آزادی بیان در آن رعایت می‌شود.
معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ هم‌چنین گفت که فعالیت رسانه‌ها در افغانستان در حال گسترش است و به‌گفته‌ی‌ او، در جریان سال گذشته‌ی خورشیدی بیش از ۲۵۰ نهاد که در عرصه رسانه‌ای فعالیت می‌کنند‌، ثبت شده‌اند. او هم‌چنین آمارهای خشونت علیه خبرنگاران در جریان سال ۱۳۹۲ را ارایه کرد و گفت برخی از ولایات در جریان این سال شاهد یک مورد خشونت هم علیه خبرنگاران نبوده‌اند. او ارقام مشخصی از موارد کلی خشونت‌ها علیه خبرنگاران ارایه نکرد اما گفت که رقم خشونت‌ها علیه خبرنگاران در افغانستان، نسبت به خیلی از کشورهای نزدیک کم‌تر است.
با این‌حال، عبدالحمید مبارز، رییس اتحادیه ملی ژورنالیستان افغانستان، می‌گوید که آزادی مطبوعات در کشور تاثیراتی خوبی در قبال داشته و توانسته در بیداری مردم کمک کند. به‌گفته‌ی او، حضور گسترده مردم در انتخابات اخیر، ناشی از فعالیت‌های گسترده رسانه‌ها بود.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای عزیز

منبع: 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار، سیاسی
[ 2014/4/29 ] [ 8:35 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

- ظفرشاه رویی

روزهای هفتم و هشتم ثور با پیامدهای تلخ و شیرین در افغانستان، به‌عنوان دو روز مهم در تاریخ چند دهه‌ اخیر پنداشته می‌شود، اما این دو روز از حافظه تاریخ، در حال پاک شدن است و نسل جدید از پیامدها‌ و عواقب آن

آگاهی چندانی ندارند.

در هفتم ثور سال ۱۳۵۷ خورشیدی، متحدین پیشین سردار محمدداوودخان کودتاه کردند و رژیم داوودخان را سرنگون ساختند. پس از آن روز، مردم افغانستان وارد مرحله جدید تاریخی دیگر شدند و برخی از آگاهان از آن به‌عنون روز سیاه یاد می‌کنند. اما در هشتم ثور سال ۱۳۷۱، نیروهای مجاهدین پس از نبرد چندساله علیه حامیان نظام تحت حمایت شوروی سابق به پیروزی رسیدند. این روز از دیدگاه برخی از شهروندان افغانستان روز پیروزی به شمار می‌رود و برخی هم هشتم ثور را آغاز بدبختی‌های جدید می‌خوانند.
هشتم ثور به مناسبت پیروزی مجاهدین در افغانستان تعطیلی عمومی است، اما خیلی از نسل جدید و شاگردان مکاتب به‌دلیل حذف بخشی از تاریخ چهل سال اخیر از کتاب‌های تاریخ مکاتب، علت این تعطیلی را نمی‌دانند.
وزارت معارف با چاپ کتاب‌های جدید در سال ۱۳۹۰ خورشیدی بخشی از تاریخ چهل سال اخیر را از کتاب‌های تاریخ مکاتب حذف کرد. وزارت معارف دلیل حذف بخشی از تاریخ چهل سال اخیر را تامین وحدت ملی عنوان کرد و گفت با حذف بخشی از وقایع چهل سال اخیر، از خشونت و کینه‌توزی در میان نسل جدید جلوگیری خواهد شد. حذف بخشی از وقایع چهل سال اخیر به‌ویژه‌ رویدادها و پیامدهای هفتم و هشتم ثور از تاریخ، نسل جدید را دچار انقطاع تاریخی کرده و آنان نمی‌دانند که پیامدها و عواقب هفتم و هشتم ثور چه بوده است.
با این‌حال، برخی از آگاهان می‌گویند تمام رویدادهای تاریخی باید از یک نسل به نسل بعدی منتقل شود تا این نسل بتواند با انتباه از تاریخ گذشته‌ی کشورش، آینده خود را سروسامان دهد.
عبدالحمید مبارز، رییس اتحادیه ملی ژورنالیستان و از آگاهان فرهنگی، می‌گوید که نباید از انتقال رویدادهای تاریخی چهل سال اخیر به نسل جدید جلوگیری شود. مورخین و رسانه‌ها مسوولیت دارند تا در انتقال پیامدها و رویدادهای تاریخی به نسل بعدی تلاش کنند. آقای مبارز می‌گوید: «باید نسل بعدی هم از تاریخ افغانستان مطلع شود. یعنی ما این (حوادث چهل سال اخیر) را دوامی در تاریخ حساب بکنیم و آن چه در چهل سال اخیر گذشته، همه‌شان را باید به نسل آینده انتقال بدهیم تا نسل آینده از واقعات منفی‌ای که صورت گرفته از آن انتباه منفی بگیرد و از واقعات و جریان‌های مثبتی که صورت گرفته از آن انتباه مثبت بگیرد. تاریخ برای همین است که از آن انتباه گرفته شود تا واقعات بعدی مثبت باشد و جامعه پیشرفت کند.»
آقای مبارز می‌افزاید که انتقال رویدادهای تاریخی به نسل‌های بعدی، کمک می‌کند تا نسل‌های جدید خطا کاران و خدمت‌گران را بشناسند. به‌گفته‌ی او، زمانی‌که خطاکاران و خدمت‌گران توسط نسل‌های بعدی شناخته شدند، از کارکردهای‌شان انتباه می‌گیرند و اشتباهات گذشته را تکرار نخواهند کرد.
اما عزیز رفیعی، رییس مجتمع جامعه مدنی افغانستان، می‌گوید که تاریخ کشور از رویدادهای منفی و جنایت‌های هولناک پر است ولی تاکنون مردم از این رویدادها درسی نگرفته‌اند. آقای رفیعی گفت: «ما هیچ‌گاهی از تاریخ به‌عنوان درس عبرت برای آینده خود چیزی نیاموخته‌ایم و هیچ‌گاهی هم از گذشته و آن‌چه در گذشته به‌عنوان جنایت انجام داده‌ایم، تجربه نگرفته‌ایم. هیچ وقت هم اجازه نداده‌ایم که نه خود ما و نه نسل‌های بعدی ما قضاوت بکنند که ما با تاریخ گذشته‌ی خود چه کرده‌ایم و پیوسته چه جنایتی را انجام داده‌ایم و یا چه دست‌آوردهایی را داشته‌ایم.»
عزیز رفیعی حذف بخشی از رویدادهای مهم چهل سال اخیر را «بزرگ‌ترین جنایت» برای نسل‌های بعدی توصیف می‌کند و اقدام وزارت معارف در مورد حذف بخشی از رویدادهای چهل سال اخیر از کتاب‌های تاریخ مکاتب را یک اقدام سیاسی توصیف کرده می‌گوید: «اما آن‌چه که مهم است این‌که ما چگونه می‌توانیم از تاریخ خود برای نسل‌های بعدی پیام بدهیم.»
با این‌حال، عزیز رفیعی می‌افزاید در صورتی‌که رویدادها و پیامدهای هفت و هشت ثور به‌صورت درست بررسی و مورد ارزیابی قرار بگیرد، نسل امروز می‌تواند پیام‌های خیلی خوب برای نسل‌های بعدی بدهد. به‌گفته‌ی او، پیامدهای هفت و هشت ثور به بازنگری جدی نیاز دارند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع: 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار، سیاسی
[ 2014/4/29 ] [ 8:31 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
سیاستمداران، نویسندگان از سراسر جهان و حتی چریک‌های کلمبیایی پس از درگذشت گابریل گارسیا مارکز، نویسنده کلمبیایی و برنده نوبل ادبی در سال ۱۹۸۲ پیام‌های تسلیت صادر کرده‌اند و از درگذشت او اظهار تاسف کرده‌اند. مرگ یک نویسنده، مردم امریکایی لاتین را در روزی که گذشت به هم نزدیک کرد. در ایران اما بازتاب‌ها

اندک بود.

از چریک‌های انقلابی تا رییس‌جمهور امریکا
فقط چند ساعت پس از اعلام خبر درگذشت گابریل گارسیا مارکز، نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا (فارک) از اعماق جنگل‌های انبوه این کشور در شبکه‌ اجتماعی تویتر پیام کوتاهی صادر کردند. چریک‌های کلمبیایی نوشتند: «کلمبیا و جهان با درگذشت «گابو» شخصیت مهمی را از دست داد. آثار او یاد و خاطره‌اش را زنده نگه می‌دارد.»
عده‌ای از اهالی آرکاتاکا، زادگاه گابریل گارسیا مارکز درمنطقه سانتامارا در کلمبیا در عزای او شمع روشن کرده‌اند.
درگذشت مارکز در بعد از ظهر پنج‌شنبه ۲۸ حمل (۱۷ اپیرل) موجی از پیام‌های تسلیت، اندوه و احساس همبستگی در کشورهای امریکای لاتین و در ایالت متحده امریکا در پی داشت. نه تنها چریک‌های ستیزه‌جو، بلکه بارک اوباما، رییس‌جمهور امریکا، فوتبالیست‌هایی مانند رادامل فالکائو، بازیکن تیم ملی کلمبیا، موسیقی‌دانان و نویسندگان و تقریبا تمامی روسای جمهور کشورهای امریکای لاتین اندوه‌شان از درگذشت نویسنده رمان‌های «صدسال تنهایی» و «عشق در سال‌های وبا» را اعلام کردند.
شبکه‌های تلویزیونی در کلمبیا و مکزیک و حتی بخش اسپانیایی‌زبان «سی‌ان‌ان» برنامه‌های‌شان را قطع کردند و ویژه‌برنامه‌هایی درباره زندگی و آثار گابریل گارسیا مارکز پخش کردند.
روزنامه «ال تیمپو» چاپ کلمبیا ویژه‌نامه‌ای پیرامون زندگی و آثار گابریل گاسیا مارکز انتشار داد. چنین واکنش‌هایی نسبت به مرگ یک نویسنده در جهان کم‌سابقه است. به‌نظر می‌رسد در اندوه درگذشت مارکز امریکای لاتین متحد شده باشد.

قاره‌ای در اندوه یک نویسنده متحد می‌شود

در کلمبیا و مکزیک، حدود ساعت سه بعد از ظهر پنج‌شنبه ۲۸ حمل (۱۷ اپریل) به وقت محلی خبر درگذشت مارکز در شبکه‌های اجتماعی به‌شکل گسترده و انفجاری انتشار پیدا کرد.
خبرنگاران پس از انتشار خبر درگذشت مارکز مقابل خانه او در مکزیکوسیتی. خبر درگذشت مارکز بازتاب رسانه‌ای کم‌سابقه‌ای داشت.
گابریل گارسیا مارکز در مکزیکوسیتی در اثر پیامدهای بیماری سرطان درگذشت. این خبر غیرمنتظره نبود. خانواده مارکز اعلام کرده بود که بیماری سرطان نویسنده «صد سال تنهایی» پیشرفت کرده و امیدی به بهبود او نیست.
چند دقیقه پس از اعلام خبر درگذشت مارکز، سراسر امریکای لاتین اطلاع پیدا کرد که بزرگ‌ترین نویسنده اسپانیایی‌زبان پس از سروانتس چشم بر جهان ما فروبسته است. روزنامه‌ها، از آرژانتین تا مکزیک خبر درگذشت مارکز را در سراسر امریکای لاتین منتشر کردند.

گارسیا مارکز، یکی از مهم‌ترین نویسندگان قرن بیستم

خوآن مانوئل سانتوس، رییس‌جمهور کلمبیا نخستین رییس‌جمهور جهان بود که نسبت به خبر درگذشت مارکز واکنش نشان داد. او در صفحه تویترش نوشت: «هزار سال تنهایی و اندوه به‌خاطر درگذشت بزرگ‌ترین نویسنده کلمبیا در همه دوران‌ها.»
چند ساعت بعد سانتوس در یک پیام زنده تلویزیونی به مناسبت درگذشت گارسیا مارکز سه روز عزای عمومی در کلمبیا اعلام کرد. او خطاب به هموطنان مارکز گفت: «محبوب‌ترین و سرشناس‌ترین کلمبیایی جهان از میان ما رفت. او با کلماتش، با تخیلاتش و با اندیشه‌هایش نام کلمبیا را در جهان پرآوازه کرده بود.»
دیلما روسف، رییس‌جمهور برازیل و رافائل کوره‌آ، رییس‌جمهور اکوادور اعلام کردند که از خوانندگان آثار مارکز بوده‌اند. روسف گفت: «شخصیت‌های آثار او در ذهن ما هم‌چنان زنده خواهد ماند.»
بارک اوباما گفت: «آثار او به‌دست نسل‌های بعدی می‌رسد.»
رییس‌جمهور امریکا هم‌چنین گفت خشنود است که نه فقط آثار مارکز را می‌شناسد، بلکه با خود او هم از نزدیک آشنا شده است.
رافائل پرز گای، نویسنده مکزیکی، «گابوی بزرگ» ادبیات جهان را با یوهان سباستین باخ مقایسه کرد و گفت: «وقتی باخ کنسرتوهای براندنبورگ را می‌نوشت، نمی‌دانست که روزی این آثار جاودانه می‌شوند. مارکز هم نمی‌دانست که «صدسال تنهایی»‌اش جزو آثار ماندگار ادبیات جهان خواهد شد.»
ماریو بارگاس یوسا، نویسنده پرویی و برنده نوبل ادبی درباره مارکز گفته است: «یک نویسنده بزرگ درگذشت. او زبان ما را غنی کرد و آثارش ماندگار خواهند بود.»
یوسا و مارکز ابتدا با هم دوستی و رفاقت داشتند، اما در سال ۱۹۷۶ به‌دلیل نامعلومی کار آن‌ها به جدل وخصومت کشید و هرگز نتوانستند این خصومت را از میان بردارند.

بازتاب‌های پراکنده در ایران

نخستین بار بهمن فرزانه، مترجم فقید «صد سال تنهایی»، مهم‌ترین رمان گابریل گارسیا مارکز را به فارسی ترجمه کرد. این رمان که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد، با تاخیری ده‌ساله به ایران رسید و موجی از «مارکزگرایی» را در میان نویسندگان ایرانی به‌وجود آورد.

مکزیکوسیتی. تاج گلی برای مارکز

مترجمانی مانند کیومرث پارسای، جهان‌بخش نورایی، حسین مهری، احمد گلشیری، کاوه میرعباسی، لیلی گلستان، جاهد جهانشاهی، اسدالله امرایی و رضا قیصریه هر یک آثاری از مارکز را ترجمه کردند. در این مدت اما تب و تاب مارکزگرایی در کشور ما فروکش کرده است. با این‌حال دوستداران فارسی‌زبان این نویسنده کلمبیایی در شبکه‌های اجتماعی خبر درگذشت او را بازتاب دادند.
حسن محمودی، نویسنده و روزنامه‌نگار نوشت: « به دخترم سارا گفتم گابو مرد. گفت بامزه بود. مادرش به او سپرده بود بچه‌ها را بشمارند و او هی یک نفر کم می‌آورد. خودش را نشمرده بود. سارا در چهارسالگی با مارکز این طوری آشنا شده بود. مرگ مارکز و دوراس، تا به این سن و سال، برایم هولناک‌ترین خبرهای ادبی بوده‌اند.»
اسدالله امرایی، مترجم ناآشنا هم درباره درگذشت مارکز نوشت: «تا زمانی که آثار مارکز خوانده می‌شود، مارکز نمی‌میرد. نه مارکز می‌میرد، نه مارکزهای عالم. مگر نرودا مرده‌ است، مگر آستوریاس و فوئنتس مرده‌اند؟»
مهشید میرمعزی، مترجم ایرانی هم گفته است: «بسیار غمگین شدم از رفتن جادوگر جاودان.»
پرویز جاهد، منتقد نام‌آشنای سینما هم با آوردن خاطره‌ای، یاد مارکز را گرامی داشت. او که در شانزده‌سالگی از طریق داستان «کسی به سرهنگ نامه نمی‌نویسد» با مارکز آشنا شده است، می‌نویسد: ««کسی به سرهنگ نامه نمی‌نویسد»، داستان بسیار ساده‌ای داشت اما نمی‌دانم چه چیزی در آن بود که مرا به شدت تحت تاثیر قرار داد و تا مدت‌ها ذهنم را درگیر کرد. با این‌که خیلی جوان بودم اما تنهایی آن سرهنگ تبعیدی و زنش در آن شهر کوچک، مسابقه خروس جنگی و سر زدن هر روزه‌اش به پستخانه شهر برای این‌که ببیند نامه‌ای از طرف دولت برایش رسیده یا نه، خیلی دلگیر و غم‌انگیز بود و یادم است بعد از تمام کردن آن یواشکی زیر لحاف گریه کردم. بعد از آن دنبال کتاب‌های دیگر مارکز گشتم و فهمیدم رمان قطوری هم دارد به نام «صدسال تنهایی» که آن هم در بازار بود اما پول نداشتم آن را بخرم و هر روز می‌رفتم پشت ویترین کتاب‌فروشی آقای الله‌بخش در شاهی(که اگر زنده است خدا حفظش کند و اگر مرده روحش شاد باد چرا که خواندن خیلی از کتاب‌های عمرم را مدیون این مرد نازنین‌ام) و به آن نگاه می‌کردم تا یک روز آقای الله‌بخش متوجه من و اشتیاقم شد و کتاب را نسیه و به اقساط به من فروخت. و این‌گونه بود که صدسال تنهایی را هم خواندم و بعد از آن کتاب‌های دیگر او را که همه برایم جذاب بود و تازگی داشت اما هیچ‌کدام «کسی به سرهنگ نامه نمی‌نویسد» نشد که نشد.»
منبع: زمانه

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه


موضوعات مرتبط: سیاسی، اجتماعی، ادبی
[ 2014/4/22 ] [ 11:17 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

«افغانستان به روایت دیگر» کمپاینی است که به وسیله آرمان شهر/ OPEN ASIA و فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر (FIDH) به مدت ۱۰۰ روز تا انتخابات ریاست‌جمهوری در افغانستان جریان دارد. در این کمپاین شخصیت‌های برجسته اجتماعی، سیاسی و فرهنگی با گفتگو در مورد جامعه‌ای که در برگیرنده حقوق زنان و حقوق انسان باشد، صدای مترقی افغانستان را به گوش می‌رسانند. حامیان رسانه‌ای این کمپاین روزنامه ۸صبح و در سطح بین‌المللی روزنامه انگلیسی زبان هافینگتن پست هستند.

 نیلاب مبارز، سخنگوی معاونت سیاسی سازمان ملل متحد در کابل است و سابقه و تجربه زیادی در زمینه طب و جراحی دارد. او امید را در زنان و مردان و به‌ویژه جوانان افغانستان می‌بیند و همین امیدواری

مردم او را نیز به آینده افغانستان امیدوار می‌کند. او مهم‌ترین موانع پیشرفت زنان را نبود امنیت و هم‌چنین احساس ناامنی می‌داند و می‌گوید: مردها وقتی احساس امنیت نمی‌کنند، اعضای زن خانواده را از حقوق خود محروم می‌کنند. به‌عنوان مثال مانع از رفتن به مکتب و کار زنان می‌شوند و این حس در تمام شهرهای افغانستان وجود دارد. به‌جای این‌که برای تامین امنیت بکوشند، زنان را محدود و مقید می‌کنند. شاید ناامنی واقعی نباشد. حتی اگر واقعی هم نباشد این احساس، یک نوع عدم امنیت روانی را در زنان به‌وجود می‌آورد.

 

لطفا خودتان را معرفی کنید.
دکتر نیلاب مبارز سخنگوی سازمان ملل متحد در کابل هستم. هم‌چنین متخصص جراحی با تجربه کاری ۲۳ ساله در کابل و فرانسه و استاد دانشگاه طب کابل هستم.

 

سه دست‌آورد مهم این دوران (جدید) چه بوده است؟
ساخت دوباره شالوده دولت براساس کنفرانس بن یک و برگزاری لویه‌جرگه‌های اضطراری و قانون اساسی از مهم‌ترین دست‌آوردهاست. برگزاری انتخابات و ایجاد دولت منتخب که بتواند کارها را پیش ببرد، یک دست‌آورد دیگر است. مساله بعدی حقوق زنان و پیشرفت‌های چشمگیر در این بخش است. تصویب قانون اساسی که یکی از پیشرفته‌ترین قوانین در منطقه محسوب می‌شود، به‌ویژه ماده ۲۲ قانون اساسی که برابری زن و مرد را تضمین می‌کند و گسترش آزادی بیان هم جزو دست‌آوردهای این دوران محسوب میشوند.

 

چه چیزی در دوران جدید اعتماد شما را جلب کرده و شما آن را به‌عنوان یک نوآوری، ابتکار مثبت و خوب ارزیابی می‌کنید؟
احساس امید به آینده در زنان، مردان و جوانان که از فرهنگ جنگ دوری می‌کنند و به صلح علاقه‌مند هستند و به بازسازی وطن می‌اندیشند، رفتن اطفال به مکتب و دیدن صف طولانی از دخترهای مکتب با لباس‌های سیاه و چادرهای سفید من را به آینده امیدوار می‌سازد که وقتی من پیر شدم کسانی هستند که از حق من دفاع کنند.
مهم‌ترین ترس امروز شما چیست؟
در کنار انتقال مسوولیت امنیتی از نیروهای بین‌المللی به نیروهای افغان، شاهد انتقال سیاسی با انتخابات و انتقال اقتصادی هستیم. امیدوارم که در این گذارهای مهم به حقوق زنان خدشه‌ای وارد نشود. مخصوصا در انتقال اقتصادی سهم کمک‌ها برای زنان کم نشود و در انتقال سیاسی دولت آینده افغانستان در قسمت زنان اراده قوی سیاسی برای پیشرفت آنان داشته باشد.
سه چالش بزرگ ساختاری، اجتماعی و  فرهنگی پیش روی افغانستان چیست؟
مهم‌ترین چالش فقر است و فقرزدایی می‌تواند مشکلات زیادی را حل کند. عدم حاکمیت قانون چالش دوم است. حاکمیت قانون تضمین‌کننده حقوق شهروندان کشور است و برای تطبیق آن راه درازی در پیش داریم. اکنون ما بیشتر حاکمیت عدالت غیررسمی را شاهد هستیم. متاسفانه حتی پولیس هم قضایا را به این محکمه‌ها و جرگه‌ها ارجاع می‌دهد. تقاضای ما از دولت افغانستان حاکمیت قانون است که آقای یان کوبیش، نماینده سازمان ملل، نیز در اعلامیه‌های خاص این مساله را از دولت افغانستان خواسته است.
فکر می‏کنید جامعه امروز افغانستان این اجازه را خواهد داد که دوباره سناریوی بسته شدن مکاتب به روی دختران و عدم حضور اجتماعی زنان تکرار شود؟
مردم آن زمان هم نمی‌خواستند که مکاتب بسته شود. برای همین از طریق ایجاد مکاتب زیرزمینی با آن مبارزه می‌کردند. با گذشت ۱۲ سال نسل جدیدی به‌وجود آمده است که به اهمیت علم واقف است، به صلح می‌اندیشد و طبق قانون اساسی که میثاقی بین مردم افغانستان است ما تطبیق و احترام به قانون اساسی را از مردم می‌خواهیم.
سه عامل بازدارنده ساختاری، اجتماعی و فرهنگی در مقابل مشارکت زنان در عرصه‌های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی چیست؟
مردها وقتی احساس امنیت نمی‌کنند، اعضای زن خانواده را از حقوق خود محروم می‌کنند. به‌عنوان مثال مانع از رفتن به مکتب و کار زنان می‌شوند و این حس در تمام شهرهای افغانستان وجود دارد. به‌جای این‌که برای تامین امنیت بکوشند، زنان را محدود و مقید می‌کنند. شاید ناامنی واقعی نباشد اما همین احساس، یک نوع عدم امنیت روانی را در زنان به‌وجود می‌آورد. چالش بعدی وجود برخی عادت‌های نامناسب در بین مردان جوان است که زنان را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند که باعث خود سانسوری در بین دختران و زنان می‌شود و آنان کم‌تر علاقه‌مند به بیرون رفتن و کار کردن هستند. برای حل این مشکل، گروه‌های دختران جوان به‌وجود آمده که با این امر مبارزه کنند. متاسفانه خانواده‌ها نقش تربیتی خود را فراموش کرده‌اند و تربیت طفل را فقط به مکتب می‌سپارند و رفتار زشت پسرها ر ا خشونت نمی‌بینند. این باعث به‌وجود آمدن چرخه خشونت در افغانستان شده است. ساختار مردانه جامعه و سطح پایین دانش مسلکی زنان هم از عوامل بازدارنده است.
سه مطالبه مهم زنان چیست؟
حفظ دست‌آوردهای ۱۲ سال گذشته به‌ویژه حفظ قانون اساسی موجود. حضور برابر زنان در صلح و مصالحه براساس میثاق‌های امضا شده توسط دولت. تامین امنیت اقتصادی، بشری، اجتماعی و سیاسی برای زنان تا آن‌ها بتوانند در جامعه از حقوقی برابر برخوردار باشند.
منابع و مراکز قابل اتکا در داخل افغانستان برای پیشبرد حقوق و مطالبات زنان چه کسانی هستند؟
نهادهای جامعه مدنی، قانون، و هم‌چنین جامعه جهانی.
شما خودتان در حوزه خصوصی و یا عمومی یعنی فعالیت‌های مدنی و حرفه‌ای خود در زمینه حقوق زنان چه کرده‌اید؟
در افغانستان بخش حقوق بشر سازمان ملل متحد وظیفه گزارش‌دهی در بخش زنان را بر عهده دارد. سایر بخش‌های ملل متحد نیز اولویت کاری خویش را برنامه‌ریزی برای زنان در نظر گرفته‌اند.
روزی یک مصاحبه از کمپاین افغانستان به روایت دیگر را در روزنامه ۸صبح بخوانید.
برای خواندن متن کامل این مصاحبه لطفا به وبسایت آرمان شهر مراجعه کنید و آن را به انگلیسی در وبسایت روزنامه هافینگتون پست (HuffingtonPost) بخوانید. هم‌چنین این مصاحبه‌ها در وبسایت فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر (FIDH) نیز قابل دسترس است.
وبسایت آرمان شهر: http://openasia.org
وبسایت روزنامه هافینگتون پست: http://www.huffingtonpost.com/unveiling-afghanistan/وبسایت

فدراسیون بین‌المللی حقوق بشر: www.fidh.org

گروهی سیاسی هفته نامه ی ندای غزنه

منبع:8 صبح


موضوعات مرتبط: سیاسی، حقوق زن از دیدگاه اسلام، خبر های تازه از افغانستان و جهان
[ 2014/4/22 ] [ 11:12 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
- تاج‌محمد سکندر

با آن‌که مقام‌های وزارت‌ معارف حدود پنج سال پیش یک شهرک رهایشی به موازی حدود یک هزار جریب زمین دولتی را برای آموزگاران غزنی اختصاص داده‌اند، اما تاکنون این زمین به آموزگاران غزنی توزیع نشده است.

این شهرک در شمال غزنی در میان روستاهای لاغری، قلعه آزادخان و کلوخک از مربوطات مرکز غزنی موقعیت دارد و نقشه‌کشی آن نیز چند سال پیش با فورم شماره یک اداری طی مراحل شده است.
یافته‌های ۸صبح نشان می‌دهد که بی‌‌توجهی نیروهای امنیتی و مقام‌های محلی غزنی باعث شده برخی از زورمندان و غاصبان زمین، نگذارند که این زمین دولتی برای آموزگاران مستحق توزیع شود.
دست‌داشتن مقام‌های حکومت
با این حال، مقام‌های محلی ولایت غزنی اما می‌گویند که در توزیع شدن نمره‌های زمین برای آموزگاران، برخی از وزیران و مسوولان ارگ دست دارند.
محمدعلی احمدی، معاون والی غزنی به ۸صبح می‌گوید که افرادی از اداره‌های محلی تا اعضای کابینه و ارگ، تلاش دارند مانع توزیع این شهرک به آموزگاران شوند.
آقای احمدی می‌گوید مفسدان در اداره‌های حکومتی چه محلی چه فرامحلی پشتی‌بان و حامی مافیای زمین هستند: «افرادی از ادارات محلی تا ارگ ریاست‌جمهوری، فسادپیشه، حامی مفسدین و غاصبان زمین هستند.»
او فاروق وردک، وزیر معارف، هیات تصفیه‌ی شهرک آموزگاران و پولیس و شورای ولایتی غزنی را متهم به تلاش برای سبوتاژ کردن پروسه‌ی توزیع شهرک آموزگار می‌کند.
احمدی اضافه کرد در آخرین مرحله‌ی از تلاش‌ها برای توزیع شهرک آموزگاران، وزیر معارف برایش زنگ زده است که این پروسه را دیگر تعقیب نکند: «به اندازه توان خود تلاش کرده‌ام، اما مافیای فساد که مکمِل مافیای زمین است و مافیای زمین بعد از مافیای جنگ، بزرگ‌ترین مافیا است که منافع مردم را تهدید می‌کنند.»
در همین حال، کبیر حقمل، رییس نشرات وزارت معارف، با رد سخنان معاون والی غزنی می‌گوید فاروق وردک وزیر معارف، در تلاش حل مشکلات آموزگاران است نه در تلاش ایجاد مشکل برای آنان: «مشکل توزیع نشدن زمین صرف در غزنی وجود ندارد بلکه در چند ولایت دیگر نیز این مشکل وجود دارد.»
حقمل می‌گوید وزیر معارف در روز معلم خطاب به مقام‌های محلی ولایتی گفته است: «اگر شهرک‌های آموزگاران را توزیع نکنید، ما هر در را به‌خاطر حق خواهی خواهیم کوبید. در صورتی‌که دعوا بر شهرک‌ها به درازا بکشد، به دستور وزیر معارف باید شهرک دیگری به‌خاطر توزیع شدن به آموزگاران در نظر گرفته شود و پروسه توزیع آن عملا آغاز شود.»
شانه‌ خالی کردن مقام‌های محلی
رییس نشرات وزارت معارف هم‌چنین می‌گوید وزیر معارف با مقام‌های محلی غزنی مشکل ندارد، بل مقام‌های محلی غزنی وقتی شهرک را توزیع نتوانستند مسوولیت را به‌دوش وزیر معارف می‌اندازند: «ما حکم ریاست‌جمهوری را در اختیار داریم، در صورتی‌که شهرک آموزگاران زیر دعوا باشد، باید زمین دیگری برای آنان برای توزیع شدن در نظر گرفته شود.»
با آن‌که توزیع زمین شهرک آموزگاران در غزنی از چالش‌های اساسی معلمان این ولایت به‌شمار می‌رود و در جریان چند سال گذشته مقام‌های محلی غزنی نیز بارها از توزیع این شهرک در آینده‌‎های نزدیک خبر داده‌اند؛ اما تاکنون هیچ آموزگاری موفق به دریافت زمین نشده است.
وعده‌های دروغین مقام‌های محلی غزنی باعث شد که سال گذشته آموزگاران در زمان برگزاری امتحان سالانه درهای مکاتب را به روی دانش‌آموزان مسدود کنند.
مسوولان محلی سال گذشته پس از تظاهرات گسترده‌ای معلمان از توزیع زودهنگام شهرک آموزگاران خبر دادند، اما هنوزهم این مشکل پا برجا است.
مقام‌های ریاست معارف غزنی اکنون می‌گویند که عارض شدن باشندگان محل و داشتن قباله‌ها یکی از دلایل اساسی عدم توزیع زمین به معلمان است.
از سوی دیگر، در کنار شهرک آموزگاران، شهرک‌های علی لالا و پولیس نیز از شهرک‌ها و پروژه‌های مهم دولتی در غزنی به‌شمار می‌روند که از حدود ده‌سال به این‌سو توزیع نشده‌اند.
معاون والی غزنی اما می‌گوید موضوع شهرک آموزگار و پولیس به محکمه راجع شده است و ارگان‌های عدلی و قضایی تایید کرده‌اند که زمین این شهرک ملکیت دولت است.
احمدی گفت: «هیات تصفیه این شهرک و هیات موظف جهت بررسی ساحه که هیات موظف شامل نمایندگان از اداره‌های کدستر، آمریت قضایای دولت ریاست عدلیه، مستوفیت و ریاست زراعت و مالداری بودند، تایید کردند که مردم قریه کاریز بالا و لاغری، سند تاییدکننده‌ای مالکیت بر این زمین را ندارند و اذعان می‌دارند که مردم قریه‌های دیگر شهر غزنی زمین‌های اطراف قریه‌های‌شان را غصب می‌کنند؛ چرا مردم این قریه‌ها زمین‌های اطراف قریه‌شان را تصاحب نکنند.»
او هم‌چنین می‌گوید در قضیه‌ی شهرک معلمان ایستادگی کرده‌اند و هیات تعین شده نیز تایید کرده است که زمین یاد شده ملکیت دولت است.
احمدی افزود: «مردم قریه‌های کاریز بالا و لاغری خود نیز اعتراف کرده‌اند که این ملکیت زمین آنان نیست؛ اما با آن‌هم نمی‌گذارند که این زمین برای معلمین توزیع شود.»
اما نعمت‌الله از بزرگان روستای لاغری که نماینده‌ی مردم روستای لاغری و کاریز بالا در قضیه این زمین می‌باشد، اظهارات معاون والی غزنی را بی‌بنیاد می‌خواند: «اسنادی که در دست داریم از سوی ریاست عدلیه و هیات تعیین شده از طرف ادارات ذی‌ربط تایید گردیده‌اند که اسناد ما مطابق ماده پنج قانون زمین داری بوده بنا هم‌چون اسناد که معتبرترین اسناد است، ایجاب نمی‌کند که به محکمه محول گردد و طرف مقابل (ریاست معارف) هیچ نوع اسناد ندارد.»
به‌گفته او، تاکنون سه بار هیات، زمین یادشده را زمین کشاورزی و داخل محدوده‌ی قباله‌های یاد شده خوانده‌اند و ثبت بودن و مالیه‌دهی این زمین را در مدیریت املاک غزنی به امضای رییس زراعت، رییس عدلیه و مستوفی غزنی تایید کرده‌اند.
نعمت‌الله می‌گوید آنان قباله مشاع به‌دست دارند و از محدوده‌ی زمین‌شان مالیه پرداخته‌اند و نیز زمین یاد شده زمین بکر و بایر نبوده زمین کشاورزی می‌باشد: «برای سه بار هیاتی که از نهادهای ذی‌ربط و حکومت مرکزی برای تصفیه این زمین به ولایت غزنی آمده بود، تایید کرده است که این زمین ملکیت شخصی مردم قریه لاغری و کاریز بالا می‌باشد.»
عدم حضور باشندگان محل در دادگاه
با این حال، نماینده مردم روستاهای لاغری و کاریز بالا می‌گوید که آنان هرگز به دادگاه حاضر نخواهند شد.
نعمت‌الله گفت: «آنان به محکمه حاضر نخواهند شد چون سند شرعی دارند که از سوی محکمه هم تایید شده است، چون اسناد آنان مطابقت به فقره یک ماده پنجم قانون زمین‌داری است که ماده‌ی ششم قانون زمین‌داری حکم می‌کند اسنادی که مطابق فقره یک ماده پنجم قانون زمین‌داری باشد به محکمه راجع نمی‌شود چون از محکمه صادر شده است.»
نعمت‌الله کاپی این اسناد را در اختیار ۸صبح قرار می‌دهد که نشان می‌دهد هیاتی که متشکل از نمایندگان ریاست عدلیه، کدستر، مستوفیت و ریاست زراعت را شامل است، طی استعلامی از محکمه استیناف ولایت غزنی خواسته‌اند که: «قباله‌های مشاعی شماره ۱۷۱۷/۱۶۷، تاریخ ۱/۸/۱۳۲۸، قباله شماعی شماره ۳۲۳/۲۲، تاریخ ۱۱/۲/۱۳۲۹، ۱۶۶۵/۲۵۲، تاریخ ۲۱/۸/۱۳۳۰ ، ۱۸۴۸/۲۷۳، تاریخ ۳۰/۱۱/۱۳۴، ۹۲۱ /۱۴۷ تاریخ ۳/۲/۱۳۱۵ و قباله شماره ۵/۷۱۵ تاریخ ۲۰ / ۳/۱۳۵۳ را مورد غور و بررسی از روی کنده قرار داده در مورد معلومات بدهند که آیا این قباله‌های مشاعی شرعی ثبت محفوظ دیوان قضااند یا نه؟»
با این حال، دادگاه استیناف ولایت غزنی از ثبت بودن این قباله‌ها در دیوان محفوظ قضا اطمینان داده است اما در مورد قباله شماره ۵/ ۷۱۵ اظهار بی‌اطلاعی کرده است.
هم‌چنین هیات یاد شده در گزارش کاری خود نوشته‌اند که آنان ساحه را از نزدیک مشاهده کرده و حدود قباله‌های یاد شده را نیز به دقت بررسی کرده است.
این هیات در گزارش خود نگاشته است: «براساس پیشنهاد ریاست معارف و فرماندهی پولیس غزنی عنوانی مقام ولایت در مورد توزیع نمره‌های رهایشی برای این دو ارگان و تصویب جلسه اداری مقام ولایت، هیات با صلاحیت ساحه غرب قلعه آزاد را به‌عنوان ملکیت عامه معرفی و تثبیت کرده که بر مبنای آن ریاست زراعت براساس مکتوب شماره ۵۶۹/۲۸۰ تاریخ ۸/۱۲/۱۳۸۸ از مدیریت سروی کدستر خواسته است که زمین متذکره را نقشه‌برداری کند که بر این اساس ۲۱۳۹ جریب زمین سروی و نقشه‌برداری شده که زمین یاد شده شامل محدوده قباله‌های شرعی مشاعی اهالی روستاهای لاغری و کاریز بالا می‌باشد.»
در همین حال، عبدالرزاق عزیزی، رییس عدلیه ولایت غزنی، با آن‌که قباله‌های یاد شده را تایید می‌کند، اما می‌گوید این قباله‌ها حدودی را که مردم روستای لاغری و کاریز بالا دعوای مالکیت دارند تثبیت نمی‌کند و در حال حاضر باشندگان محل بر محدوده‌ای که حق‌شان می‌شود تصرف مالکانه دارند و ساحه‌ای که برای شهرک آموزگاران و پولیس در نظر گرفته شده کاملا زمین بکر وبایر است و هیچ نوع آثار کشت و زراعت در آن دیده نمی‌شود.
عزیزی می‌گوید نظر به تقاضای مردم، درخواست ریاست عدلیه و منظوری مقام ولایت، آنان یک هیات را تعیین کردند تا موضوع را بررسی کند و هیات تایید کرد که در ساحه مورد دعوا ملکیت‌های عامه و شخصی موقعیت دارند: «لذا در این قسمت تفکیک ضرورت بود که آنان هیات تصفیه را از مرکز خواستند اما در وقت تصفیه، مردم قریه‌های لاغری و کاریز بالا حاضر به حل قضیه نشدند و موضوع ناحل باقی ماند.»
به‌گفته او دولت مکلف است که از ملکیت عامه حراست و نگهداری کند و هم ملکیت‌های شخصی را از غصب نجات دهد.
او ادامه داد: «مردم قریه‌های لاغری و کاریز بالا برای حل قضیه به محکمه حاضر شوند به هر وسعتی که آنان در ساحه مورد جنجال زمین داشته باشند، دولت زمین‌های‌شان را برای‌شان خواهد داد و پروژه شهرک‌های آموزگاران و پولیس را نیز در مناطقی که مربوط به ملکیت عامه می‌شود تطبیق خواهد کرد.»
به‌گفته عزیزی، اگر این مردم حاضر به حل این دعوا نشوند ریاست عدلیه و قضایای دولت اقدام‌های قانونی خواهند کرد و نقشه شهرک را در این ساحه تطبیق خواهند کرد.
سرنوشت شهرک
در همین حال، پس از آن‌که باشندگان محل بالای زمین شهرک‌های آموزگاران و پولیس عارض شدند، مسوولان محلی غزنی یک شهرک جدید دیگر را برای آموزگاران که بالا‌تر از این زمین به‌سمت شمال شهرغزنی موقعیت دارد نقشه‌برداری کرده‌اند و مسوولان ریاست عدلیه غزنی می‌گویند که تمام مراحل اداری این شهرک تکمیل گردیده است.
رییس عدلیه‌ غزنی می‌گوید این شهرک برای تمام آموزگاران مرکز غزنی بسنده نیست و هر دو شهرک را توزیع خواهند کرد تا تمام نیازمندی آموزگاران از نگاه نبود مسکن حل گردد.
با آن‌که ریاست‌جمهوری در جریان دو سال گذشته چند بار برای تفکیک و تصفیه زمین‌های شهرک آموزگاران و پولیس هیات‌های مختلف را به غزنی فرستاده‌اند؛ اما هنوزهم این مشکل پابرجا است.
باشندگان محل مدعی‌اند که تمام زمین‌های شهرک آموزگاران مربوبط آنان است و باشندگان محل قباله‌های شرعی نیز دارند، اما سلطان حسین عباس‌یار، رییس زراعت و مالداری غزنی، با رد این ادعاها می‌گوید نظر به گزارش دفتر اساس و توحید مدیریت املاک این ریاست، ملکیت مردم قریه‌ لاغری بیش از هفت‌صد جریب زمین تثبیت شده است که در زمان حکومت ظاهرشاه خط‌اندازی گردیده و زمین شهرک آموزگان مربوط دولت است.
ادعای بی‌اساس
عباس‌یار به ۸صبح گفت: «زمینی که برای شهرک‌های آموزگاران و پولیس در نظر گرفته شده است ملکیت دولتی است، چون در محدوده‌ی قباله مردم قریه‌های لاغری و کاریز بالا زمین‌های بکر و بایر و تپه‌های دولتی واقع شده؛ لذا نظر به قانون زمین‌داری کشور این زمین‌ها ملکیت‌های دولتی محسوب می‌شوند، اما مردم این دو قریه ادعای بی‌جا دارند.»
اما موسی‌خان اکبرزاده، والی غزنی، می‌گوید که یک هزار جریب زمین مربوط شهرک آموزگاران که پیش از ین نقشه‌برداری و طی مراحل اداری آن پایان یافته بود، اکنون تحت حراست حکومت محلی قرار گرفته است.
آقای اکبرزاده به ۸صبح گفت: «باشندگان محل بالای زمین شهرک آموزگاران دعوا کرده بودند و ما برای حل مشکلات آموزگاران در یک ساحه دیگر حدود سه هزار جریب زمین دیگر را اختصاص داده‌ایم و در آینده نزدیک این زمین به معلمان توزیع خواهد شد.»
به‌گفته او، تا زمانی‌که مشکل یک هزار جریب زمین که پیش از این در شهرک آموزگاران اختصاص داده شده بود، حل نشود به باشندگان محل حق استفاده از آن را نخواهند داد.

منبع : 8 صبح

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه


موضوعات مرتبط: سیاسی
[ 2014/4/22 ] [ 8:35 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
در شماره ۱۸۷۲ روز یک‌شنبه ۳۱ حمل تحت عنوان پاسخ به غوغای تلویزیون ملی که از زبان والی ولایت غور چاپ شده، که اغفال‌کننده– گمراه‌کننده و در نهایت تعجب‌برانگیز است.

در این پیوند مختصرا غرض آگاهی از واقعیت‌های عینی و تاریخی ایجاد نشرات رادیو تلویزیون در ولایت غور مطالب آتی را به آگاهی علاقه‌مندان- مسولان ادارات دولتی ذی‌ربط و مردم شریف ولایت غور می‌رسانیم:

مصوبه شماره (۳۶۶۰) مورخ ۲۶/۹/۱۳۶۱ شورای وزیران وقت در ماده ۸ خود چینن حکم نموده:
«ریاست ارگان‌های محلی اداره دولتی به همکاری آمران زون– والیان- منشی‌های کمیته‌های حزبی ولایتی موظفند تا جهت انتخاب و تهیه رایگان و یا استملاک زمین به‌منظور اعمار ساختمان‌های مورد نیاز… کمیته دولتی رادیو تلویزیون و سینما توگرافی را به مشوره مراجع متذکره همکاری لازم نمایند.»
متکی به همین حکم پروتوکول مشترک فیما بین ادارات ذیربط ولایت غور (قوماندان امینه– والی ولایت غور– نماینده رادیو تلویزیون ملی- شاروال غور- کمیته حزبی ولایتی غور– مدیر عمومی مخابرات و مدیر عمومی برق) به تاریخ ۲/۱/۱۳۶۴ پیرامون تهیه و در اختیار گذاشتن محل مناسب برای ایجاد نشرات رادیو تلویزیون به امضا رسید.
به موجب ابن پروتوکول پنج اطاق فرستنده رادیویی وزارت محترم مخابرات ولایت غور طـور رایگان و دوامدار در اختیار رادیو تلویزیون قرار گرفت.
از آن تاریخ به بعد یعنی درست ۳۰ سال می‌شود که رادیو تلویزیون ملی در آن محل فعالیت دارد.
گذشته از آن متکی به پیشنهاد شماره (۱۲۷) مورخ ۱۸/۶/۱۳۷۱ وزارت اطلاعات و فرهنگ مبنی بر ادغام تاسیسات فرستنده‌های رادیو تلویزیون وزارت مخابرات به ریاست عمومی رادیو تلویزیون وزارت اطلاعات و فرهنگ و حکم شماره (۱۱۶) مورخ ۲۵/۶/۱۳۷۱ مقام ریاست دولت اسلامی افغانستان که در حشو پیشنهاد وزارت اطلاعات و فرهنگ ارشاد فرموده‌اند:
«ملاحظه شد.
منظور است.
پروفیسور برهان‌الدین ربانی»
پروتوکول دیگری فی بین وزرای محترم اطلاعات و فرهنگ و مخابرات وقت در میزان سال ۱۳۷۱ به امضا رسید که در ماده چهارم آن می‌خوانیم:
املاکات جدید وسابقه مربوط به فرستنده‌ها به رادیو تلویزیون ملی تسلیم داده شد.
این همه ثابت می‌نماید که همه اسناد غیر از این و از این تاریخ به بعد جعلی می‌باشد.
بگذارید مردم قضاوت کنند چنان‌چه قهرمانان غور قضاوت کردند.
مردم ولایت غور دانستند شاروال شهر چغچران زمین دولتی مربوط به رادیو تلویزیون ملی در شهر چغچران را نه به کدام موسسه ملی و یا دولتی باکه به تجاران توزیع نموده تادر آن دکان‌ها اعمار نمایند و مردم شریف رنجیده ولایت غور رااز صدای و تصویر خودش محروم سازند.
انتظار داشتیم صدای جناب والی غور را در بین صدای مردم غور و شواری علمای آن بیابیم و اما حیف و صدحیف کــه ایشان فریب جعل‌کاران و غاصبان زمین و دارای های عامه را خورده و با ایشان هم‌صدا شدند.
عجب‌تر آن‌که به کابل تشربف آورده‌اند و می‌خواهند با تلاش‌ها مذبوحانه ضعف اداره‌شان را طور دیگری توجیه نمایند.
چه خوب بود اگر والی صاحب وقت می‌یافتند و می‌توانستند به اسناد قبل از سال ۱۳۷۵ مراجعه نمایند که در آن صورت باور ما این است که چینن نمی‌شد.
با عرض حرمت
ریاست عمومی رادیو تلویزیون ملی


منبع : 8 صبح

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه


موضوعات مرتبط: اخبار، سیاسی
[ 2014/4/22 ] [ 8:31 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
 یان کوبیش، فرستاده خاص سرمنشی سازمان ملل متحد در افغانستان، بر اهمیت مشارکت و شمولیت مفید و متداوم زنان در جریان‌های سیاسی افغانستان تاکید کرده است.

براساس اعلامیه‌ای که توسط یوناما، هیات معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان، منتشر شده، آقای کوبیش در دیدار با نمایندگان زن در مجلس نمایندگان، گفته است که حضور و مشارکت فعال زنان در جریان‌های

سیاسی باعث تقویت ماهیت مردمی نهادهای دولتی می‌شود. براساس این اعلامیه، آقای کوبیش می‌گوید: «بلند کردن صدا و نگرانی‌های زنان از طریق این اقدام (مشارکت در انتخابات) می‌تواند به بهبود زندگی سیاسی کشور کمک کند. مشارکت زنان در تصمیم‌گیری‌های ملی نه تنها باعث تقویت ماهیت مردمی نهادهای دولتی می‌شود، بلکه برای توسعه و شاخص‌های اقتصادی بهتر نیز مهم و ضروری می‌باشد.»

فرستاده خاص سرمنشی سازمان ملل متحد در افغانستان، افزوده که تمامی نامزدان انتخابات ریاست‌جمهوری در مبارزات انتخاباتی‌شان بر بهبود وضعیت زنان در افغانستان تعهد کردند اما مردم انتظار دارند که این تعهدات عملی شود. یان کوبیش گفته است: «رای‌دهندگان براساس دلایل معقول و منطقی انتظار دارند تا رییس‌جمهور آینده به تعهدات پیش از انتخاباتش عمل کرده و تضمین کند که در زندگی زنان و دختران افغان تغییرات واقعی بوجود می‌آید.»
با این‌حال، یان کوبیش از نمایندگان زن در پارلمان خواسته است به نامزدان انتخابات ریاست‌جمهوری تذکر دهند که تعهدات خود را پیش از برگزاری انتخابات فراموش نکنند. وی می‌گوید: «من زنان افغان را ترغیب می‌کنم که به نامزدان یادآور شوند که در زمان مبارزات انتخاباتی چه تعهداتی را در برابر بهبود وضعیت و رعایت حقوق زنان داده بودند. زنان در روند انتخابات نقش حیاتی ایفا کردند و با این کار، انتظارات‌شان نسبت به سهم داشتن در شکل‌دهی دولت آینده را محکم‌تر کرده‌اند.»

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/4/22 ] [ 8:29 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
- ظفرشاه رویی

وزارت امور خارجه افغانستان از اعدام چهار شهروند افغان در اصفهان ایران، ابراز تاسف کرده می‌گوید که دولت افغانستان بارها از مقام‌های ایرانی خواسته تا از اعدام شهروندان افغان در آن کشور خودداری کنند و شهروندان افغانی که محکوم به اعدام هستند، مجازات‌شان را به حبس ابد تغییر دهند.

اخیرا برخی از منابع دولتی اعلام کردند که شش شهروند افغان در اصفهان ایران به اتهام قاچاق مواد مخدر توسط دولت آن کشور اعدام شدند. اما وزارت امور خارجه تنها اعدام چهار شهروند افغان در ایران را تایید کرده می‌گوید که این شهروندان افغان به تاریخ بیست‌وششم ماه حمل در اصفهان اعدام شده‌اند.
با این‌حال، وزارت امور خارجه افغانستان از مقام‌های دولتی ایران خواست تا در اعدام شهروندان افغان مقیم آن کشور با شفافیت برخورد کنند و افراد محکوم به اعدام را بدون اطلاع قبلی به سفارت افغانستان در تهران، اعدام نکنند.
احمدشکیب مستغنی، سخنگوی وزارت امور خارجه، روز دوشنبه، اول ثور، در کنفرانس خبری هفته‌وار خود گفت که سفارت افغانستان در تهران پس از آن‌که شهروندان افغان مقیم آن کشور اعدام می‌شوند، اطلاع دریافت می‌کند. آقای مستغنی گفت: «ما از جانب ایران خواستیم و بار دیگر تقاضا می‌کنیم که در چنین مواردی با شفافیت برخورد صورت بگیرد و قبل از اعدام به سفارت جمهوری اسلامی افغانستان مقیم تهران اطلاع داده شود؛ نه‌ این‌که پس از اعدام شدن افغان‌های ما در ایران، سفارت ما اطلاع دریافت بکند.»
وزارت امور خارجه هم‌چنین از دولت ایران خواست تا فرصت دسترسی مسوولان سفارت افغانستان در تهران با شهروندان افغانی محکوم به اعدام و حبس را نیز مساعد سازد تا دولت افغانستان بتواند به این شهروندان خدمات کنسولی ارایه کند.
هرچند دولت افغانستان بارها از دولت ایران خواسته تا به اعدام شهروندان افغان مقیم آن کشور خاتمه دهد، اما تاکنون به این درخواست‌ها پاسخ مثبت داده نشده است.
در پی اعدام چهار شهروند افغان در ایران، مجلس سنا از حکومت خواسته تا فعالیت موسسات خیریه ایران را در افغانستان متوقف کند. شماری از اعضای این مجلس می‌گویند که مسوولان برخی موسسات خیریه ایران، تحت عنوان اهدای کمک‌های انسانی، فعالیت‌های استخباراتی انجام می‌دهند.
فضل‌ هادی مسلمیار، رییس مجلس سنا، در جلسه روز یک‌شنبه این مجلس گفت: «ما به‌حیث شهروندان افغان مسوولیت خود را ادا می‌کنیم و صدای خود را یک بار دیگر علیه ایران بلند می‌کنیم. هر شهروند افغان که محاکمه می‌شود، باید وکیل مدافع داشته باشد. ما این عمل (اعدام افغان‌ها) را تقبیح می‌کنیم و از دولت می‌خواهیم پروژه‌ها ایران را که به نام خیریه در افغانستان دارد، مسدود کند.»
در اوایل ماه حوت سال گذشته نیز پنج شهروند افغان که از باشندگان اصلی ولایت تخار بودند، توسط دولت ایران اعدام شدند. هم‌چنین در ماه سرطان گذشته دوازده شهروند دیگر افغان به اتهام قاچاق مواد مخدر در ایران اعدام شدند.
ارقام مشخصی در مورد تعداد شهروندان افغان مقیم ایران که محکوم به حبس و اعدام شده‌اند در دست نیست، اما برخی از گزارش‌ها حاکیست که بیش از پنج هزار شهروند افغان مقیم ایران محکوم به حبس و اعدام هستند. دولت افغانستان نیز تاکنون آمار مشخصی در این مورد جمع‌آوری کرده نتوانسته است.
دولت ایران طی سال‌های اخیر روند اعدام شهروندان افغان مقیم آن کشور را شدت بخشیده است. تاکنون این اعدام‌ها بدون اطلاع قبلی به نمایندگی‌های سیاسی افغانستان در ایران، صورت گرفته است.
برداشتن محدودیت کار در عربستان
در همین‌حال، احمدشکیب مستغنی می‌گوید که ضراراحمد عثمانی، وزیر امور خارجه، اخیرا در دیداری با سفیر عربستان مقیم کابل، از دولت عربستان سعودی خواسته تا محدودیت‌ها علیه کارگران افغان مقیم آن کشور را بردارد. به‌گفته‌ی آقای مستغنی، سفارت عربستان سعودی در کابل نیز روی طرحی کار می‌کند تا محدودیت‌ها علیه کارگران افغان مقیم آن کشور برداشته شود. او به نقل از سفیر عربستان در کابل گفت: «سفارت کشور شاهی عربستان سعودی در کابل روی طرحی کار می‌کند که در آن پیشنهاد رفع ممانعت کار در برابر کارگران افغانی در کشور عربستان سعودی صورت گرفته و این طرح به مقام‌های کشور متبوع‌شان پیشکش می‌کنند و تلاش می‌ورزند که ممانعت‌ها در برابر کارگران افغان در عربستان سعودی رفع شود.»
طی ماه‌های اخیر عربستان سعودی نیز محدودیت‌هایی را علیه کارگران افغان مقیم آن کشور وضع کرده است. دولت عربستان سعودی در اخیرسال ۲۰۱۳، دست به اخراج کارگران خارجی زد. شماری از کارگران افغان مقیم عربستان نیز از این اقدام دولت آن کشور متاثر شدند.

منبع : 8 صبح

گروهی سیاسی هفته نامه ی ندای غزنه



موضوعات مرتبط: سیاسی
[ 2014/4/22 ] [ 8:25 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

حامد کرزی، رییس‌جمهور کشور در بیانیه رادیویی خود از کمیسیون مستقل انتخابات و کمیسیون شکایات انتخاباتی خواسته است تا روند انتخابات را مستقلانه و شفاف به پیش ببرند. آقای کرزی تاکید کرده است که در انتخابات ۱۶ حمل باید رای‌های سرنوشت‌ساز باشند که در آن اراده ملت تمثیل شده است.

رییس‌جمهور کرزی از نامزدان ریاست‌جمهوری نیز خواسته تا به رای مردم احترام بگذارد و با قبول نتایج انتخابات، ثبات، امنیت و آینده یک افغانستان مرفه را تضمین کنند.
آقای کرزی از نامزد برنده نیز خواسته است تا رییس‌جمهور تمام افغانستان باشد و برای وفاق ملی در کشور تلاش نماید.
در حال حاضر کمیسیون شکایات انتخاباتی در حال بررسی بیش از ۸۰۰ شکایت رسمی و کتبی است که به گفته مسوولان این کمیسیون، می‌تواند بر نتایج انتخابات تاثیر بگذارد.
کمیسیون انتخابات نیز تاکنون نتایج قسمی انتخابات را اعلام کرده که براساس آن داکتر عبدالله، اشرف‌غنی احمدزی و زلمی رسول به ترتیب اول، دوم و سوم هستند. این نتایج براساس ده فیصد آرا از ۲۶ ولایت اعلام شده و قرار است که در روز چهارم ثور، نتایج ابتدایی از سوی کمیسیون مستقل انتخابات اعلام شود.
در همین حال کمیسیون شکایات انتخاباتی گفته است این امکان وجود دارد در نتیجه بررسی و رسیدگی به شکایات، درصدی‌هایی که در نتایج قسمی اعلام شده نیز تغییر کند.
آقای کرزی هم‌چنین گفته است که امیدوار است که حکومت جدید برای ترقی، آرامش، صلح و ثبات در کشور گام‌های اساسی را بردارد.
از روز برگزاری انتخابات تاکنون گمانه‌زنی‌ها در مورد نتایج انتخابات، احتمال تقلب و دستبرد به آرای مردم، گزارش‌های مربوط به مذاکرات پنهانی و نگرانی‌ها از اعمال نفوذ دولت بر نتایج انتخابات تا حدی موجب ایجاد فضای بی‌اعتمادی شده‌ است.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/4/19 ] [ 11:6 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

مقام‌های محلی در ولایت غزنی می‌گویند در اثر حادثه ترافیکی در این ولایت دست کم چهار غیرنظامی کشته و دو تن دیگر زخمی شده‌اند.
به نقل از خبرگزاری بخدی، محمد علی احمدی معاون والی غزنی، روز پنجشنبه گفت که این حادثه ترافیکی زمانی رخ داد که یک موتر نوع کرولا با یک موتر دیگر برخورد کرد که در نتیجه آن چهار غیرنظامی کشته و دو تن دیگر زخمی شده‌اند.

آقای احمدی گفت که زخمی‌های این حادثه به شفاخانه انتقال داده شده و وضعیت یکی از آنان وخیم است.
شاهراه غزنی – قندهار یکی از شاهراه‌های مرگبار به شمار می‌رود و همه‌ساله ده‌ها نفر در اثر حادثه ترافیکی جان خود را از دست می‌دهند.
نبود علام ترافیکی، خرابی جاده‌ها به دلیل انفجار و بی‌احتیاطی رانندگان از عوامل اصلی بروز حادثات ترافیکی در شاهراه کابل – غزنی عنوان شده است.
مسوولان ترافیکی در شاهراه کابل- غزنی همواره از رانندگان خواسته‌اند تا در هنگام رانندگی احتیاط لازم را رعایت کنند.
چندی پیش نیز در نتیجه واژگون شدن یک موتر مسافربری در مربوطات این ولایت دست‌کم چهار نفر کشته و چهل تن دیگر زخمی شدند.
در همین‌حال، مقام‌های محلی ولایت غزنی می‌گویند که در یک رویداد دیگر بر اثر انفجار ماین کنار جاده در این ولایت دو نفر کشته و یک تن دیگر زخمی شده‌اند.
محمد علی احمدی با تایید این رویداد به خبرگزاری بخدی گفته است: «این انفجار حوالی ساعت ده قبل از ظهر روز پنجشنبه زمانی رخ داد که یک موتر نوع کرولا در منطقه موسوم به اسفندی در مربوطات شهر غزنی با ماین کناره جاده برخورد کرد.»
اقای احمدی گفت که در این رویداد دو سرنشین این موتر کشته و یک تن دیگر زخمی شده‌اند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع :8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/4/19 ] [ 11:5 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

یوه افغان چارواکی ویلی دی چې د فاریاب ولایت له زندان څخه د طالبانو درې تنه غړی په تیښته بریالی شوی دی. په دې پیښه که د زندان درې تنه ساتونکی هم وژل شوی.

د دویچه‌وله په وینا، د فاریاب ولایت ویاند احمد جاوید دیدار، د جمعې په ورځ وویل چې دغه زندانیان د همدې ورځې په شپه له زندان څخه په تیښته بریالی شوی دی. هغه زیاته کړې ده چې تر دې مخکې تښتیدلو کسانو په زندان کې وسلو ته لاسرسی پیدا کړی وو چې په مرسته یې له زندان څخه په وتلو بریالی شوی دی.
د دغه دولتی چارواکی په خبره یو بل زندانی چې د پیښې پر مهال یې د تیښتې هڅه کوله، د ساتونکو له خوا وژل شوی دی. دا چې د طالبانو دغو غړو په زندان کې څرنگه وسلو ته راسرسی پیدا کړی وو لا تر اوسه پورې روښانه نه ده.
دیدار ویلی دی چې تښتیدلی کسان د طالبانو د ډلې ټیټ پوړی غړی دی چې د سړک د غاړې بمونو د ځای پر ځای کولو په تور نیول شوی ول.
ویل شوی دی چې دغو څلور تنو د شپې هغه وخت چې زندانیان شمیرل کیدل په تیښتې اقدام وکړ. هغوی لومړی پر ساتونکو باندې لاسی بمونه اچولی دی او بیا یې ورباندې لږ تر لږه د یوې تومانچې په واسطه ډزې کړی.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/4/19 ] [ 11:4 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
در نتیجه قیام مردمی علیه طالبان تروریست در ولایت لغمان، بیست قریه در ولسوالی علینگار این ولایت از وجود طالبان پاکسازی شده است.

به نقل از خبرگزاری بخدی، دفتر مطبوعاتی ولایت لغمان، روز پنج‌شنبه در اعلامیه‌ای گفته است: «۳۰۰ تن از باشندگان ولسوالی علینگار ولایت لغمان به رهبری حضرت نور پشه‌ای‌وال با وسایل و ابزار دست‌داشته‌ی ‌شان در برابر گروه طالبان دست به قیام مردمی زدند.»
در اعلامیه آمده است که قیام مردمی علیه طالبان تروریست در قریه‌های دره نورلام صاحب، پړوایی، پریانه، جبارخیل و مندل ولسوالی علینگار صورت گرفته که در نتیجه، این قریه‌ها از وجود طالبان پاکسازی شده‌اند.
دفتر مطبوعایت ولایت لغمان گفته که گروه طالبان در ولسوالی علینگار همواره تلاش داشت تا دروازه مکاتب را بر روی کودکان و جوانان بسته کند.
نیروهای امنیتی نیز در این زمینه با مردم ولایت لغمان همکاری کرده‌اند.
لغمان در شرق کشور از ولایت‌های نسبتا نا امن کشور است که طالبان درآن نفوذ دارند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/4/19 ] [ 11:3 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

مقام‌های محلی در ولایت بدخشان می‌گویند در نتیجه حمله طالبان تروریست بر کاروان نیروهای امنیتی چهار سرباز پولیس زخمی شده‌اند.
این رویداد حوالی ساعت ده صبح روز جمعه در منطقه موسوم به سرپل، از مربوطات ولسوالی جرم ولایت بدخشان رخ داده است.
به نقل از خبرگزاری بخدی، نور آقا نادری، ولسوال جرم ولایت بدخشان با تایید این رویداد گفته است که طالبان صبح روز جمعه بر کاروان سربازان پولیس سرحدی حمله کردند.
او تاکید کرده است که در این حمله چهار سرباز پولیس سرحدی زخمی شده‌اند.
ولسوال جرم در مورد تلفات طالبان جزییاتی ارایه نکرد.
ولایت بدخشان در شمال کشور از ولایت‌هایی نسبتا ناامن است که افراد مسلح وابسته به گروه تروریستی طالبان در آن نفوذ دارند.
طالبان هر ازگاهی بر کاروان نیروهای امنیتی حمله می‌کنند.
در حمله صبح روز جمعه به غیرنظامیان آسیبی نرسیده است.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح


موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/4/19 ] [ 11:1 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

مقام‌های دولتی بازجویی از یک افسر پولیس را که عکاس خبری اسوشیتدپرس را کشت و یک خبرنگار دیگر این خبرگزاری را زخمی کرد، آغاز کردند.

به گزارش دویچه‌وله، مقام‌های امنیتی محلی که با این افسر پولیس پس از بازداشت‌اش صحبت کردند، می‌گویند، او یک فرد مذهبی و آرام به نظر می‌آمد و ممکن است تحت تاثیر
افراطی‌های اسلام‌گرا قرار گرفته باشد. گزارش‌های شاهدان و مقام‌ها تا به حال این تصور را ایجاد کرده است که این تیراندازی با برنامه‌ریزی قبلی انجام نشده است.
اما وزارت داخله که از روند بازجویی نظارت می‌کند، به اسوشیتدپرس گفته که گمانه زنی در مورد انگیزه فرد ضارب در این مرحله تحقیقات هنوز زود است. حمله افسر پولیس در خوست به مرگ انیا نیدرینگ هاوس، عکاس خبری اسوشیتدپرس و جراحت جدی کیتی گنون، خبرنگار ارشد این خبرگزاری منجر شد.
این تیراندازی روز جمعه، یک روز پیش از برگزاری انتخابات در برابر ده‌ها نیروی امنیتی و کارمندان انتخاباتی در محوطه به شدت تحت محافظت حکومتی واقع در خوست انجام شد.
نیدرینگ هاوس و گنون به همراه یک کارمند حق‌الزحمه‌ای اسوشیتدپرس و یک ترجمان در یک کاروان موترهای کارمندان انتخاباتی از شهر خوست به سوی ولسوالی تنی در حال سفر بودند.
فرد تیرانداز که طبق تحقیقات نقیب‌الله نام دارد و یونیفورم پولیس را بر تن داشت، به گزارش شاهدان و مقام‌های نظامی به موتر این دو خبرنگار نزدیک شد، فریاد زد: «الله اکبر» و سپس شروع به تیراندازی نمود.
صدیق صدیقی، سخنگوی وزارت داخله روز چهارشنبه در یک مصاحبه گفته، نکته مثبت این است که فرد ضارب این بار زنده است، زیرا معمولا در چنین مواردی، سوقصد کننده یا کشته می‌شود و یا فرار می کند. اما پولیس افغانستان این بار به گفته او «حرفه‌ای» عمل کرده و فرد مظنون را بلافاصله گرفتار کرده است.
گل ظاهر، رییس پولیس ولسوالی تنی گفته که او یکی از نخستین کسانی بود که با نقیب‌الله پس از تیراندازی صحبت کرده است. او در یک مصاحبه تلیفونی با اسوشیتدپرس گفته است: «من بازداشت‌اش کردم. من از او پرسیدم: چرا این کار را کردی؟ نقیب‌الله گفت: نمی‌دانم.»
با وجود این فرد مظنون به مقام‌های ولایتی که از او در روزهای بازداشتش در خوست بازجویی کرده‌اند، در مورد انگیزه‌اش توضیحات متفاوت داده است.
منبع : 8 صبح 
گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه



موضوعات مرتبط: اخبار
[ 2014/4/12 ] [ 9:8 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

شنبه هفته پیش، زمانی‌که خانواده‌ام برای شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراهای ولایتی افغانستان آماده می‌شدند، پدرم با مهربانی تمام، از همه خواست در یک محل رای ندهند و برای رای‌دهی، به محل‌های گوناگون بروند. او نگران حملات انتحاری طالبان بود، حملاتی که گاهی، جان تمام اعضای برخی از خانواده‌ها را می‌گیرد. پدرم گفت: «همه باهم نروید.»


حمله‌های اخیر طالبان و خاطرات تقلب در انتخابات سال ۲۰۰۹، عنوان‌های درشت رسانه‌های چاپی جهانی در هفته پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراهای ولایتی بود. به‌گونه مثال مجله تایم در صفحه پشتی‌اش عباره «برگشت طالبان» را تیتر زده بود. «هواپیماهایی که ]به افغانستان[ می‌آیند، نیمه‌خالی‌اند» عنوان یکی از مطالب نیویارک‌تایمز بود. ناظران بین‌المللی هم که ستون‌پایه نظارت از انتخابات را تشکیل می‌دادند، از افغانستان بیرون شدند.
اما افزایش حمله‌های پیش از انتخابات طالبان- به‌ویژه قتل کودکان و غیرنظامیان در هوتل سرینای کابل- نوعی اعتراض و مقاومت را در میان افغان‌ها برانگیخت. پیش از شروع رای‌گیری، میزان این اعتراض و مقاومت قابل اندازه‌گیری نبود.
تدابیر شدید و بی‌سابقه امنیتی- حکومت تمام امکانات و ظرفیت‌های امنیتی را بسیج کرده بود، حتا دانشجویان اکادمی نظامی، به کار گرفته شده بودند- در کنار این‌که تامین امنیت را نوید می‌داد، شاید سبب افزایش ترس شده بود؛ مردم ترجیح می‌دادند از منزل بیرون نشوند و در خانه‌های خود بمانند. گزارش‌های رسیده از شهر خشونت زده قندهار، از جاده‌های خالی حکایت می‌کرد.
اما به‌زودی تصویر صف‌های طولانی رای‌دهندگان، روی صفحه تلویزیون‌ها و شبکه‌های اجتماعی ظاهر شد. در یک تصویر، صفی از زنان رای‌دهنده به چشم می‌خورد که برای در امان ماندن از باران، چتر پلاستیکی به سر کشیده بودند. در تصویر دیگر دو کودک دیده می‌شد که به پدر نابینای‌شان، کمک می‌کردند تا رای بدهد. به‌نظر می‌رسید که بسیاری از افغان‌ها با شهامت بی‌نظیر، به پای صندوق‌های رای رفته‌اند.
در خانواده ما، من آخرین کسی بودم که رای دادم. من در نیمه اول روز در خانه بودم، به خبرهای تلویزیون نگاه می‌کردم و منتظر بودم که دیگر اعضای خانواده از محل‌های رای‌گیری برگردند. مادرم که با عصا در روزهای بارانی راه می‌رود، رفته بود تا با مادرکلانم یکجا رای بدهند. مادرم موقع رای دادن تازه متوجه شده بود که عینکش را در خانه فراموش کرده است. او گفت «رای دادن به نامزد ریاست‌جمهوری آسان بود، اما هرچه تلاش کردم، نتوانستم، به کسی‌که می‌خواستم در شورای ولایتی رای دهم.»
در برگه رای انتخابات ریاست‌جمهوری، نام یازده نامزد درج بود، سه تن از این نامزدان پیش از روز رای‌گیری، از نامزدی‌شان منصرف شده بودند. در برگه رای شورای ولایتی کابل اما نام ۴۵۷ نامزد درج شده بود، مادرم هرچه تلاش کرده بود که نام زنی را که تبلیغات تلویزیونی‌اش روی او اثر گذاشته بود پیدا کند، نتوانسته بود. بالاخره از جستجو دست برداشته و در پهلوی عکس یک بانوی دیگر، علامت زده بود. پدرم وقتی غذا می‌خوردیم به شوخی برایش گفت «هر گناهی که آن نامزد در آینده مرتکب شود، تو شریکش خواهی بود.»
بالاخره نوبت رای دادن من رسید. من دو گزینه داشتم، یا باید در مکتبی رای می‌دادم که در کودکی در آن درس می‌خواندم، یا در مسجدی که جمعه‌ها در آن نماز ادا می‌کردم. من مسجد را انتخاب کردم، به‌دلیل این‌که نزدیک خانه ما بود. آسمان ابری، هوا را تاریک ساخته بود، اما صف رای‌دهندگان کنار دیوار مسجد بسیار منظم بود. پشت سرمن مرد چشم‌سبز و سال‌خورده‌ای ایستاده بود. او با دخترش به دو محل دیگر هم رفته بود، اما به‌دلیل ازدحام نتوانسته بود رای بدهد، تا این‌که خودش را به این‌جا رسانده بود. پس از چهل‌وپنچ دقیقه به ورودی مسجد رسیدم. چپلی‌هایم را از پا درآوردم و داخل شدم. در درون حیاط مسجد ناظران حضور داشتند، به ستون‌های سنگی تکیه زده بودند و به قطار رای‌دهندگان نگاه می‌کردند.
یک کارمند انتخابات، کارتم را دید و آن را سوراخ کرد، بعد دستم را بررسی کرد تا پیش از این رای نداده باشم، پس از این‌که مطمین شد رای نداده‌ام، انگشتم را با یک پارچه نمناک پاک کرد و بعد آن را با رنگ آبی، رنگی کرد. بعد همین کارمند به شصتم رنگ نامریی زد، رنگی که صرف با چراغ مخصوص قابل دید است. پس از آن، دو برگه رای دریافت کردم و به سمت جایگاه رای‌دهی رفتم. پنچ دقیقه پس از ورود به حیاط مسجد، کار رای دادنم تمام شد.
خیلی شادمان بودم، برای اولین‌بار بود که رای می‌دادم، اما وقتی بیرون شدم دریافتم که چپلی‌هایم گم شده است. موذن مسجد که در آن روز کارمند انتخابات بود، کفش‌های خودش را به من امانت داد. برادرم با اشاره به گم شدن کفش‌های مردم در هنگام نماز در مسجدها به شوخی گفت: «باید امروز علامه‌ای می‌گذاشتند که نشان می‌داد، انتخابات است، نه نماز جمعه.»
در پایان روز، زمان رای‌دهی در سراسر کشور تمدید شد. برگه‌های اضافی رای به برخی از محل‌ها فرستاده شد و اعلام شد که بین هفت تا هفت‌ونیم میلیون افغان که ۶۰ درصد واجدان شرایط را در بر می‌گیرد، در انتخابات شرکت کرده‌اند.
«روز انگشت‌های آبی» تیتری بود که در روزنامه ۸صبح- بزرگ‌ترین روزنامه آزاد کشور- خواندم. سمیع حامد شاعر افغان هم انتخابات را «لحظه پیروزی انگشت بر مشت» توصیف کرده بود. وزارت داخله ۱۴۰ حمله را در روز انتخابات ثبت کرده بود. حملات در روستاهای دوردست و برخی از مناطق نزدیک به کابل صورت گرفته بود. شب پیش از انتخابات طالبان در برخی از مناطق شب‌نامه پخش کرده بودند و می‌خواستند، سطح مشارکت در انتخابات پایین باشد، اما هیچ حادثه جدی امنیتی در روز انتخابات اتفاق نیفتاد.
شمارش آرا با پایان رای‌گیری شروع شد. در دو مرکز رای‌دهی در شمال کابل، من به چشم سر دیدم که ناظران، به دقت دسته‌بندی و شمارش آرا را که توسط کارمندان انتخاباتی صورت می‌گرفت، نظارت می‌کردند. یک برگه را هم دیدم که روی تمام نام‌های آن خط کشید شده بود، روشن بود که این یک رای اعتراضی است. فردای روز رای‌گیری، ورقی که نشان‌دهنده نتایج شمارش آرا بود، در پشت در هر محل رای‌گیری نصب شده بود.
دو روز پس از رای‌گیری، تقریبا هر افغان در شبکه‌های اجتماعی به یک تحلیلگر آماتور اطلاعات و آمار بدل شده بود. آنان با رسم جدول‌ها و گراف‌ها، درصدی آرای نامزد مورد نظر خود را تا ۹۰ درصد نشان می‌دادند. عکس‌ها و ویدیوهایی که مدعی در تقلب در انتخابات بود هم در شبکه‌های اجتماعی پخش شد.
با این همه، نوعی خوش‌بینی و باور به روندهای دموکراتیک که هنوز هم شکننده است و هم‌چنان حس اعتماد به نیروهای امنیتی داخلی که پس از خروج نیروهای بین‌المللی، تمامی مسوولیت‌ها را می‌گیرند به‌میان آمده است.
اما این خوش‌بینی به‌دلیل احتمال منازعه نامزدان روی نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری، شکننده است.
منبع : 8 صبح 
گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه



موضوعات مرتبط: اخبار، سیاسی
[ 2014/4/12 ] [ 9:3 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

مسوولان کمیسیون شکایات انتخاباتی می‌گویند که تاکنون سه هزار و ۱۳۴ مورد شکایت در این کمیسیون ثبت شده است. مسوولان این کمیسیون می‌افزایند که روند رسیدگی به شکایات در سی‌وچهار ولایت آغاز شده است.


کمیسیون شکایت‌های انتخاباتی در حالی از ثبت بیش از سه‌هزار مورد شکایت خبر می‌دهند که اخیرا موسسه انتخابات آزاد و عادلانه افغانستان، فیفا، گزارش داد نزدیک به یازده‌هزار شکایت را در سراسر کشور ثبت کرده است.
براساس گزارشی که روز چهارشنبه، ۲۴ حمل، توسط فیفا منتشر شد، پر شدن صندوق‌های رای، شرکت افراد زیر سن در انتخابات، رای‌ دادن مردان به جای زنان و تهدیدهای امنیتی و هزاران مورد دیگر در روز برگزاری انتخابات ثبت شده است.
فیفا که از روند انتخابات نظارت می‌کند، می‌گوید که در روز انتخابات بیشتر از نه‌هزاروپنج‌صد نظارت‌کننده داشته است. هرچند فیفا، انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراهای ولایتی شانزدهم حمل را بهتر از انتخابات‌های گذشته توصیف کرده‌، اما در گزارش خود می‌گوید که تخطی‌ها و تخلف‌های زیادی نیز مشاهده شده است. این نهاد نظارت‌کننده می‌گوید که میزان تخلفات نسبت به انتخابات‌های گذشته، کم‌تر است.
موسسه انتخابات آزاد و عادلانه افغانستان می‌گوید که در روز انتخابات ۳۲۳ مرکز عمدتا در ولایات غزنی، ننگرهار، هرات، پکتیکا و نیمروز مورد تهدید مستقیم تروریستان بوده و ۴۳۷ مرکز هم به‌دلیل تهدیدها‌ مسدود بود.
براساس گزارش فیفا، در بیش از پنج‌صد محل رای‌دهی، مردان به نیابت از زنان رای داده و این موارد بیشتر در ولایات پکتیکا، ننگرهار و غور به مشاهده رسیده است. ناظران فیفا نزدیک به یک هزار مورد از شرکت افراد زیرسن در روند رای‌دهی را نیز گزارش کرده‌اند. براساس این گزارش، در ۹۹۸ محل رای‌دهی افراد زیرسن رای‌ داده که بیشتر این موارد در ولایات تخار، هرات، بغلان، کابل و بدخشان مشاهده شده است.
ناظران موسسه انتخابات آزاد و عادلانه افغانستان در ۱۴۱ محل مواردی پرشدن صندوق‌های رای را نیز ثبت کرده‌اند که این موارد بیشتر در ولایات ارزگان، غور، بادغیس، بغلان، پروان، هرات، بدخشان و قندهار اتفاق افتاده است.
با این‌حال، مسوولان کمیسیون رسیدگی به شکایات انتخاباتی می‌گویند که به شکایاتی که تاکنون صورت گرفته، جدا رسیدگی خواهد شد.
نادر محسنی، سخنگوی این کمیسیون، می‌گوید که از مجموع سه هزار و ۱۳۴ مورد شکایت ثبت شده به کمیسیون رسیدگی به شکایات انتخاباتی، هزاروسه‌صدوسی مورد آن توسط تلیفون ثبت شده اما اسنادی در مورد این شکایت‌ها ارایه نشده است. به‌گفته‌ی او، دیگر موارد آن با اسناد و شواهد درج شده است.
سخنگوی کمیسیون رسیدگی به شکایات انتخاباتی با بیان این‌که شکایت‌ها در سی و چهار ولایت مورد بررسی و رسیدگی قرار خواهد گرفت، گفت: «کار رسیدگی به شکایات آغاز شده اما هنوز بررسی‌های نهایی ما شروع نشده است.»
براساس تقویم انتخاباتی، روند رسیدگی به شکایات انتخاباتی از هجدهم حمل آغاز شده و قرار است تا هفدهم ثور به تمامی شکایات ثبت‌شده رسیدگی شود. پس از رسیدگی به شکایات، کمیسیون شکایات انتخاباتی در هجدهم ثور نتیجه نهایی بررسی‌های خود را به کمیسیون مستقل انتخابات ارایه خواهد کرد.
با این‌حال، احمدضیا رفعت، استاد دانشگاه کابل و عضو پیشین کمیسیون شکایات انتخاباتی، می‌گوید که این بار تمام شکایات در مرکز مورد بررسی قرار نمی‌گیرد و کمیسیون شکایات انتخاباتی می‌تواند به موقع به شکایات رسیدگی کند. آقای رفعت گفت هرچند رسیدگی به تخلف‌ها و تقلب‌ها توسط کمیسیون رسیدگی به شکایات انتخاباتی دشوار نخواهد بود، اما همکاری کمیسیون مستقل انتخابات نیز در رسیدگی به شکایات یک مساله اساسی به شمار می‌رود.
در انتخابات اخیر بیش از هفت‌صد مورد شکایت به کارمندان کمیسیون مستقل انتخابات نسبت داده شده که به‌گفته‌ی احمدضیا رفعت، کمیسیون شکایات انتخاباتی می‌تواند این شکایت‌ها را نیز با در نظرداشت اسناد و مدارک موثق، مورد رسیدگی قرار دهد. آقای رفعت می‌افزاید که کمیسیون شکایات انتخاباتی می‌تواند پس از رسیدگی به شکایت‌های نسبت داده شده به کارمندان کمیسیون مستقل انتخابات، این کارمندان را به نهادهای عدلی و قضایی معرفی کند.
سومین دور انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراهای ولایتی کشور روز شبنه، شانزدهم حمل برگزار شد. این انتخابات که با تهدیدهای جدی تروریستی همراه بود، با حضور گسترده مردم موفقانه برگزار شد.

منبع : 8 صبح
گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

موضوعات مرتبط: اخبار، سیاسی
[ 2014/4/12 ] [ 9:2 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

- دولت مرادی

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های انتخابات دیروز، حضور پرشور مردم اعم از زن و مرد در این پروسه بود. براساس گزارش‌های منتشر شده در رسانه‌ها و صفحات اجتماعی، حضور مردم در انتخابات بی‌سابقه بود. در برخی از گزارش‌ها گفته شده است که حضور مردم در انتخابات امسال به مراتب بیشتر از حضور آنان، در اولین انتخابات ریاست‌جمهوری بوده است. این نشان می‌دهد که علی‌رغم تهدیدهای امنیتی که از سوی طالبان صورت گرفت، مردم اراده جدی دارند تا در تعیین سرنوشت سیاسی جامعه سهیم باشند. به جرات می‌توان گفت که این حضور به‌معنای جواب منفی صریح به بازگشت طالبان است.


حضور جدی و گسترده مردم در انتخابات، در حالی صورت می‌گیرد که تصور می‌شد مردم به‌دلیل چالش‌های متعددی که در جامعه وجود دارد، با نوعی بی‌باوری نسبی به این پروسه برخورد کنند. از یک سو تهدیداتی از سوی مخالفان مسلح دولت و در واقع مخالفان پروسه‌های دموکراتیک وجود داشت و از سوی دیگر دولت ۱۲ ساله تحت مدیریت آقای کرزی، به اندازه کافی نتوانسته بود در برابر مردم مسوولیت‌پذیرانه عمل کند. ناکامی دولت ۱۲ ساله تحت مدیریت آقای کرزی، در مبارزه با تروریزم و ناامنی، مواد مخدر، فساد اداری و چالش‌های دیگر باعث شده بود تا میزان اعتماد مردم، به دولت و پروسه‌های مربوط به ایجاد و تغییر و تبدیل در مدیریت دولت، کاهش یابد.
اما بر خلاف این تصور، دیده شد که مردم به‌شکل وسیع و گسترده در پروسه انتخابات شرکت کرده و تهدیدات احتمالی امنیتی را نیز نادیده گرفته و در تمامی ولایت‌های کشور و حتا در بخش‌هایی که گفته می‌شد از نظر امنیتی در وضعیت خوبی قرار ندارد، نادیده گرفتند. از همین‌رو برخی از کارشناسان گفته‌اند که یکی از مهیج‌های اصلی برای شرکت گسترده مردم در انتخابات، زورگویی‌های ناشی از سوی طالبان می‌باشد. مردم با شرکت در این پروسه، نشان دادند که به بازگشت طالبان به قدرت هرگز علاقه‌مندی ندارند و ادعاهای احتمالی که در خصوص جایگاه و پایگاه داشتن طالبان، در نزدم مردم صورت می‌گیرد، از حقیقت و واقعیت لازم برخوردار نیست.
به جرات می‌توان گفت که اگر در محدود مناطقی که از اثر ناامنی مراکز رای‌دهی، مسدود ماند نیز انتخابات برگزار می‌شد، مردم در همین مناطق نیز حضور می‌یافتند و در پروسه انتخاب رییس‌جمهور و اعضای شوراهای ولایتی کشور اشتراک می‌کردند و مخالفت صریح خود را با گروه طالبان که در تلاش برای رسیدن به قدرت از راه زور می‌باشد، نشان می‌دادند. چنان‌چه پیش از برگزاری انتخابات نیز در برخی از گزارش‌ها به همین موضوع اشاره شده بود که مردم ساکن در مناطق ناامن نیز خواستار باز شدن مراکز انتخاباتی بوده‌اند.
سهم‌گیری جدی و گسترده مردم در انتخابات که نشان‌دهنده علاقه‌مندی آنان در ترسیم سرنوشت سیاسی جامعه می‌باشد، می‌تواند در مسوولیت‌پذیری دولت آینده نیز تاثیرگذار باشد. زیرا حضور مردم در انتخابات نشان‌دهنده توقع مردم از دولت آینده است. وقتی مردم در انتخابات حضور می‌یابند، به‌معنای این است که می‌خواهند دولت آینده را با دست‌های خویش تهداب‌گذاری کنند. از این رو دولت آینده باید توقع مردم نسبت به خود را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین اولویت‌های کاری خود در نظر بگیرد. آن‌چه به صراحت می‌توان گفت این است که دولت آینده باید به امیدی که مردم به پروسه انتخابات بسته و با همین امید در این پروسه اشتراک کرده‌اند را در نظر داشته و تلاش کند تا با مسوولیت‌پذیری در برابر دولت برخورد کرده و میزان ارایه خدمات مورد توقع مردم از دولت را ارتقا دهد.
هم‌چنین می‌توان گفت که حضور مردم آن هم به صورت گسترده و قوی در انتخابات ۱۶ حمل، یک خط روشن را در برابر دولت آینده در خصوص برخورد این دولت، با گروه طالبان به‌عنوان یک گروهی که به‌صورت مسلحانه در برابر دولت به جنگ می‌پردازد، باز می‌کند. مردم نشان دادند که در برابر طالبان مبارزه می‌کنند و این مبارزه با شرکت در پروسه رای‌دهی نشان دادند. از این‌رو مردم این انتظار را دارند که دولت آینده نیز که در واقع براساس اراده مردم باید عمل کند، بایستی همین برخورد را در برابر گروه طالبان و سایر گروه‌های مسلح مخالف دولت داشته باشد. انتظار جدی مردمی که به‌خصوص در مناطق نسبتا ناامن در انتخابات شرکت کرده و خود را در معرض احتمال خطر قرار داده‌اند، از دولت آینده این خواهد بود که این دولت به مانند دولت تحت مدیریت آقای کرزی با گروه طالبان باج پردازانه عمل نکند.
براساس تحلیل‌های صورت گرفته از سوی بسیاری از کارشناسان، یکی از علل اصلی قدرت گرفتن طالبان در برابر دولت و هم‌چنین مردم افغانستان این بوده است که از سوی دولت در برابر این گروه به‌صورت قاطع و به‌گونه سرکوب‌گرانه برخورد صورت نگرفته است.
منبع : 8 صبح 
گروهی بخش سیاسی هفته نامه ی ندای غزنه



موضوعات مرتبط: سیاسی، ديدگاه هاي
[ 2014/4/6 ] [ 9:34 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

از ۱۶ حمل به‌عنوان روز سرنوشت یاد شد. میلیون‌ها شهروند در  اولین ساعات روز گذشته، به پای صندوق‌های رای رفتند. مردم افغانستان با صف‌های بی‌نظیر حماسه‌ی بزرگ را خلق کردند. این حضور با هیچ ادبیاتی وصف نمی‌شود. در برابر این شکوه و حضور تنها یک جمله می‌توان گفت: «در برابرتان سر تعظیم فرود می‌آوریم.»


حضور گسترده‌ی مردم پیام‌های روشنی را به همراه داشت. پیام این حضور برای همه‌ی کشورها منطقه و جهان روشن است. افغانستان دیگر به عقب برنمی‌گردد. مردم افغانستان به افراط‌گرایی، خشونت، طالب و ترور پاسخ منفی دادند. این حضور نشان داد که مردم افغانستان از تهدید و ترور هراسی ندارد. آن‌ها شجاعت و قهرمانی خود را در صف‌های طولانی به نمایش گذاشتند. کشورهای جهان پیام افغان‌ها را دریافت کنند. افغان‌ها نشان دادن که به ارزش‌های دموکراتیک، دموکراسی و انتخابات باورمند می‌باشند.
برگزاری انتخابات در فضای امن نشان داد که نیروهای امنیتی نیز در توانمندی و قابلیت فراوان برخوردار شده‌اند. امنیت انتخابات ۹۳ به مراتب از هر دور دیگر بهتر بود. هیچ رویدادی که سبب اخلال پروسه شود صورت نگرفت.
انتخابات ۹۳ مدیریت نهادهای دموکراتیک را نیز به  نمایش گذاشت. اکنون نهادهای دموکراتیک از توانمندی برای اجرای برگزاری انتخابات برخوردار شده‌اند. هرچند که کمبود رای‌دهی به‌عنوان یک مشکل در اجرای این پروسه مطرح شد. با آن‌هم این مدیریت قابل ستایش است. مردم افغانستان در ماه‌های اخیر روزهای پرکاری را پشت سر گذراندند. حالا باید صبر کرد تا نهادهای رسمی نتایج انتخابات را اعلام کنند.
گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه 
منبع : 8 صبح



موضوعات مرتبط: اخبار، سیاسی، اجتماعی، خبر های تازه از افغانستان و جهان
[ 2014/4/6 ] [ 9:25 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

 شنبه، شانزدهم حمل، مردم افغانستان شاهد سومین دور انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراهای ولایتی بودند. روند رای‌گیری در میان تهدیدهای جدی امنیتی با حضور گسترده مردم به پای صندوق‌های رای، موفقانه سپری شد.


ساعت هفت و پانزده دقیقه صبح، احمدیوسف نورستانی، رییس کمیسیون مستقل انتخابات با ریختن رای‌ خود به صندوق، رسما روند رای‌دهی را در سراسر کشور آغاز کرد. آقای نورستانی پس از ریختن رای‌ خود به صندوق، در جمع خبرنگاران از فعالیت نیروهای امنیتی و رسانه‌ها در جهت تامین امنیت رای‌دهندگان و تشویق مردم برای حضور در انتخابات، ابراز قدردانی کرد و از مردم خواست که به‌صورت گسترده به پای صندوق‌های رای بروند.
رییس کمیسیون مستقل انتخابات، در این گفتگو با خبرنگاران، افزود که در این انتخابات از دو نوع رنگ برای نشانی کردن انگشتان رای‌دهندگان استفاده می‌شود که یکی از این رنگ‌ها از کیفیت بالایی برخوردار است و بدون یک نوع چراغ مخصوص قابل دید نیست.
با آغاز روند رای‌دهی، حامد کرزی رییس‌جمهور کشور با معاونین خود به لیسه امانی حضور یافتند و با ریختن آرای خود به صندوق، از مردم خواستند آزادانه و سری نامزدان مورد نظر خود را انتخاب کنند. حامد کرزی گفت که حضور گسترده مردم در انتخابات باعث مشروعیت بیشتر نظام آینده می‌شود.
محمدیونس قانونی نیز پس از ریختن رای خود به صندوق، از روز شنبه به‌عنوان یک روز تاریخی یاد کرد و گفت امروز برای مردم افغانستان جشن ملی است.
تمامی نامزدان انتخابات ریاست‌جمهوری نیز با معاونین خود به پای صندوق‌های رفته و به نامزدان مورد نظر خود رای دادند. این نامزدان از تلاش‌های نیروهای امنیتی کشور در تامین امنیت رای‌دهندگان ابراز قدردانی کردند.
لحظاتی پس از آغاز روند رای‌دهی، وزارت امور داخله اعلام کرد که دو تن از ماموران امنیتی را به اتهام تلاش به تقلب، از ولایت میدان وردک بازداشت کرده است. این وزارت در اعلامیه‌ای گفت که دو تن از ماموران امنیتی در این ولایت قصد داشتند تا با استفاده از فرصت، پنج صندوق را از اوراق رای‌دهی پر کنند. این دو نفر بازداشت شده مدیر جنایی قوماندانی امنیه ولسوالی سیدآباد و یک کارمند ریاست امنیت ملی ولایت میدان وردک هستند.
سه ساعت پس از آغاز روند رای‌دهی، مقام‌های وزارت امور داخله تشکیل جلسه داده و وضعیت امنیتی را در سراسر کشور مورد ارزیابی قرار دادند.
پس از این جلسه، وزارت امور داخله اطمینان داد که هیچ حادثه‌ی امنیتی در کشور اتفاق نیافتده که منجر به مختل شدن روند رای‌دهی شود. وزیر امور داخله در این جلسه با مسوولان امنیتی زون‌های هشت‌گانه صحبت کرده و این مسوولان به وزیر داخله اطمینان دادند که رای‌دهندگان می‌توانند با خاطر آرام به پای صندوق‌های رای بروند.
در حدود ساعت یازده پیش از ظهر، برخی از انتقادها و شکایت‌ها در مراکز رای‌دهی بلند شد. مریم کوشا از مسوولان دیده‌بان شفافیت افغانستان در تماسی به روزنامه ۸صبح گفت که در مرکز رای‌دهی در لیسه ملکه ثریا در مربوطات ناحیه چهارم شهر کابل، دو تن از کارمندان کمیسیون مستقل انتخابات رای‌دهندگان را تشویق می‌کنند که به نامزد خاصی رای دهند.
در برخی از مناطق، در جریان رای‌دهی باران سنگین نیز می‌بارید، اما این مشکل باعث بیرون شدن مردم از صف‌های طولانی نشد. در برخی از مراکز رای‌دهی در کابل، رای‌دهندگان پلاستیک بر سر خود کشیده بودند و هم‌چنان در صف‌های خود منتظر فرصت رای‌دهی ماندند.
خبرنگاران ۸صبح، از مناطق مختلف کشور از صف‌های طولانی رای‌دهندگان گزارش دادند. این خبرنگاران می‌گویند که مردم بدون هراس ساعت‌ها ایستادند تا فرصت رای دادن را از دست ندهند.
نزدیک ساعت ۱۲ ظهر وزارت امور داخله اعلام کرد که چهار تن را که تلاش داشتند تقلب کنند، از ولایت‌های کابل و قندهار بازداشت کرده است.
در همین لحظه وزارت امور داخله از بازداشت یک حمله‌کننده انتحاری در مربوطات ولسوالی شیرین تگاب ولایت فاریاب خبر داد. این وزارت در اعلامیه‌ای گفت که این حمله‌کننده انتحاری می‌خواست در این ولایت مواد منفجره خود را انفجار دهد.
هم‌چنین چند تروریست طالب هنگامی‌که می‌خواستند یک فیر مرمی هاوان را پرتاب کنند در اثر انفجار هاوان در منطقه تیزین ولسوالی سروبی کشته شده‌اند.
وزارت امور داخله هم‌چنین اعلام کرد که نیروهای سرحدی پاکستان در ادامه تخطی‌های مرزی‌شان بار دیگر دست به پرتاب راکت در مناطق مرزی ولایت‌های کنر، نورستان، پکتیکا و خوست زده‌اند. این وزارت این تخطی‌های اشکار مرزبانان پاکستان را محکوم کرده و خواهان توقف جدی آن شده است.
براساس یک خبر دیگر، در دو رویداد مشابه جداگانه در ولایت کاپیسا، چهار تروریست ماین‌گذار کشته و یک تن دیگرشان زخمی شده‌اند.
این چهار تروریست ماین‌گذار حوالی ساعت ۱۱:۰۰ پیش از چاشت روز شنبه هنگامی که قصد جاسازی ماین‌های کنار جاده‌ای را در مسیر جاده ولسوالی تگاب ولایت کاپیسا داشتند، به اثر انفجار ماین جاسازی شده خودشان کشته شدند. در میان کشته‌شدگان ملا گل روز، ملا بهرام و ملا منصور که تازه از پاکستان به‌منظور حملات تروریستی به ولایت کاپیسا اعزام شده بودند، نیز شامل بودند.
پس از ساعت یک بعد از ظهر، گزارش‌هایی در مورد تمام شدن اوراق رای‌دهی در برخی از حوزه‌های رای‌گیری گزارش شد. در برخی از حوزه‌های رای‌گیری، به‌ویژه در شهرک طلایی شهر کابل، رای‌دهندگان به‌دلیل تمام شدن برگه‌های رای، دست به اعتراض زدند. مشکل تمام شدن برگه‌های رای‌دهی، با گذشت زمان بیشتر شد و بسیاری از رای‌دهندگان، منتظر ماندند تا برگه‌های جدید برسد.
ساعت یک و پنچاه دقیقه بعد از ظهر، احمدیوسف نورستانی، رییس کمیسیون مستقل انتخابات، در یک کنفرانس خبری اعلام کرد که زمان رای‌گیری برای یک ساعت دیگر تمدید شده است. او گفت در صورت ضرورت، در مراکزی که رای‌دهنده زیاد باقی بمانند، زمان رای‌گیری بازهم تمدید خواهد شد. او در این کنفرانس گفت که ۲۱۱ مرکز به‌دلیل تهدیدها در روز انتخابات مسدود ماند.
اما، برخی از مراکز رای‌دهی به‌دلیل نرسیدن برگه‌های رای‌ پیش از ساعت پنج مسدود شد. ساعت پنج، رسما مراکز رای‌دهی مسدود شدند.
گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه 
منبع : 8 صبح



موضوعات مرتبط: اخبار، سیاسی، اجتماعی، خبر های تازه از افغانستان و جهان
[ 2014/4/6 ] [ 9:23 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

Hassan Khitab Apr 5, 2014 - 21:40

KABUL (Pajhwok): More than seven million (over 60 percent) Afghan voters on Saturday exercised their franchise in the landmark presidential and provincial polls, the Independent Election Commission announced.

IEC Chairman Mohammad Yousaf Nuristani told a news conference in Kabul that 3.5 million people, including 36 percent women, voted before 12.00 noon. He hailed people's wide participation as an expression of confidence in the system.

Until 5pm, when the voting process closed, over 7 million had cast their ballots, he estimated, praising the high voter turnout despite insurgent threats of attacks and rainy weather.

Nuristani acknowledged there had been technical problems, but they would not recur in future elections. He said 211 voting sites across the country could not open, but six of them started work later in the day. 

Should the election go to the runoff stage, the commission was all poised to deal with the challenge, he said, explaining the panel had made the requisite preparations, including the finances involved.

Also present on the occasion was IEC Secretary Ziaul Haq Amarkhel, who hoped the candidate would wholeheartedly respect the public mandate and accept election results.


موضوعات مرتبط: Engalish News and other
[ 2014/4/6 ] [ 9:14 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

KABUL (Pajhwok): Unofficial results obtained by Pajhwok Afghan News suggest none of the eight presidential runners will be able to reach the magic figure of 50+1 percent of votes.

Countrywide voting in the landmark presidential and provincial council polls began at 7.00am and came to a close at 5.00pm after a one-hour extension in the stipulated time. 

More than seven million Afghans exercised their franchise, braving threats of militant attacks and drizzly weather. About 3.5 million people, including 36 percent women, voted before 12.00 noon. Until 5pm, over 7 million had cast their ballots.

Sixty-five Pajhwok reporters in the capital Kabul and all 34 provinces worked until midnight to collect preliminary results from a number of polling stations and centres. They also obtained the relevant documents.

The polling sites, from where this news agency received initial tallies, as many as 133,984 ballots were cast. According to the results, Dr Ashraf Ghani Ahmadzai bagged 42.10 percent of votes, Dr Abdullah Abdullah 40.72 percent and Zalmai Rassoul 7.66 percent.

Abdul Rab Rassoul Sayyaf polled 6.16 percent of ballots, Qutbuddin Hilal 1.73 percent, Mohammad Shafiq Gul Agha Sherzai 1.73 percent, Daud Sultanzoy 0.30 percent and Hedayat Amin Arsala 0.18 percent.

The results indicate none of the wannabes could achieve 50+1 of votes, a situation that will necessitate a run-off election in late May. Pajhwok did its best to acquire results from Panjsher, Badghis, Herat and Nuristan provinces, but failed.


موضوعات مرتبط: Engalish News and other
[ 2014/4/6 ] [ 9:11 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

مبارزات سیاسی، ادبیات سیاسی مختص به زمان و جریان سیاسی خودش را مطرح می‌کند. در مبارزات انتخاباتی جاری افغانستان این ادبیات سیاسی چگونه است؟ این مسأله، موضوع بحث مجله‌ی فرهنگی این هفته رادیوی بی بی سی است. در نخست در بحثی که با روزنامه ۸صبح به صورت مشترک اجرا می‌شود، پرویز کاوه و من آصف معروف برنامه را گردانندگی می‌کنیم. با کاوه جبران نویسنده و استاد دانشگاه و منوجهر فرادیس نویسنده و ناشر بحث را به پیش می‌بریم. 


پرویز کاوه: آقای فرادیس می‌خواهم نخستین سوال را از شما بپرسم. نگرانی شما نبود یک رویکرد ویژه‌ی فرهنگی در شعار‌ها و برنامه‌های انتخاباتی نامزدان است. آیا تا هنوز پابند به چنین برداشتی هستید؛ یعنی تا زمانی که برنامه‌ی فرهنگی مدون در برنامه‌های انتخاباتی ریاست‌جمهوری نیابید، تصمیم به رای نخواهید گرفت؟
منوچهر فرادیس: همان قسمی‌که در مقاله‌ام در سایت فارسی بی‌بی‌سی زیر عنوان «هیچ کس از فرهنگ نگفت به کی رای بدهیم» گفته‌ام،‌ اکنون نیز سوگمندانه باید بگویم- با آن که دو هفته کم‌و‌بیش از نشر آن مقاله می‌گذرد- هنوز پابند این مسأله هستم. من فکر می‌کردم بعد از نشر مقاله- و بعد از آن که مقاله را با بعضی از ستاد‌های انتخاباتی شریک ساختم- نامزدان ریاست‌جمهوری به زودی برنامه‌های فرهنگی خود را اعلان می‌کنند اما سوگمندانه چنین نشد. بلی من هنوز به حرف‌هایی را که در مقاله گفته‌ام پابند هستم؛ به عنوان یک فرهنگی یا کسی که دغدغه زندگی و مسایل‌شان فرهنگ و ادبیات است، من هنوز معتقدم که هیچ کسی حتی واژه فرهنگ را استفاده نکرده است، به استثنای یک نامزد که در یک شعار استفاده کرده و دوباره آن هم حذف شد. هنوز این مشکل پابرجاست.
آصف معروف: اشاره‌ی شما به کدام شعار است؟
منوچهر فرادیس: جناب آقای [اشرف غنی] احمدزی در یکی از شعارهای انتخاباتی‌شان گفته بودند که تمامی ‌خرده‌فرهنگ‌ها باید زیر نام افغان گرد آیند؛ یعنی در واقع در آن مدغم شوند. این شعار بحث‌های زیادی را به‌وجود آورد. نسل نو اعتراض‌های زیادی روی واژه «افغان» یا «اوغان»- که ما می‌گویم متعلق به یک قوم است- دارند. تنها و تنها در انتخابات پیش روی یک بار واژه فرهنگ را من شنیدم. از هیچ نامزدی از نامزدهای مطرح و نامطرح چنین چیزی را نشیده‌ایم. نگرانی‌های من هنوز پابرجا است.
پرویز کاوه: سپاس از شما. جناب جبران، بعضی اصطلاحات در جریان کمپاین‌های انتخاباتی ایجاد می‌شود یا مردم برای نخستین بار با این واژه‌ها مواجه می‌شوند مثل تکت انتخاباتی، بانک رای، رای توده‌ای و… . این اصطلاحات چقدر می‌تواند در روند رشد فرهنگ، رشد زبان و یا هم صدمه رساندن به زبان موثر باشد؟
کاوه جبران: بگذارید من از یک کلیت شروع کنم. من فکر می‌کنم هر روزگاری و عصری به ویژه مقاطع مختلف تاریخی یک خاستگاه معینی دارد. این خاستگاه منبع تغذیه فرهنگ سیاسی همان روزگار می‌تواند باشد. بی‌تردید که ما این خاستگاه را در افغانستان و سیاست امروز افغانستان داریم. منتهی با این تفاوت که این خاستگاه ما، فرهنگی نیست. این خاستگاه بیشتر برخاسته از یک نظامی‌گری است که ما در سه دهه گذشته داشتیم و آن را امروز می‌بینیم. بنابرین تمام ترم‌هایی را که شما یادآوری کردید، متاثر از همین وضعیت می‌باشد. وضعیتی که به هیچ‌وجهه پابند به اصول و آیین‌هایی که ظاهرا در یک فرهنگ می‌تواند تدوین شود، مبتنی بر آن نیست. به دو مثالی که دادید، اتفاقا من در کارزارهای انتخاباتی ۲۰۰۳ متوجه شدم که واژه‌ها به گونه‌ای وارد یک قاموس کلان ادبیات سیاسی می‌شوند که بیشتر هدف‌شان ترویج پوپولیسم و جذب مخاطب است تا این‌که این واژگان و این اصطلاحات مبنی بر ساختارهای اصلی زبان، مبنی بر  اساس زبان و اصالت زبان طراحی شده باشد. بی‌تردید که در این‌جا بحث کلان زبانی مطرح می‌شود؛ به معنی این که کسی سعی ندارد تا واژگان و اصطلاحاتی را بسازند که آن ساختارمند باشد و در چوکات اصلی زبان تدوین شده باشد، بیشتر سعی می‌شود یک نوع عوام‌گرایی بکنند و یک مقدار واژگان و اصطلاحاتی را وارد بکنند که مخاطب را جذب بکند. یعنی یک «مود» شود؛ کارهایی که ما در گذشته هم دیده بودیم. بنابرین فکر می‌کنم که همه اینها ناشی از آن است که مشق دموکراسی ما کامل نشده است و ما هنوز نیاز داریم- در شرایط و روزگار مختلف- اینها را تمرین بکنیم تا هر چیز سر جایش قرار بگیرد؛ یعنی ادبیات سیاسی ما مبتنی بر اصالت زبان و وضعیت فرهنگی ما شکل بگیرد. شما نمونه‌های این را در کشورهای همسایه و در اجتماعات مختلف دیگر هم می‌بینید؛ آن‌جا چون یک مقدار تکوین‌یافته و تمرین‌شده است، دقیقا می‌تواند شعار‌ها و اصطلاحات بسیار درست و بجا طراحی شود؛ حتی فرهنگ‌سازی هم شود. من یک مثال دیگر می‌دهم که در انتخابات ایران در دوران خاتمی‌ یک شعار انتخاباتی بود که «سرنوشت را باید از سر نوشت». یک جناس بسیار ساده است و بسیار زیبا طراحی شده؛ حتی گمان می‌رود که این شعار باعث شد خیلی از آرا به نفع خاتمی ‌جلب شود. ما همین شعار را در انتخابات پیش رو دیده‌ایم. بعضی از نامزدهای شورای ولایتی این شعار را در بنر‌ها و پوستر‌های انتخاباتی‌شان وارد کرده‌اند. این یک «کاپی» است، اما بازهم حداقل فارسی‌شان درست است و اما بسیاری از شعار‌های انتخاباتی دیگر را متوجه هستیم که بسیار کلی و به‌دور از حیطه صلاحیت نامزد است البته با غلط‌های املایی.
بگذار روشن بسازم که هیج گروهی و هیچ نهاد مستقلی و مبتنی بر یک فکر وارد کارزار نشده است. ایتلاف‌های سیاسی به‌صورت آنی و مقطعی شکل می‌گیرند و وارد کارزار می‌شوند. اینها هیچ برنامه‌ای ندارند چه برسد به یک برنامه فرهنگی که یک کار طولانی و درازمدت است. تدوین برنامه فرهنگی کار نیاز دارد، کارشناس نیاز دارد که برنامه‌های انتخاباتی فرهنگی او را ترتیب بدهند. شما در جریان استید که ایتلاف‌ها حتا در جریان کارزار‌های انتخاباتی ازهم می‌پاشند؛ این بی‌تردید نشان می‌دهد که هیچ برنامه‌ای وجود ندارد. از طرف دیگر سطح سواد در افغانستان پایین است؛ امار و ارقامی که ما داریم معین است. از همین می‌توانیم قیاس کنیم که چقدر بی‌سوادی و کم‌سوادی وارد سیاست شده به ویژه سیاست‌مداران ما اکثرا سواد کافی ندارند. به قول معروف آنچه در دیگ است، در کاسه می‌آید.
پرویز کاوه: آقای فرادیس شما شاهد استید که در برخی از موارد، با ادبیات و فرهنگ برخورد ابزاری صورت می‌گیرد تا برخورد ارزشی. مثلا برخی از نامزدان در شعارهای انتخاباتی‌شان بعضی از نمایه‌های زبان و فرهنگ را می‌گیرند و استفاده ابزاری می‌کنند بدون این که باورمند به رشد ریشه‌های این زبان و این فرهنگ باشند. مثلا یکی می‌گوید «مرد‌ا ره قول اس» که ریشه در یک داستان معتبر در ادبیات داستانی افغانستان دارد، از آن استفاده می‌کند و کسی دیگر می‌آید یک ترم دیگر را استفاده می‌کند. شما فکر می‌کنید که این استفاده‌های ابزاری می‌تواند در نهادینه ساختن ارزشی رویکرد اینها به ادبیات نقش داشته باشد؟
منوچهر فرادیس: من با تایید حرف‌های جناب جبران که اکثر نامزدان سواد کافی ندارند، احساس می‌کنم تنها تفاوتی این انتخابات نسبت به انتخابات ۸۸ دارد این است که در دو یا سه ستاد، چند جوان تحصیل‌کرده در دانشگاه‌های بیرون از افغانستان را استخدام کرده‌اند. من احساس می‌کنم که بعضی از شعار‌ها چنان که جبران گفتند مشکل ندارد؛ من آنقدر نامید استم که ای کاش اینها همین استفاده ابزاری را تداوم می‌دادند در آن صورت حداقل همین را هم ما در این دور شاهد نیستیم. در انتخابات گذشته دو یا سه نامزد بودند که حداقل طرح کلی داشتند و بلاخره دیدیم که همان هم نشد. ای کاش در این دور دو تا سه کاندیدا می‌داشتیم که دو یا سه پاراگراف در باره فرهنگ می‌گفتند. گفته می‌توانیم که همین چند جوان چند چیزی را در جوامع پیرسالار و قوماندان‌سالار مطرح ساخته‌اند. از نامزدی دفاع می‌کنند و در مقابل کس دیگری را می‌کوبد که در حقیقت اگر جدی دیده شود، نامزدی را که ازش دفاع می‌کند معاونین‌شان را می‌کوبد. تنها تفاوت همین است که این دو سه دوست ‌آمده چند تا شعار را اضافه کردند، شعار «مردا ره قول اس» اعتراضات شدید زنان را در شبکه‌های اجتماعی برانگخت و خوشبختانه حداقل این شعار را برداشتند. شما در بیلبورد‌های بزرگ به استثنای دو نامزد، که آن هم با اغلاط املایی همراه بود، فقط از زبان همین را می‌بینید که برابری و سازندگی و … دیگر چیزی از زبان دیده نمی‌شود.
نگرانی دیگری را که می‌خواهم بگویم، فکر نمی‌کنم این ازادی بیان که فعلا در کابل داریم در ولایات- که همین را نیز نداریم- بعد از انتخابات باقی بماند. چی برسد که ما بگوییم حکومت آینده کاری برای فرهنگ بکند و یا یک دولتی داشته باشیم که وضعیت فرهنگی را بهتر بسازد.
آصف معروف: نکته‌ای را که می‌خواهم بپرسم، در ایران ما ترم‌ها و واژه‌نامه‌های بعد از نتخابات آخر و قبلی‌شان روبرو بودیم مثل اصول‌گرایان، اصلاح‌طلبان و یا مثل جنبش سبز، آیا این‌ها را خود این حرکت‌ها و گروها می‌سازند به رسانه‌ها می‌دهند یا خود رسانه‌ها و روزنامه‌ها واژه‌سازی می‌کنند و نام می‌گذارند و بعد عام می‌شود.
پرویز کاوه: براساس تجربه‌ای که ما از ۸صبح داریم، برخی از این ترم‌ها و واژه‌ها از جانب ستاد‌ها یا جریان‌های سیاسی ایجاد می‌شوند و تکرار می‌شوند و آهسته آهسته وارد ادبیات روزنامه‌نگاری در کشور می‌شود، در برخی از موارد بیرون از سیاست و کارزارهای انتخاباتی بیشتر منتقدین بعضی از اصطلاحات ایجاد می‌کنند و بلاخره وارد ادبیات روزنامه‌نگاری می‌شود و در برخی از موارد رسانه‌ها یا کاپی‌برداری می‌کنند یا ترجمه و یا ایجاد  که وارد ادبیات انتخاباتی و در کل وارد ادبیات سیاسی یک کشور می‌شود. به هر حال این عوامل متعدد دارد که بخشی آن مربوط نامزدان می‌گردد و یک بخش دیگر آن به سایر جریان‌های سیاسی و خودِ رسانه‌ها مربوط می‌شود. اما در کل برداشت من این است که ما در ادبیات سیاسی خود خلا‌های زیادی داریم. این خلا‌ها را یا با ابتکار یا کاپی‌برداری باید، برای این که تفاهم ساده‌تر شود و برای این‌که بتوانیم بیشتر پیام را به‌صورت واضح برای مردم  برسانیم، پر کنیم و تکرار کنیم تا مردم بلاخره با یک رویکرد  زبانی عام‌فهم‌تر به سیاست افغانستان بپردازند.
منوچهر فرادیس: من فکر می‌کنم اگر در ایران یک جنبشی به وجود می‌آید و جریان سیاسی به‌وجود می‌آید که طیف بزرگی را بدنبال خود دارد، مثلا در انتخابات ۷۶ آقای خاتمی ‌می‌آید و یک موج بزرگی را ایجاد می‌کند، به ویژه جوانان و زنان زیادی دنبال اقای خاتمی‌ می‌روند و آن را پیروز می‌سازد، اما در افغانستان در این دوازده سال متاسفانه تنها روی قوم‌گرایی کار صورت گرفته و سرمایه‌گذاری شده. اما ما ملت نشده‌ایم اگر ملت می‌شدیم، چنین جنبش‌هایی را می‌داشتیم. بطور مثال یک نامزد در شمال یک عکس برای تبلیغ استفاده می‌کند و در جنوب عکس دیگری. کشور پاکستان و ایران حداقل در بانک نوت خود یک رهبر، یک قهرمان دارند که همه آن را پذیرفته‌اند. هر دولت که تغییر می‌کند، آن عکس و بیرق سر جایش است اما در افغانستان سوگمندانه انقدر ما از نگاه  ملت شدن دور هستیم که نه یک بیرق واحد برای پنجاه سال داریم و نه یک فرد قهرمان که همه اقوام به خواست خودشان پذیرفته باشند. در دوازده سال آخر در افغانستان ما مجموع روشن فکرها را نداریم که روی یک موضوع واحد باورمند باشند و به‌ آن پابند. جنبش‌های روشنفکری ملت شدن به وجود می‌آورند که در افغانستان چنین چیزی ما نداریم.
پرویز کاوه: آقای جبران، یکی از ابزار‌هایی که بوسیله آن می‌توانیم در یک جامعه فرهنگ‌سازی بکنیم نصاب تعلیمی‌ یا آموزشی است. در افغانستان در برخی از موارد توافق نظر نداریم و هیچ یکی از نامزدان به کیفیت آموزش نپرداخته‌اند. چقدر اهمیت دارد که به نظام آموزشی افغانستان بپردازیم و یا نامزدها و کارزارهای انتخاباتی را واداریم تا به نظام آموزشی توجه بکنند و از این طریق همان خلا‌هایی را که در زمینه ادبیات، فرهنگ و زبان داریم پر بکنیم؟
کاوه جبران: تاریخ در افغانستان یک تاریخ قومی ‌و کاذب است که خلاف واقعیت‌های تاریخی بزرگ‌نمایی شده و آن‌چه ما در این سرزمین داریم تبلیغ شده. وقتی تاریخ کاذب است و دولت‌ها قومی‌ است و هر دولتی که وارد صحنه می‌شود، سنت‌های قوم و قبیله را به عنوان سنت ملت جلوه می‌دهد در حالی که ملت بنیادهایش عیب دارد و شکل نگرفته است؛ در چنین روندی نظام‌های آموزشی نیز به عنوان یکی از حربه‌هایی که فکر تولید می‌کند قومی ‌شود. به طور مثال من تحقیقی دارم روی کتاب‌های تاریخ و ادبیات ده سال اخیر. شما به یقین مشاهده می‌کنید که چطور تاریخ بریده می‌شود، بزرگترین مدنیت‌های کلان منطقه‌ای ما خرد می‌شود و تاریخ را فشرده می‌سازد و در سیطره یک دولت بسیار کوچک ملک‌الطوایفی . شما تا گسست تاریخی رسمی‌ دارید، همیشه وقتی تاریخ را می‌خوانید اینها را متوجه می‌شوید. دولت ساسانی‌ها در این‌جا انکار می‌شود. درست است که جغرافیای سیاسی ما امروز فرق کرده ولی ما نباید منطقه‌ای را که در آن زندگی می‌کردیم دولت‌های کلان آن را نادیده بگیریم. درست است که ما جغرافیای گوناگون پس از استعمار داریم و اینها حالا به عنوان کشورهای جداگانه وجود دارند؛‌ ولی ما نمی‌توانیم تاریخ خود را براساس ناسیونالیزم مدرن که پس از قرن ۱۹ وارد سیاست ‌شد محاسبه کنیم. به همین خاطر تناقض کلانی به‌وجود می‌آید که افغانستان، کشوری که بواسطه عبدالرحمان خان از بدنه خراسان بزرگ جدا می‌شود، می‌آید تاریخ پنچ‌هزارساله پیدا می‌کند. وقتی شما جستجو هم می‌کنید، می‌بینید که این تاریخ پنج‌هزارساله نه تنها مربوط مردم ماست بلکه تمام کشورهای همسایه در آن شریک اند و به فرق هم دیگر هم زده‌روان استند. بخشش از این که بحث وارد کلیات گردید.
بی‌تردید وقتی نصاب آموزشی را با چنین سیاستِ کلان و سیاست‌گذاری‌های کلان تدوین می‌کنیم این افکار وارد نظام آموزشی می‌شود و بنابرین به هیچ‌وجهه با واقعیت‌های اصلی خو نمی‌گیرند. ما همه که در این نظام درس خوانده‌ایم تا به حال درگیر این مسأله هستیم؛ یعنی آنچه ما را از بچگی آموزش داده‌اند تا حالا کنار نیامده‌ایم که واقعیت تاریخی ما این نیست به‌خاطری که تاریخ کاذب را تدوین کرده‌اند و از طرف دیگر این شرایط چنان منحط است که بحث‌های زبانی هم در میان می‌آید. وقتی همین کتاب را مشاهده کنید، غلط‌های املایی و چاپی و … دارد. وقتی یک شاگرد از بچگی غلط درس داده می‌شود، وقتی بزرگ شود و سیاست‌مدار و کارشناس شود، شعارش هم غلط املایی دارد.
آصف معروف: در مبارزات سیاسی کشورهای مختلف، مثلا در امریکای جنوبی، نگاه می‌کنیم که یک بخش زرین ادبیات‌شان را ادبیات سیاسی تشکیل می‌داد. ]شعارهایی[ که یک مقدار قشنگی زبان در آن مطرح باشد و از طرف دیگر هم این شعار‌ها برای مردم مفهوم شود و از طرف دیگر هم رابطه داشته باشد با گذشته ادبیات، چقدر می‌تواند در کارزار تبلیغاتی موثر باشد؟
کاوه جبران: بدون شک ما اگر یک بخش کلان ادبیات خود را به رسمیت بشناسیم و وارد کارزارهای انتخاباتی کنیم، می‌توانیم پیوند مردم را با ادبیات حفظ بکنیم و هم می‌توانیم در واقع اثرگذاری کارزارهای انتخاباتی را بالای احساسات مردم ببینیم؛ چون برانگختن احساسات مردم یک بخش بسیار کلان هر کارزار انتخاباتی است که این را می‌توانیم از طریق پرداختن به ادبیات و ریشه‌های فرهنگ، با آن توجه کنیم.
منوچهر فرادیس: من به گونه دیگر می‌خواهم بگویم که بخش فرهنگی ما- یا آن‌هایی که اهل آفرینش هستند- در دوازده سال کاملا حذف شده بودند و هر کاری که کردند، خودشان کار کردند. ما در یک سرحد هستیم که خود ما کتاب می‌نویسیم و از پول خود چاپ می‌کنیم و بعد خود ما به بعضی دوستان پخش می‌کنیم و چند نفر می‌خرند و بعد معرفی‌شان بر روزنامه خود ما از یک دوست می‌خواهیم و یک دوست می‌نویسد و برای روزنامه روان می‌کنیم، اما در کشورهای دیگر که شما نام بردید، حداقل که من از اروپا نقل قول بکنم، آلمان اگر انتخابات می‌شود آنها به فرهنگ واقعا معتقد هستند؛ یعنی حرمت می‌گذارند. نامزدی که بخواهد رای بیاورد پهلوی گونتر گراس می‌رود. سوگمندانه در افغانستان وضعیت به گونه‌ای شده است که یک عده فرهنگی‌ها یا به‌خاطر عزت نفس خودشان اصلا با این جریان‌ها کنار نمی‌آیید و اصلا در باطن اگر باشد، در ظاهر اگر کاری به آنها داشته باشند، نشان نمی‌دهد یا یک عده محدود بنابر مشکلات اقتصادی که داریم مجبور می‌شود با بعضی از نامزدها همکاری بکنند که یک کمی ‌حداقل تغییرات در شعار‌ها می‌بینیم، نسبت به انتخابات گذشته جمع و جور است.
کاوه جبران: من موافق هستم با شما که به یقین موثر است اگر فرهنگ وارد سیاست شود و به ویژه اگر زبان وارد سیاست شود، اما بدبین هستم که ممکن نیست. ما گسست‌های زیادی بین این‌ها داریم که ممکن نیست به این زودی و در این چند دهه آینده یک فرهنگ و سیاست با هم ازدواج بکنند، چون بیناد کار ما می‌لنگد.
گروهی خبر هفته نامه ندای غزنه 
منبع: 8 صبح


[ 2014/4/6 ] [ 9:8 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]


گزارش کنونی حاصل مشاهده تیم پارلمانی انستیتوت تحقیقاتی زنان، صلح و امنیت از فعالیت‌های پارلمان در ماه اخیر است. فشرده‌ای از مباحثی که در این ماه در پارلمان گذشته است در ذیل می‌آید.

افتتاحیه مجلس شورای ملی:

اولین جلسه عمومی افتتاحیه اجلاس هفتم مجلس نمایندگان بود. در این افتتاحیه رییس‌جمهور افغانستان حامد کرزی نیز اشتراک کرده بود و از دست‌آوردهای حکومت افغانستان سخن گفت و آزادی بیان و رسانه‌های آزاد را از دست‌آورد‌های بزرگ و با ارزش افغانستان دانست و از رسانه‌ها خواست تا از تبعیض میان کاندیدان جلوگیری نمایند و بی‌طرفی‌شان را حفظ کنند.

رییس‌جمهور حضور زنان را در عرصه سیاسی و اجتماعی یگ گام مثبت دانست و گفت: «بازگشت زنان در زندگی سیاسی و اجتماعی ما تاثیر عالی داشته است که ۱۲ سال قبل زنان افغان از حقوق شرعی و اسلامی خود محروم بودند که در این مدت حضور زنان در خدمات ملکی ۲۱ درصد، در شورای ملی ۲۸درصد و در مکاتب به ۴۰ درصد رسیده است.»
رییس‌جمهور در رابطه به پیمان امنیتی کابل– واشنگتن اشاره کرد و گفت: «مردم افغانستان مخالف توافق‌نامه امنیتی با ایالات متحده امریکا نیستند، آن‌ها صلح می‌خواهند و من توافق‌نامه امنیتی میان کابل- واشنگتن را آغاز پروسه صلح قرار دادم، پس هر کشوری که از افغانستان پایگاه می‌خواهند باید برای افغانستان صلح بیاورد.»
هم‌چنان رییس‌جمهور کرزی در رابطه به انتخابات سال آینده گفت: «برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه در صورتی امکان دارد که کشورهای خارجی در انتخابات مداخله نکنند و من باور دارم که تمامی کاندیدای ریاست‌جمهوری در کارزارهای انتخاباتی خویش وحدت ملی را در نظر گرفته‌اند.»

اعضای مجلس نمایندگان، برای انتخاب هیات اداری به پای صندوق‌های رای رفتند

پس از چهار روز انتخابات، نمایندگان مجلس موفق شدند اعضای اداری خویش را انتخاب کند که صدیق احمدعثمانی به‌عنوان معاون اول مجلس، صالح محمد سلجوقی به‌عنوان معاون دوم، سید اکرام به‌عنوان منشی مجلس و عرفان‌الله عرفان به‌حیث نایب منشی مجلس انتخاب شدند.
شماری از وکیلان زن نیز خوب را برای عضویت در هیات اداری کاندید کرده بودند که هیچ‌کدام نتوانستند آرا لازم را کسب کنند. با وجود این‌که ۶۹ کرسی در مجلس شورای ملی به زنان اختصاص دارد اما زنان نتوانستند در هیات اداری حضور یابند، این موضوع خود نشان می‌دهد که همبستگی در مورد منافع زنان در پارلمان وجود ندارد و آنان تاکنون نتوانسته‌اند حرکت جمعی و متحدانه در این زمینه انجام دهند.

نخستین آجندای اجلاس هفتم دور شانزدهم مجلس شورای ملی افغانستان

در آغاز، مجلس نمایندگان نگرانی‌اش را درباره عدم امنیت در کل کشور به‌ویژه کابل ابراز و قتل سردار احمد خبرنگار افغان و خانواده‌اش را به شدت محکوم کردند. مجلس نمایندگان، حمله بر هوتل کابل سرینا را غیرانسانی و اسلامی خواندند و خواستار شناسایی عاملان اصلی این رویداد شدند.
خانم کوفی ابراز می‌دارد که هنگفت‌ترین پول به بخش امنیت ملی اختصاص داده شده پس چرا امنیت ملی به حدی بی‌تفاوت شده که حتا امنیت یک هوتل را تامین کرده نمی‌توانند. وی خواستار استجواب مسوولان امنیت ملی شد.
در پایان مجلس امروزی، اعلامیه‌ای درباره شهادت نیروهای امنیتی و حادثه هوتل کابل سرینا، توسط معاون دوم مجلس آقای سلجوقی به خوانش گرفته شد که عاملان این کشتار را به شدیدترین الفاظ محکوم کردند و هفته آینده روز شنبه مسوولین امنیت ملی را به استجواب فرا خواندند.

معرفی معاون اول رییس‌جمهوری به مجلس نمایندگان

محمدیونس قانونی عضو مجلس نمایندگان به‌حیث معاون اول ریاست‌جمهوری به مجلس نمایندگان معرفی شد در ادامه بنا بر درخواست ۱۵۰ تن از نمایندگان مجلس رای گیری به‌صورت علنی انجام شد و پس از آن آقای قانونی با اکثریت آرای مجلس نمایندگان، به‌حیث معاون اول رییس‌جمهور کرزی انتخاب شد.

استماع گزارش‌های ولایتی مجلس نمایندگان

نمایندگی یکی از وظایف عمده و اصلی مجلس نمایندگان است، که وکیلان سالانه طی دو رخصتی ۴۵ روزه باید به ولایات خویش سفر نموده و از موکلین خویش بازدید نمایند و مشکلات‌شان را به حکومت ابلاغ کنند. گزارشات ولایتی باید به‌صورت کتبی آماده شوند و بعد از ارایه در جلسه عمومی به کمیسیون‌های ۱۸ گانه ولسی‌جرگه سپرده شوند، سپس هر کمیسیون روی موضوعات و مشکلات موکلین تمرکز نموده و به مرجع مربوطه (حکومت) ارایه می‌نماید، از هر ولایت یک وکیل باید گزارش را ارایه نماید.
اما نسبت به عدم حضور وکلا و بی‌علاقگی‌شان در استماعیه گزارش ولایتی، صرف دو وکیل ولایات تخار و فاریاب گزارش خویش را از وضعیت موکلین‌شان مطرح کردند. شماری از اعضای مجلس نمایندگان می‌گویند که مدت ۳ سال است که گزارش‌های ولایتی در جلسه عمومی ارایه شده است اما هیج جنبه عملی ندارد، به همین دلیل وکلا علاقه‌مند نیستند که گزارش ولایتی را ارایه کنند.

جلسه استجوابیه ولسی‌جرگه (اعضای حاضر پارلمان ۸۰ نفر)

ابتدا بسم‌الله محمدی، وزیر دفاع، گزارش خویش در دو بخش به مجلس نمایندگان رایه نمود:
بخش اول امنیت عمومی
وزارت دفاع ملی درسالی که گذشت با راه‌اندازی عملیات‌های پلان شده و مستقل توانست تا این تصور دشمن را که با انتقال مسئولیت‌های امنیتی از نیروهای بین‌المللی به نیروهای افغان آنان به آسانی می‌توانند که قوای امنیتی افغان را متلاشی و یا به بحران بکشاند، خنثی و ناکام ساخت.

بخش دوم امنیت انتخابات

دشمنان خاک افغانستان به طالبان دستورداده بودند تا این زمستان به پاکستان برنگردند و حملات خود را ادامه بدهند تا انتخابات سال ۱۳۹۳ را مختل بسازند و به همین منظور طالبان با تشدید حملات خود توان نهایی خود را به خرج دادند، اما وزارت دفاع ملی با هماهنگی و همکاری سایر ارگان‌ها شدت این حملات را به‌طور چشمگیر کاهش داده است.
سپس محترم محمدعمر داوودزی، وزیر داخله کشور، گزارش مقدماتی خود را ارایه کردند و اظهار نمودند که طبق اطلاعات رسیده به وزارت داخله دشمنان با دست زدن به حملات اخیر سه اهداف استراتژیک را دنبال می‌کند:
۱-     پروسه انتخابات را مختل بسازد، و از طریق آن پروسه انتقال صلح‌آمیز قدرت را با چالش مواجه کند.
۲-     اعتماد مردم بردولت و ارگان‌های امنیتی کم شود.
۳-     می‌خواهند فاصله بین افغانستان و جامعه جهانی ایجاد کنند که به همین منظور بالای هوتل سرینا که تعداد کثیری از خارجی‌ها در آن به‌سر می‌برند حمله کردند.
در ادامه بعد از موافقه هیات اداری و وکلا، جلسه به‌طور سری ادامه یافت و از نماینده‌های رسانه‌ها و مشاهدان تقاضا نمودند تا تالار را ترک نمایند.
استجواب مسوولان کمیسیون مستقل انتخابات و کمیسیون سمع شکایات انتخاباتی در ولسی‌جرگه؛ ۱۱ حمل ۱۳۹۳
مجلس نمایندگان خواستار ارایه معلومات از مسوولان کمیسیون‌های انتخاباتی در رابطه به حذف شدن شماری از نامزدان شوراهای ولایتی، کمبود برگه‌های رای‌دهی در بعضی از ولسوالی‌ها، امنیت انتخابات و نحوه آمادگی برای برگزاری احتمالی دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری بودند، اما مسوولان کمیسیون بنابر گرفتاری‌های کاری فراوان در شورای ملی حضور نیافتند.
غیرحاضری‌های مکرر
غیرحاضری‌های مکرر مجلس نمایندگان یکی از بزرگ‌ترین مشکلات در ولسی‌جرگه است که باعث می‌شود نصاب مجلس تکمیل نگردد و روزهای کاری‌شان بی‌سرنوشت به پایان برسد. این در حالی است که بسیاری از قوانین مهم مدت‌ها است که در شورای ملی معطل مانده‌اند، مثلا قوانین تحصیلات عالی، قانون منع خشونت علیه زنان، قانون معادن و ده‌ها قانون دیگر. در چنین وضعیتی بسیاری از نمایندگان مجلس به کمپاین‌های انتخاباتی و کارهای شخصی دیگر مصروف‌اند. در نشست امروزی از ۲۴۹ نماینده تنها ۳۰ عضو مجلس نمایندگان در تالار حضور داشتند.
عده‌ای از وکلای حاضر، هیات اداری مجلس را عامل افزایش غیر حاضری وکلا دانسته و می‌گویند که در این مورد ضعف هیات اداری بوده زیرا حاضری نمایندگان را جدی نمی‌گیرند، و از وکلای غیر حاضر خواسته‌اند در صورتی که وکلای محترم در مجلس حضور نمی‌یابند باید از وظیفه‌شان استعفا دهند در غیر این صورت خانه ملت بدنام خواهد شد.
منبع : 8 صبح
گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه 

[ 2014/4/6 ] [ 9:6 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

روابط عمومي بطور تاريخي اخلاق گراست و اساسا براي گفتگو با مردم شكل گرفت. اما رفته رفته با رشد روزافزون كاركرد تبليغاتي در واحدهاي روابط عمومي ماهيت كار روابط عمومي تغيير كرد و منولوگ (تبليغات) جاي ديالوگ (گفتگو) را گرفت و كاركردهاي اخلاقي روابط عمومي تضعيف شد.

به معنايي ديگر روابط عمومي براي گفتگوي بين سازمان و مردم شكل گرفت و امروزه اين گفتگو با فهمي كه روابط عمومي ها از اقتدار افكارعمومي پيدا كرده اند به گفتگوي آزاد  تبديل شده است. به معنايي ديگر امروزه يك روابط عمومي سرآمد تلاش مي كند با ترويج گفتگوي آزاد به مردم نزديك تر شود.

تفسير اخلاقي روابط عمومي به كاركرد آن از طريق گفتگو بر مي گردد و اساسا اگر گفتگو در روابط عمومي متوقف شود چيزي از روابط عمومي نمي ماند.

توسعه ديالوگ به جاي مونولوگ و توسعه ارتباطات افقي به جاي ارتباطات عمودي در درون و بيرون سازمان در واقع توسعه كاركرد اخلاقي روابط عمومي است. در زير با برخي از آداب گفتگوي آزاد آشنا مي شويم:

 

آداب گفتگوي آزاد

1-   روابط عمومي بايستي تلاش كند تا سازمان را انعطاف پذير كند. بخصوص روابط عمومي سازمانهاي دولتي بايستي از توهم دوران ارباب و رعيتي خارج شوند و انرژي لازم را جهت تغيير ديدگاه سنتي به ديدگاه نوين يعني مردمداري و مشتري مداري تزريق كنند.

2-   سازمانها بايستي ياد بگيرند كه فرصت و امكان برابر را به مردم بدهند و روابط عمومي ها بايستي براي ساختن جهاني انساني تر تلاش كنند. جهاني كه تمام مردم در آن فرصت و امكان برابر براي گفتگو داشته باشند.

3-   اخلاق در روابط عمومي يعني عمل از طريق گفتگو با مردم. گفتگو با مردم را متوقف نكنيد زيرا اگر اين كار انجام شود روابط عمومي متوقف شده است.

4-      در واقع ترويج گفتگوي آزاد ترويج اخلاق است و هر گاه گفتگويي حقيقي انجام مي گيرد در واقع اخلاق ترويج مي شود.

5-   صداقت پايه اصلي اخلاق است. در گفتگوي آزاد صداقت را به عنوان بهترين سياست انتخاب كنيد. زيرا تنها بر پايه صداقت است كه مي توان اعتماد مردم را جلب كرد.

6-   هميشه موانع بيشماري بر سر راه گفتن تمامي حقيقت وجود دارد اما حداكثر تلاش خود را بكنيد تا مردم بدانند كه سازمان شما با آنان صادق است.

7-   اگر فرصت گفتگوي آزاد براي مردم مهيا شود مردم نماينده نمي خواهند و نيازي نيست بار نمايندگي مردم به دوش كسي بيفتد. فقط كافي است اجازه بدهيد مردم در گقتگو فرصت و امكان برابر پيدا كنند.

[ 2014/3/29 ] [ 13:24 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

 درگیری مسلحانه میان نیروهای امنیتی و تروریستان مهاجم در کابل، پس از چهار ساعت زد و خورد، پایان یافت.

این درگیری حدود ساعت چهار بعد از ظهر جمعه پس از آن شروع شد که پنج مهاجم تروریست، یک اقامتگاه‌ شهروندان خارجی در کارته سه نزدیک حوزه سوم پولیس را مورد حمله قرار دادند. پس از این حمله، درگیری شدیدی میان نیروهای امنیتی و تروریستان مهاجم آغاز شد و تا ساعت هشت شب ادامه یافت.

در نزدیکی محل رویداد، برخی از دفاتر مهم از جمله حوزه سوم پولیس، سفارت ازبکستان، مهمان‌خانه مشاورین رییس و شماری دیگری از مهمان‌ خانه‌های مربوط به شهروندان داخلی و خارجی نیز موقعیت دارند.

مقام‌های امنیتی می‌گویند که ابتدا یک تن از مهاجمان تروریست مواد انفجاری در بدن خود را انفجار داده و بعدا چهار تروریست دیگر وارد ساختمان اقامتگاه شهروندان خارجی شدند. به گفته‌ی این مقام‌ها، سه تن از مهاجمان در جریان درگیری مواد جاسازی شده در بدن خود را منفجر کردند و نفر پنجم توسط نیروهای امنیتی کشته شد.

در این حمله دو تن از محافظان امنیتی اقامتگاه شهروندان خارجی زخمی و یک دختر جوان که در محل رویداد حضور داشته کشته شده‌اند. این دختر جوان در انفجار اول کشته شده است. پس از آغاز درگیری مسلحانه، نیروهای امنیتی توانستند دستکم بیست تن از شهروندان خارجی را که در این ساختمان اقامت داشتند، نجات دهند.

چهار شهروند خارجی دیگر که تا پایان درگیری در این ساختمان حضور داشتند، پس از پایان درگیری‌ها نجات یافتند.

این سومین حمله و درگیری در شهر کابل پس از آغاز سال جدید خورشیدی است. در شب نوروز هوتل کابل سرینا مورد حمله تروریستان قرار گرفت که در آن نه غیرنظامی کشته شدند. همچنین سه شنبه گذشته یکی از دفاتر کمیسیون مستقل انتخابات در منطقه دارالامان مورد حمله انتحاری و انفجاری قرار گرفت.

در حمله به دفتر کمیسیون مستقل انتخابات، دو سرباز پولیس کشته و دو نفر دیگر زخمی شدند. با نزدیک شدن زمان برگزاری انتخابات ریاست و شوراهای ولایتی در کشور، حملات تروریستی نیز افزایش یافته است.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع:8 صبح

[ 2014/3/28 ] [ 11:15 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

- شهریار

هفته گذشته از چند رویداد خشونت علیه خبرنگاران گزارش داده شد. کشته شدن نیلز هورنر خبرنگار سویدنی،  حمله به جان مختار وفایی در مزارشریف، زندانی کردن دو خبرنگار توسط ستاد انتخاباتی زلمی رسول در هرات از

جمله این رویدادها بود.

از  شروع سال میلادی تاکنون ۱۰ مورد خشونت و ۳ مورد قتل در کارنامه خبرنگاران ثبت شده است. ناامنی در افغانستان تاثیرات منفی خود را در تمام عرصه‌ها به‌جا گذاشته است. خبرنگاران نیز قربانی رویدادهای امنیتی می‌شوند. اما در کنار رویدادهای امنیتی، حلقه‌هایی در حکومت نیز در برخی رویدادهای خشونت‌آمیز دست دارند. آمارهای ارایه‌شده از سوی نهادهای خبرنگاری نشان می‌دهد که پای حکومت نیز در بسیاری از رویدادهای خشونت‌آمیز دخیل است.
در برخی ولایت‌های کشور، مقام‌های دولتی به آسانی انتقاد را نمی‌پذیرند. آنان تلاش دارند تا خبرها مطابق میل و سفارش‌شان تهیه و نشر شود. خبرنگاران در ولایت‌ها با مشکلات زیادی مواجه‌اند. عدم دسترسی به اطلاعات و اعمال فشار مقام‌های محل در بسیاری موارد کار را برای خبرنگاران با مشکل مواجه کرده است.
نهادهای عدلی و قضایی نیز در مورد خبرنگاران با جدیت برخورد نکرده‌اند. تاکنون دوسیه‌های قتل و یا خشونت علیه خبرنگاران در کدام محکمه‌ای فیصله نشده است. در برخی موارد عاملان رویداد شناسایی نگردیده است. این وضعیت سبب شده تا خبرنگاران در کارهای خود احساس امنیت نکنند. فضای ترس، خودسانسوری هم‌اکنون در کار خبرنگاران سایه افگنده است.
بدون تردید اگر نهادهای قضایی و عدلی در این مورد برخورد جدی نکند، کار برای خبرنگاران دشوار خواهد شد. در این میان وزارت اطلاعات و فرهنگ به‌عنوان متولی امور رسانه‌ها باید در حمایت از رسانه‌ها کارهای اساسی و بنیادین انجام دهد.
متاسفانه وزارت اطلاعات و فرهنگ در این امر همواره کوتاهی کرده است. این وزارت حتا در رابطه به رویدادهای اخیر اعلامیه‌ای هم صادر نکرده است. خبرنگاران در آستانه‌ی انتخابات و آستانه دهه تحول با دشواری‌های زیاد مواجه خواهند شد. از یک‌سو احتمال سقوط برخی از رسانه‌ها موجود است و از سوی دیگر احتمال افزایش خشونت‌ها نیز متصور است. با این همه در ۱۲ سال آزادی بیان و رشد رسانه‌ها یک دست‌آورد بوده است. این دست‌آورد باید حمایت شود. لازمه یک نظام دموکراتیک تعدد رسانه‌ای و چندصدایی است در غیر آن با نظام‌های دیگر فرق نخواهد داشت.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح

[ 2014/3/15 ] [ 11:31 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

گروه طالبان دو نفر از شش سرباز اردوی ملی را که در رویداد غازی‌آباد کنر به گروگان گرفته بودند، رها کردند.
به نقل از بی‌بی‌سی، ظاهر عظیمی، سخنگوی وزارت دفاع گفته که این سربازان روز پنجشنبه ۲۲ حوت، در نتیجه تلاش‌های بزرگان قومی و ریش‌سفیدان محل، رها شدند.

سخنگوی وزارت دفاع در مورد این خبر جزییات بیشتری نداد اما گفت که هنوز از سرنوشت چهار سرباز دیگر خبری در دست نیست.
گروه طالبان بیست روز پیش در یک حمله گروهی به پوسته سربازان اردوی ملی در ولسوالی غازی‌آباد کنر، ۲۱ سرباز اردو را کشتند و سه سرباز دیگر را زخمی کردند.
در این رویداد شش سرباز نیز به اسارت گروه طالبان درآمدند.
بزرگان محلی و والی کنر گفته‌اند که این سربازان در ولسوالی غازی‌آباد در یکی از محلات زیر کنترول گروه طالبان نگهداری می‌شدند و افراد طالبان گفته‌اند که آنها را بنابر درخواست ریش‌سفیدان، آزاد کرده‌اند.
هرچند هنوز سرنوشت چهار سرباز دیگر مشخص نیست اما گفته شده که این سربازان از نفوذی‌های گروه طالبان بوده‌ و نخواسته‌اند که به دولت بپیوندند.
این موضوع را هنوز هیچ مرجع رسمی‌ای تایید نکرده است.
حمله بیست روز پیش گروه طالبان بر یک پوسته سربازان اردوی ملی، از مرگبارترین حملات مخالفان مسلح به تاسیسات نظامی دولتی بود.
این رویداد واکنش‌های متعددی به همراه داشت و فعالان مدنی به حمایت از نیروهای اردوی ملی گردهمایی کردند.

منبع: ۸ صبح

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

[ 2014/3/15 ] [ 11:30 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

حادثه غازی آباد از مرگبارترین حملات طالبان به اهداف نظامی در افغانستان بود

در حدود ۲۰ روز پیش، اعضای گروه طالبان به یک پاسگاه ارتش افغانستان در منطقه غازی آباد ولایت کنر حمله کردند.در این حمله ۲۱ سرباز ارتش افغانستان کشته و سه تن از آنها نیز زخمی شدند.

طالبان ۶ سرباز این پاسگاه را نیز با خود بردند.

اهمیت این حادثه به حدی بود که حامد کرزی، رئیس جمهور افغانستان، سفر از پیش برنامه‌ریزی شده خود به سریلانکا را به تعویق انداخت.

خیرالدین و میرآقا دو تن از سربازانی هستند که در شب حمله به اسارت طالبان درآمده بودند و روز گذشته با وساطت بزرگان قومی در ولایت کنر، رها شدند.

حالا آنها داستان آن شب و حمله طالبان به پاسگاه خود را برای خبرنگاران بازگو کرده‌اند.

"این دو سرباز گفته‌اند که چهار تن از هم‌قطاران شان در این پاسگاه با طالبان در ارتباط بودند و مدت‌ها پیش از شب حمله، نقشه منطقه، تعداد سربازان و شمار تجهیزات سبک و سنگین مستقر در آنجا را به طالبان اطلاع داده بودند."

خیرالدین می‌گوید که در طول مدت اسارت، رفتار طالبان با آنها خوب بود.

او همچنین می‌گوید که از قبل می‌دانست که چند تن از سربازان این پاسگاه با گروه طالبان در ارتباط هستند و حتا مکالمات تلفنی آنها را شنیده بود.

خیرالدین می‌گوید که این افراد تمام اطلاعات پاسگاه از جمله نقشه منطقه، تعداد نیروها و مقدار تجهیزات مستقر در این پاسگاه را در اختیار گروه طالبان قرار داده بودند.

او می‌گوید که مسئولان امنیتی به هشدارهای او در مورد ارتباط این افراد با طالبان و احتمال وقوع چنین حمله‌ای توجه نکردند.

میرآقا هم گفته که آنها در زمان حمله طالبان به این پاسگاه در خواب بودند و او پیش از افتادن به چنگ طالبان، تنها توانسته برای مدت کوتاهی مقاومت کند.

میرآقا می‌گوید که چهار سرباز دیگری که به همراه او و خیرالدین به اسازت گروه طالبان درآمدند، افراد نفوذی وابسته به این گروه بودند و طالبان دیگر به آنها "غازی" خطاب می کردند.

شجاع الملک جلاله، والی کنر نیز با تایید اینکه چهار سرباز این پاسگاه با گروه طالبان در ارتباط بودند گفت که بسیار متاسف است که آنها در حق دوستان خود که بیشتر از یک سال با هم "از یک کاسه غذا خوردند"، چنین ظلمی روا داشتند.

او از بزرگان قومی نیز که برای آزادی خیرالدین و میرآقا تلاش کردند، تشکر کرد.

حادثه غازی آباد یکی از مرگبارترین حملات گروه طالبان به اهداف نظامی در افغانستان بود.

مقام‌های وزارت دفاع این کشور، پیش از این دست داشتن افراد نفوذی گروه طالبان در این حمله را رد کرده و گفته بودند که دست یکی از سازمان‌های اطلاعاتی منطقه در پشت این ماجراست.

در این حمله ۲۱ سرباز ارتش افغانستان کشته و سه تن از آنها نیز زخمی شدند.

طالبان ۶ سرباز این پاسگاه را نیز با خود بردند.

اهمیت این حادثه به حدی بود که حامد کرزی، رئیس جمهور افغانستان، سفر از پیش برنامه‌ریزی شده خود به سریلانکا را به تعویق انداخت.

خیرالدین و میرآقا دو تن از سربازانی هستند که در شب حمله به اسارت طالبان درآمده بودند و روز گذشته با وساطت بزرگان قومی در ولایت کنر، رها شدند.

حالا آنها داستان آن شب و حمله طالبان به پاسگاه خود را برای خبرنگاران بازگو کرده‌اند.

"این دو سرباز گفته‌اند که چهار تن از هم‌قطاران شان در این پاسگاه با طالبان در ارتباط بودند و مدت‌ها پیش از شب حمله، نقشه منطقه، تعداد سربازان و شمار تجهیزات سبک و سنگین مستقر در آنجا را به طالبان اطلاع داده بودند."

خیرالدین می‌گوید که در طول مدت اسارت، رفتار طالبان با آنها خوب بود.

او همچنین می‌گوید که از قبل می‌دانست که چند تن از سربازان این پاسگاه با گروه طالبان در ارتباط هستند و حتا مکالمات تلفنی آنها را شنیده بود.

خیرالدین می‌گوید که این افراد تمام اطلاعات پاسگاه از جمله نقشه منطقه، تعداد نیروها و مقدار تجهیزات مستقر در این پاسگاه را در اختیار گروه طالبان قرار داده بودند.

او می‌گوید که مسئولان امنیتی به هشدارهای او در مورد ارتباط این افراد با طالبان و احتمال وقوع چنین حمله‌ای توجه نکردند.

میرآقا هم گفته که آنها در زمان حمله طالبان به این پاسگاه در خواب بودند و او پیش از افتادن به چنگ طالبان، تنها توانسته برای مدت کوتاهی مقاومت کند.

میرآقا می‌گوید که چهار سرباز دیگری که به همراه او و خیرالدین به اسازت گروه طالبان درآمدند، افراد نفوذی وابسته به این گروه بودند و طالبان دیگر به آنها "غازی" خطاب می کردند.

شجاع الملک جلاله، والی کنر نیز با تایید اینکه چهار سرباز این پاسگاه با گروه طالبان در ارتباط بودند گفت که بسیار متاسف است که آنها در حق دوستان خود که بیشتر از یک سال با هم "از یک کاسه غذا خوردند"، چنین ظلمی روا داشتند.

او از بزرگان قومی نیز که برای آزادی خیرالدین و میرآقا تلاش کردند، تشکر کرد.

حادثه غازی آباد یکی از مرگبارترین حملات گروه طالبان به اهداف نظامی در افغانستان بود.

مقام‌های وزارت دفاع این کشور، پیش از این دست داشتن افراد نفوذی گروه طالبان در این حمله را رد کرده و گفته بودند که دست یکی از سازمان‌های اطلاعاتی منطقه در پشت این ماجراست.

منبع : بی بی سی

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

[ 2014/3/15 ] [ 11:10 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]


آقای دانفورد از افزایش فشارها بر شبکه حقانی خبر داد

ژنرال جوزف دانفورد، فرمانده کل نیروهای بین المللی مستقر در افغانستان گفته است که در همکاری با نیروهای امنیتی افغان، فشارها بر شبکه حقانی را افزایش خواهند داد.

این اظهارات آقای دانفورد در حالی بیان می‌شود که قرار تا حدود سه هفته دیگر انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی در افغانستان برگزار شود.

شبکه حقانی که از گروه‌های مسلح مخالف دولت افغانستان به شمار می‌رود، بارها اعلام کرده که برای مختل ساختن روند انتخابات پیش رو، دست به انجام حملاتی در خاک افغانستان خواهد زد و مراکز رای‌گیری را برای افغان‌ها ناامن خواهد ساخت.

به گزارش آسوشیتد پرس آقای دانفورد گفته که این فشارها شامل قطع منابع مالی شبکه حقانی و محدود ساختن رفت و آمد اعضای آن خواهد بود.

آقای دانفورد گفت که این اقدام در پاسخ به فعال‌تر شدن شبکه حقانی در ماه‌های اخیر صورت می‌گیرد.

مشکلات امنیتی در افغانستان، از عمده‌ترین چالش‌ها در انتخابات شانزدهم حمل/ فروردین سال آینده، به حساب می‌آید.

اما ژنرال جوزف دانفورد با تقدیر از نیروهای امنیتی افغان گفته است که گمان نمی‌کند طالبان و دیگر گروه‌های مسلح مخالف دولت افغانستان بتوانند انتخابات پیش رو را با چالشی جدی مواجه کنند.

آقای دانفورد گفت: " بعد از اینکه پاسخ و عکس العمل نیروهای امنیتی افغان را در برابر حملات مختلف مخالفان مسلح دیدم، مطمین هستم که آنها می‌توانند زمینه را برای برگزاری یک انتخابات امن و اولین انتقال قدرت دموکراتیک در کشور آماده کنند."

پس از ۲۰۱۴

شبکه حقانی تهدید کرده که انتخابات پیش رو در افغانستان را مختل خواهد کرد

فرمانده نیروهای بین‌المللی مستقر در افغانستان، همچنین جزییات بیشتر و تازه‌تری از برنامه آمریکا برای حضور در افغانستان پس از سال ۲۰۱۴ ارایه کرد.

آنگونه که پیش از این گفته می‌شد، آمریکا و ناتو مایل بودند در صورت امضای موافقت‌نامه‌های امنیتی با دولت افغانستان، ۸ تا ۱۲ هزار از نیروهای آنها پس از ختم ماموریت این نیروها در پایان سال جاری میلادی، برای دادن مشورت و همکاری با نیروهای امنیتی افغان در این کشور باقی بمانند.

اما حالا آقای دانفورد می‌گوید که آمریکا در نظر دارد حدود چند هزار نیروی خود را برای ادامه جنگ با تروریزم، پس از سال ۲۰۱۴ در افغانستان باقی بگذارد که بیشتر آنها نیروهای ویژه خواهند بود.

به گفته آقای دانفورد تمرکز اصلی جنگ با تروریزم، گروه القاعده خواهد بود اما آمریکا برای حفظ جان سربازان خود به هرکاری که لازم باشد دست خواهد زد و شبکه حقانی نشان داده یکی از جدی‌ترین و بزرگ‌ترین تهدید‌ها علیه نیروهای امنیتی به حساب می‌آید.

آقای دانفورد مشخص نکرد که آیا این چند هزار نیرو، قسمتی از همان تعداد نیروهایی است که در موافقت‌نامه امنیتی میان افغانستان و آمریکا برای باقی ماندن در افغانستان پس از ۲۰۱۴ پیش بینی شده یا افزون بر آنها است.

حامد کرزی، رئیس جمهور افغانستان تا کنون حاضر به امضای این موافقت‌نامه نشده و مقام‌های آمریکایی تهدید کرده‌اند که ممکن است تمام نیروهای خود را از افغانستان خارج کنند.

آقای دانفورد روز پنجشنبه به اعضای کمیته دفاعی سنای آمریکا گفته بود که برای تدوین یک برنامه تازه برای خروج کامل نیروهای آمریکایی و تجهیزات نظامی از افغانستان به ۱۰۲ روز وقت نیاز دارد.

در حال حاضر حدود ۳۳ هزار و ۶۰۰ نیروی آمریکایی در افغانستان حضور دارند که قرار است تا اواسط تابستان امسال به ۲۰ هزار کاهش پیدا کنند.

منبع: بی بی سی

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

[ 2014/3/15 ] [ 11:2 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

مذاکرات وزرای خارجه آمریکا و روسیه درباره تحولات اوکراین به نتیجه‌ای نرسید. سرگئی لاوروف و جان کری امروز در لندن به رایزنی در این باره پرداختند، همه‌پرسی روز یکشنبه در کریمه در کانون گفتگوها بوده است.

سرگئی لاوروف، به دنبال گفتگویی شش ساعته با همتای آمریکایی خود گفت آمریکا و روسیه نگاه مشترکی نسبت به آنچه باید در اوکراین انجام بگیرد ندارند. با این حال او گفتگوهای امروز را سازنده توصیف کرد.

جان کری هم نسبت به اقدامات روسیه در شرق اوکراین اظهار نگرانی کرد و گفت ایالات متحده نتیجه همه‌پرسی یکشنبه درباره پیوستن کریمه به روسیه را نخواهد پذیرفت.

اکثریت روس تبار در کریمه خواستار جدایی از اوکراین و پیوستن به روسیه هستند.

آمریکا پیشتر گفته بود که روسیه در صورت الحاق کردن شبه جزیره کریمه به خاک خود با "اقدامات بسیار جدی" غرب مواجه خواهد شد، اما توضیح مشخصی از این اقدامات بسیار جدی نداد.

شنیده‌ها حاکی از این بود که امروز آقای کری از تحریم‌های متمرکز آمریکا و اتحادیه اروپا علیه روسیه با آقای لاوروف سخن می‌گوید.

روسیه مرتبا گفته است که به دنبال جنگ با اوکراین نیست اما از حق مردم منطقه کریمه برای تعیین سرنوشت خود دفاع می‌کند.

ویلیام هیگ، وزیر امور خارجه بریتانیا در ملاقات وزرای امور خارجه آمریکا و روسیه در کنار جان کری قرار داشت.

او گفت رسیدن به توافق برای خروج از اوضاع بحرانی کنونی مشکل خواهد بود.

رهبران هفت کشور صنعتی جهان (بریتانیا، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن و آمریکا) از روسیه خواسته‌ بودند تا تلاش برای الحاق کریمه به خاک خود، متوقف کند.

آنها گفته‌اند که نتیجه همه‌پرسی روز یکشنبه را نخواهند پذیرفت.

منبع : بی بی سی

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

[ 2014/3/15 ] [ 10:27 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]

سازمان عفو بین‌الملل که مقر آن در لندن است اعلام‎کرد که نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان در مبارزات انتخاباتی خود نباید مسایل حقوق بشری را مسکوت بگذارند.
به نقل از بی‌بی‌سی، این نهاد با اشاره به این‌که وضعیت حقوق بشری افغانستان در یک دهه گذشته بهبود قابل توجه یافته، افزوده که هنوز وضعیت برای میلیون‌ها افغان شکننده است.
در گزارش این نهاد آمده است که خشونت‌های مرتبط به تنش‌ها و میزان خشونت علیه زنان و دختران باید در صدر برنامه کسانی باشد که قرار است برای پنج سال آینده زمام امور را در این کشور بدست گیرند.

عفو بین‌الملل افزوده که نامزدهای انتخابات نمی‌توانند موضوع حقوق‎بشر را به عنوان اولویت‌های درجه‌دوم مبارزات انتخاباتی خود تلقی‌کند و هرگونه بی‌توجهی در این زمینه باعث عقب گرد کشور بعد از سال ۲۰۱۴ خواهد شد.
این نهاد افزوده که تلاش‌ها برای بخشودگی تمام کسانیکه در گذشته مرتکب نقض حقوق بشر و جرایم جنگی شده انجام می‌شود، تعدادی از افرادی که این خشونتها را تایید و یا در آن دست داشته نیز به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری و یا معاون آنان اکنون به مبارزات انتخاباتی خود ادامه می‌دهند.
این نهاد افزوده که کشتار غیر نظامیان هنوز بالاست و پاسخگویی درباره کشتارهای خودسرانه وجود ندارد.
عفو بین‌الملل با ابراز نگرانی از روند مبارزات انتخاباتی، گفته که از دولت افغانستان ونهادهای بین‌المللی می‌خواهد که مردم را در راستای بیان آزادانه نقطه نظرات سیاسی‌شان یاری رساند.
برای بهبود وضعیت حقوق بشر این نهاد سفارش کرده که باید افغانستان به تعهدات حقوق بشری خود در سطح بین‌الملل پایبند باشد. نیروهای ملی و بین‌المللی در صورت ارتکاب جنایت‌های جنگی جوابگو باشند.
حمایت از حقوق زنان و دختران، حفاظت و مراقبت از مهاجرین داخلی، پایان مصوونیت کسانی که در گذشته مرتکب جنایت جنگی و نقض حقوق بشر شده اند از دیگر درخواست‌های این نهاد به دولت آینده افغانستان است.
عفو بین‌الملل تضمین آزادی بیان و برداشتن حکم اعدام را مواردی دیگری دانسته که در آینده می‎تواند باعث بهبود وضعیت حقوق بشر در افغانستان شود.
برنامه عدالت انتقالی در دور اول ریاست‌جمهوری حامد کرزی به اجرا گذاشته شد و کمیسیون مستقل حقوق بشر موارد نقض حقوق بشر در سه دهه گذشته را مستندسازی کرد.
کمیسیون حقوق بشر گزارش خود در این زمینه را کامل کرده و در اختیار حامد کرزی گذاشت. اما در نهایت برنامه عدالت انتقالی عملی نشد.
گفته می‌شود که کمیسیون حقوق بشر گزارش هشت‌صد صفحه‌ای در مورد جنایت‌های سه دهه گذشته تهیه کرده، اما برخی مقام‌های دولتی مانع انتشار آن شده‌اند.
برخی منتقدان حکومت گفته‌اند که دولتمردان در آغاز برای تحت فشار قرار دادن رقیبان سیاسی خود از برنامه عدالت انتقالی حمایت کردند، اما در نهایت آن را به عنوان یک وسیله فشار در دست خود نگهداشتند.
مقام‌های حکومتی نیز گفته‌اند که متعهد به عملی کردن این برنامه هستند.
در بیش از یک دهه گذشته گام‌های موثری برای اجرای آن برداشته نشده است.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : 8 صبح

[ 2014/3/8 ] [ 12:38 ] [ مـــــمتاز "حیــــــــــدری"و هیأت تحریر ]
<< مطالب جدیدتر ........ مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

این بلاگ به تاسی از فیصله جمع کارمندان هفته نامه ندای غزنه تاسیس گردیده است و محتوای این بلاک حاوی موضوعاتی سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی ، فرهنگی و اسلامی می باشد.
همچنان در باره هنجار ها و ناهنجار های که در طی چندین سال ، کشور عزیزمان به آن گرفتار است تحت بحث قرار میدهد و برای ذهنیت دادن جوانان و بانوان کشور نیز یک منبع بهتری است تا آنها را از مسایل گونا گون با خبر نماید و در باره تحولات دنیا آگاهی میدهد.
قابل یادهانی است اینکه ؛تماماَ دوستانیکه علاقمندی به فرهنگ ویب بلاک خوانی و فرهنگ اطلاعات عمومی و غنی درباره ای ولایت غزنی باستان دارند می توانند که مطالب خویش را توسط پست الکترونی به ما ارسال بدارند، زیرا هفته نامه ندای غزنه همیشه از تماماً دوستداران و علاقمندان خویش نیز متقاضی است تا در بخش موضوعات ساسیی ، اجتماعی ، اقتصادی ، ورزشی ، ادبی و فرهنگی اداره هفته نامه را یاری رسانیده ، اشخاص و علاقمندانی که درخارج ازکشور زنده گی دارند توسط مطالب ارسالی شما عزیزان بتوانند درباره ولایت باستانی و مهد تمدن اسلامی اطلاعاتی مناسب بدست بیاورند.
همچنان با ارسال مطالب زیبا خویش شما می توانید به غنامندی بیشتری به فرهنگ ویب بلاک خوانی تعدادی کثیر از جوانان را تشویق کرده و آنها را وادار به معرفی ولایت تاریخ و باستانی غزنی باستان کوشا سازید.
با عرض حرمت ممـــــــــــــــتاز حــــیدری صاحب امتیاز و مدیر مسئوول هفته نامه ندای غزنه
امکانات وب

استخاره آنلاین با قرآن کریم


كد ماوس

تماس با ما href="http://www.1abzar.com">اسلایدر



آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر